برای مشاهده بخش اصلی مستند به دقیقه 2:07 ثانیه بروید ..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏ .:: www.ZarFilm.CoM ::.
کیهان همین است که هست
یا همین بوده و یا همین خواهد بود
تفکر ما از کیهان ما را به حرکت در می آورد
سوزشی در ستون فقرات وجود دارد، یک گرفتگی در صدا
یک احساس ضعیف، مثل یک خاطره ی دور
یا افتادن از یک ارتفاع بلند
می دانیم که داریم به بزرگترین معماها دست پیدا می کنیم
اندازه و سن کیهان
و ماورای درک معمولی بشر
گمشده در بین ابدیت و بیکرانی
خانه ی سیاره ای بسیار کوچک ما، زمین واقع شده است
برای اولین بار ما قدرت تصمیم گیری داریم
برای سرنوشت سیاره ی ما و خودمان
دوران خطرات بزرگ است
ولی گونه ی ما شجاع، کنجکاو و جوان است
و این به ما وعده های زیادی می دهد
در چند هزاره ی اخیر ما به
هیجان انگیز ترین و شگفت انگیز ترین اکتشافات تاریخ
درباره ی کیهان و مکان ما در این کیهان رسیده ایم
من باور دارم که آینده ی ما به
اینکه چقدر خوب این کیهان را درک کنیم بستگی دارد
که در آن مثل ذره ای گرد و خاک در آسمان صبح
شناور هستیم
می خواهیم سفری در سرتاسر کیهان داشته باشیم
ما با کهکشان ها، خورشید ها وسیاره ها
حیات و آگاهی
که به وجود می آیند، رشد می کنند و می میرند برخورد می کنیم
دنیایی از یخ ها و ستاره هایی از الماس
اتم هایی به سنگینی خورشید ها
و دنیایی کوچکتر از اتم ها
ولی همچنین داستانی از سیاره ی خودمان است
و گیاهان و حیواناتی که با ما تقسیم می کنند
و این داستانی درباره ی ما است
چطور ما درک الان خود را از کیهان به دست آورده ایم
چطور کیهان فرگشت و فرهنگ ما را شکل داد
و سرنوشت ما چه خواهد بود
ما به دنبال حقیقت هستیم، مهم نیست که ما را به کجا می برد
ولی برای پیدا کردن حقیقت هم به تخیل نیاز داریم و هم به شکاک بودن
ما از فکر کردن نمی ترسیم
ولی مراقب خواهیم بود که فرضیه را با حقیقت اشتباه نگیریم
کیهان پر از حقایق شگقت انگیز است
از وابستگی های دو طرفه
از تشکیلات جالب طبیعت
سطح زمین ساحل اقیانوس کیهان است
در این ساحل ما اکثر چیزهایی که می دانیم را یاد گرفتیم
اخیرا یک مقدار از مسیر خارج شدیم
شاید تا زانوهایمان آب رسیده باشد و به نظر می آید که آب ما را دعوت می کند
یک قسمت از وجود ما می داند که ما از اینجا آمده ایم
خیلی طول کشید تا برگردیم
و ما می توانیم
چون کیهان درون ما هم هست و ما از مواد ستاره ها درست شده ایم
ما روشی برای کیهان هستیم تا او خود را بشناسد
سفر هر کدام از ماها اینجا شروع می شود
می خواهیم کیهان را در کشتی ای از تخیلات بگردیم
رها شده از محدودیت های معمولی سرعت و اندازه
با موسیقی هارمونیک کیهان کشیده شده
و می تواند ما را هر کجا در فضا و مکان ببرد
مثل یک دانه برف بی نقص
مثل دانه ی قاصدک بنیانی
ما را
به دنیایی از رویاها و دنیایی از حقایق می برد
با من بیایید
قبل از ما کیهانی با بزرگترین مقیاسی که می دانیم وجود دارد
ما از ساحل زمین خیلی دور هستیم
در دوردست های اکتشاف نشده ی اقیانوس کیهانی
مثل کف دریا بر روی موج های فضا پخش شده است
پیچک هایی از نورهای ضعیف بیشمار
بعضی از آنها شامل صدها
میلیارد خورشید می شود
اینها کهکشان هایی هستند
که بی انتها در تاریکی بیکران کیهان پخش شده اند
در کشتی تصور ما
ما به نیمه ی راه خود تا مرز دنیای شناخته شده رسیدیم
در این اولین سفر دریایی کیهانی ما
ما دنیایی که با علم آشکار شده است را می گردیم
در آخر مسیر، ما را به دنیایی دور افتاده و بیگانه می برد
ولی از اعماق فضا ما حتی نمی توانیم
خوشه های کیهانی را که کهکشان راه شیری ما در آن نهفته است را تشحیص دهیم
چه برسد به خورشید یا زمین
ما در قلمروی کهکشان هایی هستیم
که 8 میلیارد سال نوری از خانه فاصله دارند
مهم نیست که به کجا برویم، الگوهای طبیعت یکسان است
حتی در فرمهای کهکشان های مارپیچی
قوانین فیزیک یکسان در همه جای
کیهان کاربرد دارند
ولی ما تاره شروع به درک این قوانین کرده ایم
جهان پر از رمز و راز است
نزدیک به مرکز یک خوشه ی کهکشانی
گاهی اوقات یک چیز بد وجود دارد، یک کهکشان بیضوی
که از تریلیون ها خورشید درست شده است
و همسایه های خود را می بلعد
شاید این چرخه ی ستاره
چیزی باشد که ستاره شناس ها به آن اخترنما می گویند
اینجا در قلمروی کهکشان ها اندازه گیری های معمولی ما
از فاصله ما را شکست می دهد
ما به یکان های بسیار بزرگتری نیاز داریم: سرعت نور
اندازه می گیرد در سال چه مقدار نور حرکت می کند
نزدیک به 10 تریلیون کیلومتر
زمان را اندازه نمی گیرد بلکه فاصله های بسیار زیاد را اندازه می گیرد
اینجا، در خوشه ی هرکول
هر کهکشان از کهکشان بغلی 300 هزار کیلومتر فاصله دارد
بنابراین نور 300 هزار سال طول می کشد
تا از یک کهکشان به کهکشان دیگری سفر کند
مثل ستاره ها و سیاره ها و آدم ها
کهکشان ها متولد می شوند، زندگی می کنند و می میرند
احتمالا همه ی آنها دوران جوانی پر آشوبی را سپری می کنند
در طی 100 میلیون سال اولشان هسته ی آنها احتمال دارد منفجر شود
در رادیوی نوری دیده شده که انرژی های بسیار بزرگ
در سرتاسر کیهان پخش می شوند
دنیای نزدیک به هسته ها نابود خواهد شد
متعجبم که تا الان چه تعدادی از سیاره ها و تمدن ها
نابود شده اند
در خوشه ی پگاسوس، یک کهکشان حلقه ای وجود دارد
که خرابه ای باقیمانده از برخورد دو کهکشان است
ترشحی در دریاچه ی کیهان
هر کهکشانی احتمال دارد منفجر شود یا برخورد کند
و ستاره های آنها هم منفجر خواهد شد
در این انفجار ابرنواختری
یک ستاره از بقیه ی کهکشانش درخشنده تر است
ما داریم به چیزی می رسیم که ستاره شناسان بر روی زمین به آن
گروه های محلی می گویند
سه میلیون سال نوری عرض دارد و حاوی بیش از 20 کهکشان است
پراکنده است وشبیه مجمع الجزایری معمولی
در اقیانوس بیکران کیهان است
الان ما تنها 2 میلیون سال نوری از خانه فاصله داریم
بر روی نقشه ی فضا، این کهکشان اِم 31 نامیده می شود
کهکشان بزرگ آندرو مدا
طوفان بزرگی از ستاره ها، گاز و گرد و خاک است
همچنانکه از کنار آن می گذریم
یکی از کهکشان های پیرو کوچکش را می بینیم
خوشه ای از کهکشان ها
و ستاره ها در کهکشان های جداگانه
توسط جاذبه کنار یکدیگر نگه داشته شده اند
در اطراف ام 31
صدها خوشه ی ستاره ای کروی وجود دارد
داریم به یکی از اونها می رسیم
هر خوشه به دور مرکز سنگین کهکشان می گردد
هر کدام از آنها می توانند تا یک میلیون ستاره را در خود جای دهند
هر خوشه ی کروی مثل گروه بزرگی از زنبورها است
که توسط جاذبه محدود شده اند
هر زنبور یک خورشید است
از پگاسوس سفر ما، ما را
به 200 میلیون سال نوری به گروه محلی برد
که دو کهکشان مارپیچی بزرگ بر آن چیره شده اند
ماورای ام 31 یک کهکشان آشنای دیگر قرار دارد
بازو های مارپیچی او خیلی آرام
و هر یک بار در یک چهارم یک میلیارد سال می چرخد
این کهکشان راه شیری خودمان است
که از بیرون دیده می شود
این کهکشان، خانه ی گونه ی انسانی است
در باریکه ی مبهم بازوی کمان
ما انسان ها رشد کردیم تا به هوشیاری
و تا اندازه ای به درک برسیم
در هسته ی شگفت انگیزش
و در میان بازوهای مارپیچی اش
حدود 400 میلیون خورشید متمرکز شده است
برای نور 100 هزار سال طول می کشد
تا از یک طرف کهکشان به طرف دیگرش برسد
درون این کهکشان ستاره ها و دنیاهایی
و احتمالا تنوع بسیار زیادی از موجودات زنده
و جانداران هوشمند و تمدن های مسافر وجود دارند
که در میان ستاره های کهکشان راه شیری پخش شده اند
باقیمانده های ابرنواختری هستند
هر کدام از آنها باقیمانده یک انفجار غول آسای ستاره ای بوده است
این رشته های گازهای درخشنده
لایه های بیرونی یک ستاره هستند که اخیرا خود را نابود کرده است
گاز از هم باز می شود
و مواد ستاره ای را به فضا باز می گرداند
و در مرکز آن باقیمانده های ستاره ی اصلی وجود دارد
یک قطعه ی ستاره ای چگال و کوچک شده به نام تب اختر
یک فانوس دریایی طبیعی که سو سو می زند و صدا می دهد
خورشیدی که هر ثانیه دو بار به دور خود می گردد
تب اخترها آنقدر بازه ی زمانی بی نقصی دارند که وقتی برای اولین بار کشف شدند
تصور می شد که نشانه ای از هوش فرا زمینی است
شاید یک برج دیدبانی برای وسائل نقلیه
برای کشتی های (فضاپیما) بزرگی که با سرعت نور
و بین ستاره ها حرکت می کنند
احتمال دارد که همچین هوش و همچین فضاپیماهایی وجود داشته باشد
ولی تب اخترها نشانه ی آنها نیستند
در عوض آنها باقی مانده های محزونی هستند
از اینکه هیچ چیز تا ابد دوام نمی آورد
و حتی ستاره ها هم خواهند مرد
ما به حرکت خود ادامه می دهیم
و در سطح کهکشان حرکت خواهیم کرد
این کهکشان راه شیری است
کهکشان ما به مرزش رسیده است
میلیاردها کوره ی هسته ای
که ماده را به نور خورشید تبدیل می کنند
بعضی از ستاره ها به اندازه ی یک حباب صابون بی دوام هستند
بقیه 100 تریلیون برابر چگال تر از سرب هستند
داغ ترین ستاره ها زود می میرند
ولی غول های قرمز مسن ترین آنها هستند
کم احتمال دارد در همچین ستاره هایی سیاره های قابل سکونتی وجود داشته باشد
ولی ستاره های کوتوله ی زرد مثل خورشید
میان سال هستند و بسیار شایع تر هستند
احتمال دارد در این ستاره ها سیستم های سیاره ای داشته باشند
و بر روی همچین سیاره هایی برای اولین بار در سفر کیهانی ما
به شکل های نادری از ماده برخورد می کنیم
یخ و سنگ، هوا و آب مایع
نزدیک به این ستاره ی زرد
یک دنیای کوچک، گرم و ابری وجود دارد
با قاره ها و اقیانوس ها
این شرایط اجازه ی برخواستن یک فرم ارزشمند تر از ماده را می دهد
حیات
ولی این زمین نیست
موجودات هوشمند این سطح سیاره ای را با سرمایه ای
بسیار زیاد در مهندسی رشد و تغییر داده اند
در کهکشان راه شیری امکان دارد جهان های زیادی وجود داشته باشد
که در هر کدام از آنها ماده به آگاهی رشد پیدا کرده باشد
برایم سوال پیش آمده است که آیا آنها خیلی با ما فرق دارند؟
اونها چه شکلی هستند؟
سیاست، تکنولوژی، موسیقی و دین های آنها چه می باشد؟
و یا آیا آنها الگوهایی از فرهنگ دارند که ما نمی توانیم حتی تصور کنیم؟
آیا آنها برای خودشان یک خطر محسوب می شوند؟
در میان بسیاری از ابرهای درخشنده ی گازهای بین ستاره ای
یک عدد وجود دارد به نام سحابی شکارچی
که تنها 1500 سال نوری از زمین فاصله دارند
این سه ستاره ی درخشنده توسط ساکنین زمین
در صورت فلکی شکارچی دیده می شود
سحابی از زمین به عنوان راهی از نور دیده می شود
ستاره ی وسطی در شمشیر شکارچی
ولی این یک ستاره نیست
کلا چیز دیگری است
یک ابر که یکی از مکان های مخفی طبیعت را می پوشاند
این یک پرورشگاه ستاره ای است، جایی که ستاره ها متولد می شوند
آنها توسط جاذبه از گاز و گرد و غبار منقبض می شوند
تا اینکه دمای آنها آنقدر بالا می رود که شروع به درخشیدن می کنند
همچین ابرهایی تولد ستارگان را نشان می دهند
همچنانکه بقیه از مرگ آنها خبر می دهند
بعد از اینکه ستاره ها در ابرهای داخلی بین ستاره ای منقبض می شوند
چه اتفاقی برای آنها می افتد؟
خوشه ی پروین یک خوشه ی بی قاعده از ستاره های جوان است
که تنها 50 میلیون سال سن دارند
این ستاره های جوان تازه در کهکشان آشکار شده اند
و هنوز توسط دسته های گاز و گرد و غبار پوشانده شده اند
گاز و گرد و غباری که از آنها شکل گرفته اند
ابرهایی وجود دارند که مثل جای جوهر
بین ستاره ها می چسبند
آنها از گرد و غبار عالی و سنگی
و مواد زیستی و یخ تشکیل شده اند
از درون تعدادی از ستاره ها شروع به روشن شدن می کنند
جهان های نزدیک از یخ تبخیر می شوند
و دم های دراز دنباله دار مانند درست می کنند
که توسط باد های ستاره ای دفع می شوند
ابرهای سیاه چندین سال نوری عرض دارند
و بین ستاره ها جمع شده اند
آنها پر از مولکول های زیستی هستند
ساختار سازنده ی حیات همه جا هستند
آنها به سادگی ساخته می شوند
چه تعدادی از جهان ها چنین مولکول های جمع شده ی پیچیده ای
برای خودشان در الگوهایی که ما زنده می نامیم دارند؟
اکثر ستاره ها به سیستم های دو یا سه یا تعداد بیشتری از ستاره ها تعلق دارند
که توسط جاذبه کنار یکدیگر نگه داشته می شوند
هر منظومه از همسایگانش توسط
سال های نوری جدا شده است
داریم به یک ستاره ی زرد کوتوله ی تنها و معمولی می رسیم
که توسط یک منظومه از 9 سیاره
چندین ماه، هزاران سیارک و میلیادرها دنباله دار احاطه شده است
خانواده ی خورشید
تنها به فاصله ی 4 ساعت نوری از زمین سیاره نپتون
و ماه بسیار بزرگش تریتون قرار دارد
حتی در حومه ی منظومه ی خورشیدی خودمان
ما انسان ها به سختی اکتشافات خود را شروع کرده ایم
تنها یک قرن پیش
ما حتی از وجود سیاره ی پلوتون هم بی خبر بودیم
ماه آن، کارن تا سال 1978 کشف نشده بود
حلقه های اورانوس تازه در سال 1977 تشخیص داده شدند
دنیاهای جدیدی برای کاوش حتی در این فاصله ی نزدیک به خانه وجود دارد
زحل یک دنیای گازی غول پیکر است
اگر یک سطح جامد داشته باشد
باید بسیار پایین تر از ابرهایی باشد که ما می بینیم
حلقه های باشکوه زحل
از تریلیون ها گلوله های یخی گرداننده تشکیل شده است
ما الان تنها 80 دقیقه ی نوری با خانه فاصله داریم
تنها یک و نیم میلیارد کیلومتر
بزرگترین سیاره در منظومه ی خورشیدی ما مشتری است
در قسمت تاریکش آذرخش های بسیار بزرگ ابرها را روشن می کنند
همانطور که برای اولین بار توسط فضاپیمای وویجر در سال 1979 آشکار شد
درون مدار مشتری
تعداد بیشماری موانع شکسته و خرد شده وجود دارد
سیارک ها
این تکه سنگ ها
مرز قلمروی سیاره های غول پیکر را مشخص می کنند
حالا داریم به سطح منظومه ی خورشیدی وارد می شویم
اینجا جهان هایی با جو های ضخیم و سطح های جامد وجود دارند
سیاره های زمین مانند
به همراه مناظری که به دنبال اکتشاف هستند
این جهان، مریخ است
در سال 1976 بعد از یک سال از اینکه وویجر به فضا پرتاب شد
دو کاوشگر روباتی از زمین
بر روی این ساحل بیگانه فرود آمدند
بر روی مریخ آتش فشانی وجود دارد که به عریضی ایالت آریزونا در آمریکا است
و همچنین سه برابر ارتفاع کوه اورست است
ما اون رو کوه المپ نامیدیم
اینجا جهانی از عجایب است
مریخ سیاره ای با دره های رودخانه ای بسیار قدیمی است
و طوفان های شنی خشن که توسط بادهایی که با نصف سرعت صوت حرکت می کنند کنترل می شود
شکافی بسیار بزرگ بر روی سطحش وجود دارد که 5 هزار کیلومتر درازا دارد
به آن دره وار مارینر می گوییم
دره ی فضاپیماهای دریانورد
که از دنیایی نزدیک آمده اند تا مریخ را کاوش کنند
در این اولین سفر کیهانی ما
تازه شروع به شناسایی مریخ
و تمام آن سیاره ها، ستاره ها و کهکشان های دیگر کردیم
در سفرهای پیش رو ما می خواهیم آنها را کامل تر کاوش کنیم
ولی الان ما چند دقیقه ی باقی مانده از دقیقه ی نوری را حرکت می کنیم
به یک دنیای آبی و ابری که سومین سیاره از خورشید لقب گرفته است
پایان سفر طولانی ما
جهانی است که ما در آن شروع کردیم
سفرهای ما به ما اجازه می دهد
تا زمین را از نو ببینیم
مثل اینکه از جای دیگری به اینجا آمده ایم
صدها میلیارد کهکشان
و میلیاردها تریلیون ستاره وجود دارد
چرا این سیاره باید تنها سیاره ی قابل سکونت باشد؟
به نظر من بیشتر احتمال دارد که کیهان سرشار از
حیات و هوش باشد
ولی تا الان همه ی موجودات زنده
همه ی موجودات هوشیار
همه ی تمدن هایی که ما از آن ها چیزهایی می دانیم
اینجا، بر روی زمین زندگی کرده اند
زیر این ابرها
نمایش گونه ی انسانی آشکار شده است
بالاخره به خانه رسیدیم
به سیاره ی زمین خوش آمدید
مکانی با آسمان های آبی نیتروژنی
اقیانوس هایی از آب مایع
جنگل های جالب
چمنزارهای نرم
جهانی که کاملا در حیات موج می زند
در این منظر کیهانی، برای این لحظه بسیار منحصر به فرد است
تنها جهانی که ما با قطعیت می شناسیم
که ماده ی کیهانی تبدیل به چیزی زنده و آگاه شده است
باید دنیاهای بسیار زیادی در سرتاسر فضا پخش شده باشد
ولی جستجوی ما برای آنها از اینجا شروع می شود
به همراه دانش جمع شده از مردان و زنان گونه ی ما
که به قیمت های گزافی به دست آمده است
آن هم در طی میلیون ها سال
زمانی وجود داشت که سیاره ی ما به نظر بیکران می آمد
زمانی که زمین تنها جایی بود که ما می توانستیم در آن کاوش کنیم
اندازه ی واقعی او با روشی مبتکرانه و ساده
توسط مردی که اینجا در مصر در سه قرن قبل از میلاد مسیح زندگی میکرد کشف شد
این برج احتمالا یک برج ارتباطی بوده است
قسمتی از یک شبکه که در سرتاسر ساحل آفریقای شمالی در جریان بوده است
که سیگنال های خارج شده از آن برای ارتباطات پیغامی وضعیت استفاده می شده است
همچنین می توانسته به عنوان یک فانوس استفاده شده باشد
یک برج دیدبانی برای دریانوردان
که در دریای مدیترانه بودند
حدود 50 کیلومتر از سمت غرب
با جایی که زمانی یکی از بزرگترین شهرهای دنیا بود فاصله دارد: اسکندریه
د ر آن زمان در اسکندریه
مردی زندگی می کرد به نام اراتوستن
یک رقیب او را بتا صدا می زد. دومین حرف الفبای یونانی
چون او می گفت اراتوستن در هر چیزی دوم است
ولی معلوم شد که در خیلی از زمینه ها اراتوستن آلفا بود
او ستاره شناس، تاریخدان، جغرافیدان
فیلسوف، شاعر، منتقد تئاتر و ریاضیدان بود
همچنین او رئیس کتابداران کتابخانه ی بزرگ اسکندریه بود
و یک روز وقتی داشت یک کتاب پاپیروسی را در کتابخانه می خواند
به شرح کنجکاوانه ای برخورد
او خواند که به سمت جنوب
در خط فاصل پایگاه مرزی اسوان( شهری در مصر
چیزی قابل توجه را می شود در طولانی ترین روز سال دید
در 21 ژوئن
سایه های ستون یک معبد یا یک چوب عمودی
هر چه به ظهر نزدیک تر می شویم، کوتاه تر می شود
وقتی که ساعت به سمت ظهر می رود
اشعه های خورشید به سمت چاهی عمیق لیز می خورند
که در روزهای دیگر در سایه باقی می مانند
و بعد دقیقا در هنگام ظهر
ستون ها هیچ سایه ای را نشان نمی دهند
و خورشید مستقیما به آب می تابد
در آن لحظه
خورشید دقیقا در بالای سر قرار دارد
این مشاهده ای بود که امکان داشت دیگری به سادگی نادیده بگیرد
چوب ها، سایه ها و انعکاس در مایعات
موقعیت خورشید
ساده، همه چیز اهمیت دارد
از احتمالات مهمی که احتمال دارند باشند؟
ولی اراتوستن یک دانشمند بود
و تفکراتش در این مسائل محیطی دنیا را تغییر داد
و تا اندازه ای دنیا را ساخت
چون اراتوستن حضور ذهن را برای آزمایش داشت
تا بپرسد در نزدیکی اسکندریه
یک چوب، سایه را در نزدیکی ظهر در 21 ژوئن نشان می دهد یا نه
و معلوم شد که چوب ها اینکار را می کنند
یک آدم خیلی شکاک می تواند بگوید
که گزارشات اسوان اشتباه بوده است
ولی قطعا یک مشاهده ی درست و آسان بوده است
چرا کسی باید بر سر این مسائل جزئی دروغ بگوید؟
اراتوستن از خود پرسید جطور می شود
در یک زمان
یک چوب در اسوان هیچ سایه ای را نشان ندهد
و یک چوب در اسکندریه در 800 کیلومتری اینجا به سمت شمال
یک سایه ی معین را نشان بدهد
این یک نقشه از مصر باستان است
من دو تکه چوب یا دو ستون هرمی شکل را داخل هم کرده ام
و یکی را این بالا در اسکندریه و یکی هم در اسوان گذاشتم
حالا اگر در یک لحظه ی معین هر چوب
هیچ سایه ای را نشان ندهند
خیلی آسان است که بفهمیم زمین مسطح است
اگر سایه در اسوان یک اندازه ی مشخص باشد
و سایه ی اسکندریه هم همان اندازه را داشته باشد
منطقی است که بگوییم زمین مسطح است
ولی اراتوستن از خود پرسید چطور می شود
چطور می شود در یک آن هیچ سایه ای در اسوان وجود نداشته باشد
و یک سایه ی قابل توجه در اسکندریه باشد؟
تنها جواب این بود که سطح زمین منحنی است
نه تنها این
ولی هر چه قدر منحنی بزرگتر باشد، تفاوت آن در اندازه ی
سایه ها هم بیشتر است. خورشید آنقدر دور است
که وقتی به زمین می رسند اشعه های آن موازی هستند
چوب ها با زاویه های متفاوتی به خورشید می خورند و سایه هایی با اندازه های مختلف را نشان می دهند
برای تفاوت مشاهده شده در اندازه ی سایه ها
فاصله ی بین اسکندریه و اسوان
باید حدود هفت درجه در امتداد سطح زمین باشد
با این منظورم این است که اگر شما تصور کنید که این چوب ها دراز می شدند
و به مرکز زمین می رسیدند
آنها در زاویه ای هفت درجه هم دیگر را قطع می کردند
خب هفت درجه
یک محیط کامل زمین 360 درجه تقسیم بر 50 است
اراتوستن فاصله ی بین اسکندریه و اسوان را می دانست
می دانست که حدود 800 کیلومتر است
چرا؟ چون او مردی را استخدام کرده بود تا کل فاصله را با راه رفتن اندازه بگیرد
تا او بتواند محاسباتی را که من دارم درباره ی آن حرف می زنم را حساب کند
حالا 800 کیلومتر ضربدر 50 بار می شود 40 هزار کیلومتر
این باید محیط زمین باشد
یعنی انقدر باید برود تا یکبار به دور زمین بچرخد
این جواب درست است
تنها ابزار اراتوستن
چوب، چشم، پا و مغز بوده است
به علاوه ی میلی برای آزمایش
با این ابزارها او توانست محیط زمین را به درستی تعیین کند
با دقتی بالا که تنها چند درصد خطا دارد
این محاسبه ای خیلی خوب برای 2200 سال پیش است
اونموقع مثل الان دریای مدیترانه پر از کشتی بود
کشتی های ماهیگیری، نیروی دریایی و غیره
ولی دریانوردان شجاعی بودند که پا به دل ناشناخته ها می گذاشتند
حدود 400 سال قبل از اراتوستن، آفریقا
توسط یک ناوگان فینیقه ای در
استخدام فرعون مصری، نکو دور زده شد
آنها
احتمالا در قایق هایی به سستی و بازی اینها
از دریای قرمز جدا شدند، سپس پایین ساحل شرقی آفریقا
بالای دریای آتلانتیک و بعد دوباره به سمت دریای مدیترانه
این سفر حماسی سه سال طول کشید
همانقدری که طول می کشد وویجر
از زمین به زحل برسد
بعد از اراتوستن بعضی شاید تلاش کرده باشند
زمین را دور بزنند
ولی تا زمان ماژلان هیچ کس موفق نشد
چه داستان هایی از ماجراجویی و شجاعت
باید گفته میشد
مثل دریانوردان، مردان اهل عمل دنیا
که زندگی خود را بر سر ریاضیات
یک دانشمند از اسکندریه ی باستان قمار کردند
امروزه اسکندریه تعداد اندکی از شکوه گذشته اش را نشان می دهد
از روزهایی که اراتوستن از خیابان هایش می گذشت
در طول قرن ها موج هایی از کشورگشایی ها کاخ ها و معابد آن را
به کاخ ها و کلیساها و سپس مناره ها و مساجد تغییر شکل داد
این شهر توسط اسکندر کبیر در یک بعد از ظهر زمستانی در سال 331 قبل از میلاد
به عنوان پایتخت امپراطوریش برگزیده شد
یک قرن بعد بزرگترین شهر دنیا شد
هر تمدن موفقی نشانه ی خود را بر روی آن گذاشت
ولی حالا از شهر شگفت انگیز رویاهای اسکندر چه چیزی باقی مانده است؟
اسکندریه هنوز یک بازار پیشرفته است
و هنوز یک چهار راه برای آدم های شرق نزدیک است
ولی یک زمانی مملو از اعتماد بنفسی
معین از قدرتش بود
شما می توانید یک دوره ی ناپدید شده را از
چند تکه ی مجمسه ی شکسته شده و تکه هایی از دستنوشته های باستانی پس بگیرید؟
در اسکندریه کتابخانه ای بسیار بزرگ
و یک موسسه ی تحقیقاتی وابسته وجود داشت
و در آنها بهترین ذهن های دنیای باستان کار می کردند
از آن کتابخانه ی افسانه ای
تنها چیزی که باقی مانده است
این سرداب تاریک و فراموش شده است
در ضمیمه ی کتابخانه است، سراپیوم
که زمانی یک معبد بود
ولی بعدا دوباره برای دانش ساخته شد
این چندتا قفسه ی پوسیده
احتمالا زمانی در اتاق ذخیره ی زیرزمین بوده است
و تنها باقیمانده های فیزیکی هستند
ولی این مکان زمانی
مغز و شکوه
بزرگترین شهر در سیاره ی زمین بود
اگر من می توانستم در زمان سفر کنم
اینجا جایی بود که حتما سر می زدم
کتابخانه ی اسکندریه در دوران اوج خود در 2000 سال پیش
اینجا در یک حس مهم
یک ماجراجویی فکری شروع می شود که منجر به رفتن ما به فضا شد
تمام دانش در دنیای باستانی زمانی در این دیوارهای مرمری بود
احتمالا در تالار اصلی، نقاشی های دیواری ای از اسکندر وجود داشت
به همراه عصا و شلاق و آرایش سر تشریفاتی
فرعون های مصر باستان
این کتابخانه سنگری از آگاهی انسان بود
یک برج دیدبانی برای سفر ما به ستاره ها
اینجا اولین موسسه ی تحقیقاتی واقعی در تاریخ جهان است
و اونها چه چیزی را مطالعه می کردند؟
آنها همه چیز می خواندند. کل کیهان
کیهان یک کلمه ی یونانی برای جهان است
به نوعی متضاد آشوب است
به ارتباطی عمیق در همه چیز اشاره می کند
روشی پیچیده و ماهرانه که جهان در کنار یکدیگر قرار گرفته است
نبوغ در اینجا در جریان است
به اضافه ی اراتوستن، ستاره شناسی به نام هیپارخوس وجود داشت
که نقشه ی صورت فلکی را کشید
و درخشندگی ستاره ها را بنا نهاد
و اقلیدس هم بود
که به طرز فوق العاده ای هندسه را سیستماتیک کرد
و به پادشاهش گفت که درگیر
مشکلاتی در ریاضیات است
که هیچ راه آسانی برای هندسه نداشت
دیونوسیوس هم بود. مردی که
قسمت های صحبت کردن را تعریف کرد: اسم، فعل و غیره
که کاری را برای زبان کرد که اقلیدس برای هندسه کرد
هیروفیلوس هم بود. فیزیولوژی که
مغز را به جای قلب جایگاه هوش شناسایی کرد
ارشمیدس هم بود. بزرگترین نابغه ی مکانیکی
تا زمان لئوناردو داوینچی
و بطلیموس ستاره شناس هم بود. کسی که بسیاری از چیزی که ما
شبه علم ستاره شناسی می گوییم را جمع آوری کرد
جهان زمین در مرکز او
تا 1500 سال حکومت کرد
نشان می داد که استعداد فکری ضمانتی
در برابر اشتباه کردن ندارد
و در میان این مردان بزرگ، یک زن بزرگ هم وجود داشت
اسم او هیپاتیا بود
او یک ریاضی دان و یک ستاره شناس بود
آخرین نور کتابخانه
که شهادت او جز جدا نشدنی ای با تخریب این مکان دارد
هفت قرن بعد از اینکه اینجا بنیان گذاشته شد
به اینجا نگاه کنید
پادشاهان یونانی مصر که در موفقیت اسکندر نقش داشتند
به پیشرفت های علمی در ادبیات و پزشکی
به عنوان جواهرات امپراطوری توجه می کردند
برای قرن ها آنها سخاوتمندانه از تحقیق و دانش حمایت می کردند
یک روشن فکری که هر چند وقت یکبار توسط تنی چند از سران به اشتراک گذاشته میشد
بیرون این تالار بزرگ 10 آزمایشگاه تحقیقاتی بزرگ وجود داشت
فواره ها و ستون ها، گلخانه های گیاه شناسی
و حتی یک باغ وخش که حیواناتی از هند و آفریقای سیاه داشت
اتاق های کالبد شکافی و یک رصدخانه ی ستاره شناسی وجود داشت
ولی گنج کتابخانه
که برای خدای سراپیس وقف شده بود
و در شهر اسکندریه ساخته شده بود
کلکسیون کتاب ها بود
برنامه ریزان کتابخانه به دنبال
تمامی فرهنگ ها و زبان ها از دنیای کتاب ها بودند
آنها مامورانی را به خارج از کشور می فرستادند تا کتاب ها را خریداری کنند
کشتی های تجاری که در بندرگاه اسکندریه بار اندازی می کردند توسط پلیس جستجو می شدند
البته نه برای کالای قاچاق بلکه برای کتاب
طومارها قرض گرفته می شدند، کپی می شدند و به صاحبانشان برگردانده می شدند
تا زمانی که مطالعه می شدند این طومارها در دسته های بزرگی جمع آوری می شدند
که به آن کتاب هایی که از کشتی آمدند گفته میشد
عددهای دقیق را نمی توان بیان کرد
ولی به نظر می رسد که کتابخانه در زمان اوج خود حاوی
یک میلیون طومار میشد
نی پاپیروس در مصر رشد می کند
این منشا کلمه ی کاغذ ما است
تمام آن چند میلیون جلدی که زمانی در این کتابخانه وجود داشته است
با دست بر روی طومارهای پاپیروس نوشته میشد
برای آن همه کتاب چه اتفاقی افتاد؟
تمدن های قدیمی که آنها را از هم پاشاند
خود کتابخانه نابود شد
تنها قسمت کوچکی از کارها نجات پیدا کرد
و مثل بقیه ی اونها با تکه هایی تاثرآور
و پراکنده مواجهیم
ولی آن باقی مانده های آزار دهنده چطور هستند
برای مثال ما می دانیم که اینجا زمانی
کتابی نوشته ی آریستارخوس ساموسی ستاره شناس وجود داشت
که ظاهرا بیان می کرده است که زمین یکی از سیاره هایی است
که مثل بقیه ی سیارات به دور خورشید می چرخد
و اینکه ستاره ها بسیار دور از ما هستند
تمام اینها کاملا درست است
ولی ما باید نزدیک به 2 هزار سال صبر می کردیم
تا این حقایق دوباره کشف شوند
دسته های ستاره شناسی در کتابخانه ی اسکندریه
هیپارخوس
بطلیموس. ایناهاش
آریستارخوس
این کتاب است
چه قدر من دوست دارم این کتاب را بخوانم
تا بفهمم چطور آریستارخوس توانست اینها را بفهمد
ولی از بین رفته است. کاملا و برای همیشه
اگر حس از دست دادن این کتاب آریستارخوس را
ضربدر 100 هزار کنیم
می توانیم قدردان بزرگی و عظمت
دستاورد تمدن قدیمی
و تراژدی از دست رفتنش باشیم
ما از دانش دنیای باستان بسیار جلو افتاده ایم
ولی شکاف های جبران ناپذیر در دانش تاریخی ما وجود دارد
تصور کنید چه اسراری از گذشته را میشد حل کرد
با قرض گرفتن یک کارت از این کتابخانه
برای مثال ما می دانیم که یک کتاب سه جلدی از تاریخ جهان
که توسط یک کشیش بابلی به نام بروسوس نوشته شده بود و الان از دست رفته است
جلد یک فاصله ی بین آفرینش دنیا
تا سیل بزرگ را پوشش می داد
دوره ای که 432 هزار سال بود
یا چیزی حدود 100 برابر طولانی تر از شرح وقایع بترتیب زمانی کتاب عهد عتیق
چه عجایبی در کتب بروسوس وجود داشت
ولی چرا ما شما را 2 هزار سال کشاندیم
و به کتابحانه ی اسکندریه آوردیم؟
چون اینجا زمان و مکانی بود که ما انسان ها
برای اولین بار به طور جدی و سیستماتیک
دانش دنیا را گردآوری کردیم
این زمینی است که اراتوستن می شناخت
یک دنیای کوچک و کروی و شناور
در بیکرانی فضا و مکان
ما بالاخره نسبت واقعی
خود را در کیهان فهمیدیم
دانشمندان عهد عتیق
اولین و مهم ترین قدم در این جهت را برداشتند
قبل از اینکه تمدن آنها از هم بپاشد
ولی بعد از دوران تاریک
اکتشاف دوباره ی کارهای این دانشورانی که این کار را انجام داده بودند
و باعث شد رنسانس عملی شود
و از این رو با قدرت فرهنگ ما را تحت تاثیر قرار داد
هنگامی که در قرن 15 اروپا بالاخره آماده بود
از خواب درازش بیدار شود
بعضی از ابزار را مثل کتاب ها و مفهوم هایی بردارد
که بیش از هزار سال آرمیده بود
از سال 1600 ایده های فراموش شده ی آریستارخوس
دوباره کشف شد
یوهانس کپلر مدل هایی استادانه ساخت
تا حرکت و آرایش سیاره ها را درک کنیم
چرخش ساعت بهشت ها
و در شب او رویای سفر به ماه را می دید
ابزارهای اصلی علمی او
ریاضیات کتابخانه ی اسکندریه بود
و احترامی راسخ برای حقیقت هایی که
می توانستند ناراحت کننده باشد
داستان او و داستان دانشمندان دیگری که بعد از او آمدند
قسمتی از سفر ما خواهد بود
هفتاد سال بعد جهان خورشید مرکز
آریستارخوس و کوپرنیک
به طور گسترده ای در اروپای روشن فکر شده مورد قبول واقع شده بود
ایده بیان می کرد که سیاره ها جهان هایی بودند
که توسط قوانین طبیعت اداره می شوند
و طرز فکر علمی به حرکت ستاره ها تغییر جهت داد
ساعت بهشت ها
توسط ساعت سازان زمین تقلید میشد
کنترل دقیق ساعت به سفرهای دریایی بزرگ اجازه داد
کاوش و کشف کنند
که مقید به زمین بود
این زمانی بود که تحقیق رایگان
یکبار دیگر بها داده شده بود
حدود 25 سال بعد تمام زمین کاوش شده بود
حالا ماجراجویی های جدید در سیاره ها و ستاره ها بود
کهکشان ها به عنوان توده ای بزرگ از ستاره ها شناخته شد
جهان های جزیره ای که میلیون ها سال نوری با ما فاصله داشتند
در دهه ی 1920 م. ستاره شناسان شروع به اندازه گیری
سرعت کهکشان های دوردست کردند
ساعت چنده؟
7:15.
چراغ ها رو خاموش کنید لطفا
آنها فهمیدند که کهکشان ها در حال دور شدن از هم هستند
برای شگفتی همگان
کل جهان در حال انبساط بود
ما شروع به اندازه گیری عمق مکان و زمان کردیم
سرمایه گذاری طولانی و بهم پیوسته ی علم
دنیایی 15 میلیارد ساله را نشان داد
از زمان انفجار تولد کیهان
انفجار بزرگ یا مهبانگ
تقویم کیهانی تاریخ محلی جهان را
به یک سال در هم می فشرد
اگر جهان در اول ژانویه شروع شود
تا ماه مه کهکشان راه شیری شکل نگرفته است
بقیه ی منظومه های سیاره ای احتمالا
در ژوئن، ژوئیه و آگوست ظاهر شده اند
ولی خورشید ما و زمین تا نیمه های سپتامبر تشکیل نشده اند
حیات به زودی بعد از آن پیدا می شود
هر کاری که انسان ها انجام داده اند در این نقطه ی درخشنده اتفاق افتاده است
در سمت پایین راست تقویم کیهانی
انفجار بزرگ در سمت چپ بالا قرار دارد
در اولین لحظات اول ژانویه
پانزده میلیارد سال بعد زمان حال است
آخرین ثانیه ی 31 دسامبر
هر ماه 1.5 میلیارد سال طول دارد
هر روز نشان دهنده ی 40 میلیون سال است
هر ثانیه نشان دهنده ی 500 سال در تاریخ ماست
در یک چشم بر هم زدن در نمایش زمان کیهانی
در این مقیاس تقویم کیهانی به اندازه ی یک زمین فوتبال است
ولی تمام تاریخ بشریت محیطی
به اندازه ی کف دست من را اشغال می کند
ما تازه شروع کردیم ردپای راه دراز و پر پیچ و خمی
که با توپ آتشین اولیه شروع می شود
و منجر به انقباض ماده شد را بگیریم
گاز، گرد و غبار، ستاره ها، کهکشان ها و
حداقل در قطعه زمین ما در جهان
سیاره ها، حیات، هوش و مردان و زنان کنجکاو
ما آنقدر به تازگی ظهور کرده ایم
که اتفاقات آشنا از تاریخ ثبت شده ی ما
تنها آخرین ثانیه های آخرین دقیقه ی 31 دسامبر را شامل می شود
ولی بعضی از اتفاقات حیاتی برای گونه ی انسان ها بسیار زودتر اتفاق افتاده است
پس ما مقیاس خود را از ماه ها به دقیقه ها تغییر می دهیم
در اینجا اولین انسان ها کار خود را
حدود ساعت 10:30 روز 31 دسامبر شروع کردند
و با گذشت هر دقیقه ی کیهانی
هر دقیقه 30 هزار سال طول می کشید
ما سفر خود را برای درک
جایی که زندگی می کنیم و کسی که هستیم شروع کردیم
11 :46...
تنها 14 دقیقه پیش
انسان ها آتش را تحت کنترل خود در آوردند
ساعت 20: 59: 11 است. عصر آخرین روز سال کیهانی
یازدهمین ساعت و پنجاه و نهمین دقیقه و بیستمین ثانیه
اهلی سازی گیاهان و حیوانات شروع می شود
یک کاربرد از استعداد انسانی
در ابزار سازی
ساعت 35: 59: 11. جوامع ساکن شده ی کشاورز
اولین شهرها را تشکیل دادند
ما انسان ها در تقویم کیهانی آنقدر به تازگی ظاهر شده ایم
که تاریخ ثبت شده ی ما تنها
چند ثانیه ی آخر از آخرین دقیقه ی روز 31 دسامبر را شامل می شود
در اقیانوس وسیع زمان که این تقویم نشان دهنده ی آن است
تمام خاطرات ما محدود به
این مربع کوچک می شود
تمام کسانی که ما تا به حال شنیده ایم در جایی در آن زندگی کرده اند
تمام آن پادشاهان و نبرد ها، مهاجرت ها و اختراعات، جنگ ها و عشق ها
تمام چیزهایی که در کتب تاریخی وجود دارند
اینجا اتفاق می افتد
در 10 ثانیه ی آخر تقویم کیهانی
ما بر روی زمین تازه از خواب بیدار شدیم
در اقیانوس های بزرگی از فضا و زمان
که از آنها درست شده ایم
ما میراث
پانزده میلیارد سال فرگشت کیهانی هستیم
ما یک انتخاب داریم
می توانیم حیات را بهبود ببخشیم و جهانی که ما را ساخته است بشناسیم
یا می توانیم میراث 15 میلیارد ساله ی خود را
در خود ویرانگری بی معنی هدر دهیم
اتفاقی که در اولین ثانیه ی سال بعدی کیهانی می افتد
به کارهایی که با هوش مان می کنیم، اینجا و الان
بستگی دارد
زرفيلم مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.ZarFilm.CoM ::.