..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
ما در آسمانها در پي نشاني از حيات هوشمند جست‌و‌جو ميکنيم.
ولي اگه پيداش کرديم، ميخوايم چيکار کنيم؟
براي اولين برخورد آماده‌ايم؟
آيا انقدر باهوش هستيم که متوجه بشيم کسي داره براي ما، پيامي ميفرسته؟
ما کمي بيش از يک قرن هست که قادر به تشخيص سيگنال راديويي شديم.
تمدن فرازميني ممکن است براي چندين ميليون و يا
ميلياردها سال باشه که در حال ارسال سيگنال به زمين بوده
و هيچکس هم از اينکه اين اتفاق درحال رخ دادن است، آگاهي نداشته.
يا اگه، ما مثل مورچه در نظر اونا باشيم چي؟
ميدونيم که ما براي مورچه‌ها، چه تهديدي هستيم.
اگه فرازميني‌ها از ما باهوشتر باشند،
تکنولوژي داشته باشند، يا مجهز به اسلحه‌هاي باشند چي؟
تاريخچه‌ي اولين برخورد بين تمدنهاي زميني
مردمان شرق و غرب
شمال و جنوب، مملو از قتل عام بوده.
در تمام کيهان
آيا داستاني از اولين برخورد بوده که پايان خوشي داشته باشه؟
يک داستان از اولين برخورد بلدم،
ولي هنوز براي گفتن پايانش، زوده...
اين شگفتيِ علمي و معماريِ جهان
در جنوب چين قرار داره،
بزرگترين تلسکوپ راديويي در زمين
در اصل بزرگترين گونه از هر نوع تلسکوپي.
500متر دهانه‌ي اين تلسکوپ راديويي کروي است
يا به اختصار " فست".
اين بشقاب، يک وسيله عظيم شنوايي براي تشخيص امواج راديويي که
در سراسر کيهان پخش ميشه است.
ماموريت اين تلسکوپ، حل کردن سوالات بي پاسخ در مورد
سرمنشا گيتي و
تاريخچه‌ي اوليه آن است.
البته بدنبال تپ‌اختر نيز ميگردد
همان ستاره‌هاي نوتروني که مدام درحال چرخش هستند
و براي نمايان کردن نشانه‌هايي از امواج جاذبه
که در دل فضا-زمان بهم تنيده‌اند..
و همينطور در پي نشانه‌هايي از تمدن بيگانه نيز هست.
بخصوص آنهايي که خيلي دور هستند...
ميخوام شما رو به جايي ببرم که براي اولين شروع به
استراق سمع يک شبکه ارتباطي جهاني پيچيده کرديم.
ما حتي همين اخيرا متوجه شديم که وجود داره.
فراتر از تصورات ما پيچيده بود.
اون توسط جامعه‌اي ساخته شد که جمعيتش
شديدا عظيم است.
اجداد دور ما، موجودات ريزجثه حيوان مانند
اهل دوران و مکاني بودند که خيلي تفتاوتي با اينجا نداشت.
جنگلها
شايد اونها چيزي که ما اخيراً کشف کرديم ميشناختند
حيات مخفي اينجا پر از داستان بود
مملو از مباحثه.
بيشترش به زبان الکتروشيميايي گفته شده
و در مقياسي بسيار کوچک
و حرکتي بسيار آهسته دارد که
مخلوقاتي مانند ما متوجه نميشوند.
اما يک اتفاق شگفت‌انگيزتري
زير پاي ما، براي مدتي طولاني در
مقياس جهاني درحال رخ دادن بود
که هيچ آگاهي نسبت به حضورش نداشتيم.
يک شبکه زيرزميني جهانيِ کهن
يک شبکه عظيم از اعصاب جنگل را بهم پيوند داده است
تبديلش ميکنه به يک
ارگانيسم پويا و تعاملي.
چيزي که بقدر کافي، گماشته و قدرت براي تاثير گذاري در اتفاقات روي زمين دارد.
به اسم ميسيليوم. (جُلينه)
يک موطن مخفي است، حاصل همکاري سرسختانه بين
قارچ، گياهان، باکتري و حيوانات.
90% درختان و گياهان روي زمين بخاطر ميليسيوم در يک
رابطه‌ي متقابلا سودمند
با يکديگر هستند.
آنها خوراک، پيغام
و يکدلي را بين گونه‌هاي مختلف و حتي
بين قلمروهاي حيات مبادله ميکنند.
قارچ‌ها اندام توليد مثل هستند
جسم بارده ميسيليوم.
ديدن اين که يک قارچ بشکل وحشي رشد کرده توي چنگل،
يعني، شبکه عظيم اينترنت زير پاي شما، آنلاين هستش.
برخي از قارچها توسط نسيم ميلياردها هاگ را پخش ميکنند
هر هاگ، يک چتربازي است که حامل پيام زندگي است.
اين، سکس قارچ‌ها است.
بعد از مدتي، در جست‌و‌جوي رطوبت
اين قطعه جديدِ ميسيليوم دوباره
به دنياي زيرزميني برميگرده و به شبکه‌ي عظيم متصل ميشه.
حيات مخفي درختان براي مدتي طولاني از ما پنهان بود.
براي آنها، ميسيليوم يک شاهراه به يکديگر است.
جنگل را تبديل به يک جامعه ميکند.
از اون بعنوان والد بودن و
تغذيه همديگر استفاده ميکنند
حتي براي به تعويق انداختن اعدام توسط
تبر را نيز ابداع کردند.
وقتي يک درخت در جنگل قطع ميشه
درختان ديگر از طريق نوک ريشه به سمت قرباني ميروند
و مواد غذايي، آب ، قند و ديگر
مواد حياتي را از طريق ميسيليوم به او ميدهند.
اين قطره رساني وريدي توسط درختان همسايه
ميتواند اين کنده را براي دهه‌ها يا حتي قرن‌ها زنده نگه دارد.
و صرفا براي نژاد خود اينکارو نميکنند.
براي ديگر گونه درختان نيز اينکارو ميکنند.
چرا؟
چون ميدونند که زندگي آنها در گرو
سلامت کل جنگل است،
حتي موجوداتي متفاوت از خودشون؟
آيا امکان داره که درختان نسبت به ما آينده نگرتر باشند؟
ميدونيم که مهارت عالي در والدين بودند دارند.
اين درخت صنوبر رو ببينيد.
اين درخت جوانتر فرزند اون هست
و نيازمند توجه مداوم است.
طبق استاندارد ما جوان محسوب نميشه، 60 سال داره.
ولي درختان جوان نميدانند که اگر سريع رشد بکنند
در سلول‌هاي تنه‌ي آنها هواي زيادي جمع ميشود
بعدا، وقتي که طوفان بشه و درندگان بيايند
آنها ضعيف و آسيب‌پذير خواهند بود.
مثل جوانانِ ديگر پادشاهي‌ها
صنوبر نيز ميخواهد که هرچه سريعتر به سمت نور رشد بکنه.
ولي صنوبر مادر با شاخه‌هاي خودش روي اون سايه ايجاد ميکنه
که بخاطر صلاح خودش هم که شده
با نور خوشگذروني نکنه و سريع رشد نکنه.
چندتا جنگل رفتم بدون اينکه خبر داشته باشم
در اطرافم چه اتفاقي درحال رخ دادن است؟
ما کي باشيم که بخواييم بدنبال هوش بيگانه بگرديم وقتي که حتي
قادر به تشخيص يا احترام گذاشتن به هوشياريِ دور و اطرافمون يا حتي
زير پاهايمان نيستيم؟
اين افراي باشکوه حس ميکنه که کرم ابريشم
از برگهاش تغذيه ميکنه.
يک سيگنال توي درخت فرستاده ميشه
درست مثل سيستم عصبي توي بدن ما.
ولي نه اونقدر سريع.
ولي خب، درختان در يک مقياس زماني خيلي آهسته زندگي ميکنند.
سرعت انتقال درد توي درخت فقط 2.5 سانتيمتر
در هر 3دقيقه است.
در نتيجه حداقل يکساعت طول ميکشه که درخت با توليد مواد شيميايي
براي دور کردن آفت، واکنش نشان بدهد.
وقتي يک شکارچي حمله ميکنه، اولين کاري که درخت انجام ميدهد
اين است که از بزاق نمونه ميگيره تا توالي دي‌ان‌اي گونه‌ي مهاجم را شناسايي بکند
سپس، واکنش شيميايي خود را نسبت به ظعف دشمنش
توليد و ترکيب ميکند.
در برخي موارد، فرومون خاصي منتشر ميکند که باعث
جذب دشمنِ دشمن خودش ميشه تا بجاي درخت باهاش بجنگه.
آيا ميتونيم بگيم که درختان يک سواد عميق در
شيمي، حشره‌شناسي و ديگر علوم زميني دارند؟
چطوري، دانستن آنها با ما متفاوت است؟
آيا وقتي ما انسانها اين کارها رو ميکنيم تفاوتي دارد؟
در سراسر طبيعت، اين مکالمات الکتروشيميايي
ما بين اَشکال مختلف حيات در گونه
و قلمروهاي مختلف شاهد هستيم.
ولي صحبت بين ديگر دنياها چطور؟
چه چيزي رو ممکن است با يک تمدن هوشمند از دنيايي ديگر به اشتراک بگذاريم؟
علم و رياضي.
زبان نمادين دانشمندان رياضيدانان
و مهندسان از اون چيزهايي که در ترجمه بين
فرهنگ‌هاي مختلف از دست ميره دوري ميکنه.
زبانهاي نمادين، از جمله آنهايي که در برنامه‌نويسي
استفاده ميشوند، نسبت به کلمات رتبه بالاتري در دقت و درستي دارند.
خيلي احتمال تفسير اشتباه در آنها وجود ندارد.
من فقط يک زبان نمادين غيرانساني ميشناسم
و فقط يک نمونه از برخورد اول ما انسانها با آن شکل حيات
که ازش استفاده ميکنه.
دانش ستاره‌شناسي و رياضي آنها خيلي از ما رو حيرت زده ميکنه.
تعهد آنها به حل کردن اختلاف بين خودشان بطور دموکراتيک
و دستيابي به وفاقي وسيع توسط مناظره،
در هيچ جامعه‌ي انساني طبق مشاهده من نظير ندارد.
دهها ميليون سال قبل
آنها گوشت خوار بودند
ولي بيخيالش شدند تا گياهخوار بشوند.
دنياي آنها تغيير کرد،
و باعث شد هرجا که رفتند زيبايي حيرت‌انگيزي بوجود بياورند.
آنها کاشفاني بودند که از زبان نمادين خودشون استفاده کردند
تا به يکديگر درباره اکتشافات خودشون توي سفرها بگويند.
اين آسمان شب آنهاست.
ميخوام داستان آنها رو براتون بگم.
اين ساحل اقيانوس پانتلاسا است.
دريايي که تمام نيمکره شمالي زمين را احاطه کرده بود.
در يک دوره‌اي با اسم اردويسين.
ما کل زمان از لحظه شروع هستي تا...
همين ثانيه را در يک
تقويم يکساله زميني فشرده کرديم. يک تقويم کيهاني.
هر ماه بيانگر کمي بيشتر از يک ميليارد سال است.
هر هفته نزديک 300 ميليون سال.
هر روز،حدود 40 ميليون سال.
بيگ بنگ، لحظه تحويل سال جديد است.
زمان حال، همين الان، دقيقا لحظه‌ي آخر در نيمه‌ي شب
سال تحويل است.
من در صبح 20ام دسامبر تقويم کيهاني ايستاده‌ام.. (10 روز قبل از سال تحويل)
480 ميليون سال قبل، در تاريخ زمين.
اين زماني بود که حيات شروع به ايجاد تنوع کرد.
بنام تنوع زيستي عظيم اورديويان بخاطر آورده ميشود.
40 ميليون سال بعد از اولين جهش حيات بسمت
گوناگوني که معروف به انفجار کامبرين است، رخ داد.
اين آغاز بندپايان بود
بي‌مهرگاني که اسکلتشون خارج از بدن بود
بجاي اينکه داخل باشه
مانند ما که صدها ميليون سال بعد بوجود آمديم.
بندپايان اورديويسين پيشگام موفق‌ترين
شالوده‌ي بدني بودند که توسط حيات، تکامل پيدا کرده.
حتي امروز، بيش از 80% حيوانات زنده بندپايان هستند.
اما تقريبا در همان زمان که گياهان درحال شروع
خروج از دنياي آبي بودند. يک سخت پوست آرام آرام به سوي ساجل
آمده و در دنياي جديد خشکي سکني گزيد.
حشرات از تکامل سخت پوستان بوجود آمدند.
که تمام تلاشم رو ميکنم وقتي توي يک رستوران دريايي غذا ميخورم
ذهنم به اين حقيقت فکر نکنه.
ما فکر ميکنيم که حشرات و گياهان تقريبا همزمان
خشکي رو استعمار کردند، 400ميليون سال قبل
يا 21 دسامبر تقويم کيهاني (21 اسفند)
اين زماني بود که قارچ‌هاي عظيم از درختاني که البته فقط چند فوت
ارتفاع داشتند، بزرگتر بودند.
قارچ‌هاي به اين عظمت باعث ميشه به فکر بري که
شبکه‌ي زيرزميني که اينها رو حمايت ميکنه، به چه بزرگي ميتونسته باشه.
و اين، موقعي بود که حيات ياد گرفت پرواز بکنه.
براي 90 ميليون سال، اين اتفاق در انحصار حشرات بود.
نه خزندگان بال‌دار، نه پرنده و نه خفاشي که بخورتشون.
فقط حشرات مختلف.
قدرت پرواز يک جهش انقلابي بزرگ براي حشرات بود
اجازه ميداد که در کل سياره پخش بشوند
حشرات باعث خجالت دادن ادعاهاي انساني ميشدند.
حق تصدي آنها در زمين صدها برابر بيشتر از ما است.
تقريبا امروزه همانطور در نظر ما مياييند.
که به نظر دايناسورهاي اواخر کرتاسه ميامدند.
حتي آن زمان هم. کسي با زنبور وحشي گلاويز نميشد.
هميشه، يک شکارچي طماعي بودند.
بله، ردوودهاي عظيم در 240ميليون سال قبل نيز وجود داشت.
اون زنبور دنبال شکار غذا براي فرزندش است.
زنبور وحشي اينکار رو براي 100 سال ديگه ادامه داد.
سپس، يک اتفاقي در مقياسي تقريبا ميکروسکوپي رخ داد
که دنياي رو به رنگي جديدي درآورد.
آن زمان چيزي به عنوان شريک حيواني براي کمک
به گياه براي لقاح وجود نداشت
که به شکل مطلوب بذر آنها رو به دستگاه توليدمثل
يک گياه دوردست ببره، به عبارت ديگه
نقش پيام‌آور عشق رو بازي بکنه
نمايشي که اينجا ميبينيد در مورد نبرد بين زنبور
و عنکبوت نيست،
مسائله اون ذرات ريزي هستند که به پاي زنبور چسبيده اند.
چيز خاصي براي ديدن نيست صرفا چندتا دانه هستند
ولي اين غبار جادويي به اسم گرده،
حامل قدرتي بود که دنيا رو تغيير داد
و باعث ايجاد بي‌بديل ترين مناظري شد
که روي سياره تابحال بوجود آمده.
حتي امروزه، بيش از 100ميليون سال بعد،
همچنان راستين است.
هر دانه‌ي گرده توسط تکامل بشکل متفاوتي حجاري شده.
هرکدام، يک استراتژي بعيد در باب زنده ماندن است
که طي زمان وسيع جلا داده شده‌اند.
گرده، قوي عه.
بايد باشه.
بقدري خوب ساخته شده که ميتوني توسط اسلحه شليکش بکني
و بدون اينکه خراش برداره با هويت و اطلاعات کامل، خارج ميشه.
زنبورها در دوران ضعيفي و لارو بودن فرزندانشان، آنها را
با آوردن اين دانه‌ها به خانه تغذيه ميکردند.
گرده غني از پروتئين است
يک غذاي خوب براي نوزادان وقتي که مادر، شکاري انجام نداده بود.
در طي دوران زمين شناسي شکل جديدي از حيات پديد آمد
گونه‌اي که ديگه براي شام شکاري به خانه نمياورد.
اين مخلوق جديد فقط غبار جادويي ساخته شده توسط گروها رو همراه داشت.
زنبور عسل.
اونها هيچ اشتهايي به اعضاي بدن قطع شده حيوانات مرده نداشتند.
اونها به رژيم خالص گرده روي آوردند، که يک هوس زودگذر نبود.
اين زنبورهاي عسل تبديل به گرده‌افشان‌هاي کاملا متعهد شدند.
گياهان نيز با پديد آوردن اندام‌هاي توليد مثل مونثِ
رنگارنگتر و اغواکننده تر
از زنبورعسل تشکر ميکردند.
آنها تراوشات خوشمزه و شهد شيرين توليد ميکردند
که باعث ميشد زنبور عسل دوباره و دوباره
برگرده هميشه.
دوران گلها شروع شده بود.
زنبورهاي عسل، استادان زمان هستند
براي 100ميليون سال سفر ميکردند
و بدون اينکه دچار خستگي و مريضي شوند.
اين موجودات بيشتر از هرکسي زحمت کشيدند که
کاخ حيات را مملو از زيبايي و تغذيه بکنند.
ما بعدا در سفر خود، گنجينه و عجيابش را اکتشاف خواهيم کرد.
براي هزاران سال
زنبورهاي عسل نماد صنعت بي‌تفکر بودند.
ما هميشه آنها را به چشم يک سري
روبات بيولوژيکي ميبينيم که محکوم شدند زندگي خود را
صرف مشاغلي که طبيعت براي آنها انتخاب کرده،بکنند.
اين داستان اولين برخورد ماست.
در مکاني به اسم برونوينکل در روستاي اتريش رخ داد
در اوايل 1900.
در زماني که کارل فون فريش کودک بود
ميل داشت درک بکنه که حيوانات ديگر، چه چيزي ميدانند
چطور دنيا رو درک ميکنند.
ميخواست بداند که آيا ماهي رنگ رو ميبينه،
يا حس بويايي داره.
اون آزمايشي ابداع کرد که تجربيات حيوانات رو کشف بکنه.
و ازشون فيلم گرفت.
در شروع اوايل قرن 20ام
اولين نفري بود که از صنعت فيلمبرداري براي ساخت
سرگرمي و ارتباطات محبوب علمي استفاده کرد.
براي هزاران سال،
انسانها متوجه رقص غيرعادي زنبورهاي عسل شده بودند
ولي هيچکس تابحال با نوعي احترام بهش نگاه نکرده بود
که فرض رو بر اين بگذارند دليلي براي اين رقص وجود دارد.
قبل از کارل فون فريش،
هيچکس فکر اين سوال به ذهنش نرسيد که چرا
با حرکت به اين سمت و سو يک شکل هشتي درست ميکنند...
فون فريش تمام رفتار ريز زنبورهاي عسل را مطالعه کرد
و مجذوب معمايي شد که تفصيري براي اون نداشت.
اون يک ظرف از آب قند براي زنبورعسلِ کندوي
آزمايشي خودش قرار ميداد.
زنبورعسل قبل از برگشت به خونه از اون تغذيه ميکرد.
زنبور نشان شده بعدا براي خوردن از
آب‌قند خوشمزه برميگشت.
فون فريش متوجه شد که طي چند ساعت
جمعي از ديگر زنبورهاي عسل به اون ميپوندند.
که هميشه افراد هم کندويي وي بودند.
ولي نکته شگفت‌انگيز اينجا بود
فون فريش ميدونست که زنبورعسل‌هاي ديگر
زنبور نشان شده را بسمت محل غذا تعقيب نکردند.
چطور؟
چون تمام مدت کندو را با دقت زيرنظر داشت.
و دقت ميکرد که از آب قند استفاده بکنه بجاي عسل که
حس بويايي زنبورها باعث نشه بسمت جايزه کشيده بشوند.
وي رفته رفته ظرف رو از کندو دور ميکرد
تا وقتي که چندين کيلومتر فاصله ايجاد شد تا کندو.
با اينحال، هم کندويي‌ها باز راه خود را به ظرف پيدا ميکردند.
خب، چطوري زنبورعسل رنگ شده محل دقيق آب‌قند را
با همچين دقتي به هم کندويي‌هاي خودش ميگفت که
ميتوانستند راه خودشون را بي‌اشتباه پيدا کنند؟
يک رازي در طراحي رقص اون وجود داشت.
چيزي که در نظر چندين نسل از شاهدان
يک حرکت بي‌معني و متناوب از جانب يک حيوان احمق
به نظر ميامد، در اصل يک پيام پيچيده بود،
يک معادله شامل رياضي و ستاره‌شناسي
و دانش زيرکانه نسبت زمان بود.
همگي ترکيب شدند که اون بتوانه بشکل موفق
خواهرانش رو به سمت گنج راهنمايي بکنه.
رقاص، از زوايه ستاره ما، خورشيد استفاده ميکرد
تا موقعيت کلي محل غذا را تعيين بکند.
فون فريش متوجه شد، وقتي زنبور مستقيم بسمت بالا ميرقصد
منظورش "پرواز بسمت خورشيد" است.
و وقتي بسمت پايين ميرود يعني "از خورشيد دور شو"
گردش اون به چپ و راست، مختصات دقيق غذا رو در فضا بيان ميکرد
گاهي چندين کيلومتر دورتر.
مدت رقص وي، تا کسري از ثانيه
بيانگر مدت زماني بود که طول ميکشيد، دوستانش به آنجا برسند.
اون حتي سرعت باد رو نيز اعمال ميکرد تا دقيق پيام رقص را منتقل بکند.
و اين در هر زماني از سال
کندو به کندو قاره به قاره، حقيقت داشت.
زنبورعسل، قادر به محاسبه رياضي است.
چرا به اين گفتم داستان اولين برخورد؟
دو نژادي که کاملا متفاوت از هم هستند
انسان و زنبورعسل، در يک مسير تکاملي، نمو پيدا کردند
که 600ميليون سال قبل، منشعب شده بود.
با اينحال، اين 2نژاد تا جايي که ما ميدونيم،
فقط ما و آنهاي روي اين سياره
موفق به ساخت زبان نمادين توسط
رياضي و علوم شدند.
ما دوش به دوش زنبورهاي عسل براي هزاران سال زندگي کرديم
و هرگز هيچ تصوري از پيچيدگي ارتباط برقرار کردن آنها نداشتيم.
چيزي که درمورد جوامع زنبورهاي عسل طي دهه‌ها
بعد از فون فريش ياد گرفتيم، برخي اشتياقات انساني را شرم زده کرد
و براي هميش نظر ما درمورد حيات هوشمند در زمين را تغيير داد.
ما در دوراني زندگي ميکنيم که دموکراسيِ دنيا
از هميشه شکننده‌تر است.
ولي جاهاي روي زمين هست که اين موضوع صدق نميکنه.
جايي که صداي هر شخص شنيده ميشه.
جايي که فساد معنايي نداره
جايي که جامعه فقط وقتي عملي انجام ميده که
از طريق مناظره و برهان به وفاق برسه.
اين، يکي از اون جاها است.
برخلاف تفکر مرسوم، کندو، يک حکومت سلطنتي نيست.
ملکه، حاکم مطلق و کنترل کننده ديگر زنبورها نيست.
نقش ملکه تقريبا فقط توليد مثل است.
هر زنبور مونثي، که اکثريت زنبورها رو تشکيل ميده
ميتونه به تخت حکومت برسه و غذا و فضاي مناسب براي رشد را داشته باشه.
وقتي هوا گرمه و درختان شکوفه ميزنند،
سخاوتمندانه قدرت را به نسل جوانتر ملکه‌ها واگذار ميکند.
زماني در کندو وجود دارد،
اواخر بهار يا اوايل تابستان،
که نيمي از زنبورهاي کندو حدود 10هزار زنبور
بي‌قرار ميشوند.
آنها تصميم ميگيرند که وقت ترک کندوي مادر است
براي پيدا کردن کلوني جديد، ولي نمي دانند کجا.
وقتي که جدا شوند ديگه راه برگشتي نيست.
جرات ميخواد که خانه را بدون بازگشت ترک بکني
همه‌چيز را به خطر بندازي. و ناشناخته را انتخاب بکني.
اون هل دادن و پرتاب کردن منظور خصومت‌آميز نداره.
کارگران، ملکه را وادار به يک تمرين
سخت‌گيرانه ميکنند که بتونه وزن کم بکنه و
به هيکل مناسب پرواز برگرده.
وقتي همه چيز آماده شد
وقت اولين قدم اوديسه آنها فرا ميرسه.
وقتي دسته بندي است.
با انتصاب ملکه جديد در کندوي اصلي
ملکه مادر قديمي يک جاي پرافتخار در
دل گروه ماجراجويان دارد.
بيش از صدها عضو ارشد و پيشاهنگان آنها
به يک ماموريت شناسايي به شعاع پنج کيلومتري اعزام ميشوند.
پيشاهنگان درختان محلي را براي بهترين مکانِ خانه جديد شناسايي ميکنند.
و شديدا هم سخت پسند هستند.
هرجايي قبول نيست.
در ورودي، يک سوراخ در درخت عه
بقدري بايد مرتفع باشه که خرسها و ديگر غارتگران به راحتي
به داخل براي دستبرد زدن به گنجينه ارزشمند انها نباشند.
مجموع فوت مربع نيز يک مشکل اساسي است.
زنبورعسل خواب زمستاني ندارد.
بايد محل رو در زمستان طولاني گرم نگه دارند
و مطمئن باشند که به مقدار کافي غذا و عسل براي عبور از زمستان
توليد ميکنند.
هر پيشاهنگ بايد ابعاد دقيق را محاسبه کند
ارتفاع، عرض و عمق.
حتي اگر ذره‌اي کوچک يا بزرگ باشد
کل گروه قبل از رسيدن بهار از بين ميرود.
وقتي همه پيشاهنگ‌ها برگشتند، زنبورها آماده برگزاري
مجلس ساليانه هستند.
هر پيشاهنگ يک گزينه براي گروه پيدا ميکنه.
بعد، دلايل خودش رو نسبت به بهترين جايي
که کشف کرده ارائه ميده.
اين بحث پيدا کردن خانه آنها به زبان
علمي و رياضي آنها شکل ميگيرد.
صدها پيشاهنگ حالا با استفاده از رقص جنبشي
خونه‌اي که پيدا کردند تبليغ ميکنند.
اول، نظرات خيلي متفاوته
طوري که هر پيشاهنگ، پيروان خودش رو پيدا ميکنه.
در مجامع سياسي ما، افراد معمولا دروغ ميگويند.
بهمون فشار ميارند دشمني ميکنند، پاپوش درست ميکنند
به ترس‌هاي ما متوصل ميشوند.
ولي زنبورهاي همچين ريسکي نميکنند.
در هر 2مورد، ما و اونها
آينده بستگي به شفاف ديدن واقعيت داره.
ولي بنا به دلايلي
ما به راحتي اغفال ميشيم.
ولي زنبورهاي به نوعي ميدانند که بايد به حقيقت پايبند باشند.
بايد دقيق باشند.
نميتونند بازار گرمي بکنند.
جوري رفتار ميکنند که گويي ميدانند حقيقت اهميت دارد.
که طبيعت فريب نميخوره.
پيشاهنگ‌هايي که محلهاي مطلوب براي
خانه جديد گروه را پيدا کردند پراشتياق‌تر ميرقصند.
مشاهدات علمي نزديک در طي چندين دهه
اين حقيقت را تاييد ميکند
هر زنبور يک تصور رويايي از خانه در ذهن خودش داره.
علاوه بر اين، اعضاي گروه، شهادت
محبوبترين رقاص توي داستان رو قبول نميکنند.
اکثرا، شخصا به مشاهده محل ميروند.
شکاکي، يک مکانيزم بقاء است.
حقيقت شناسان به محل مذکور پرواز ميکنند که
يک ارزيابي شخصي بکنند.
يک دقيقه فکر کنيد که اين پيام رقص
چقدر بايد مفصل باشد.
بيانگر مختصات يک درخت بخصوص در
جنگلي مملو از درخت است.
پيشاهنگان هربار مستقيم به اون ميرسند.
اگه حفره، به خوبي تبليغاتش باشه.
به گروه برميگردند، جايي که
آنها هم در ستايش حفره، ميرقصند.
بدون حيله، خشونت يا زيرميزي دادن
پيشاهنگان، اولين کساني هستند که به توافق ميرسند.
ولي جمعيت بزرگتر هنوز بايد متقاعد بشوند.
وقتي همه، پشت سر يک رقص به خط بشوند
وقتي همه متحد بشوند سر بهترين محل براي خونه جديد
مهاجرت بزرگ ميتونه شکل بگيره.
در 60ثانيه اول پرواز
ده هزار زنبور به صف ميشوند براي خونه جديد.
با استفاده از خورشيد، بعنوان قطب‌نما.
کلوني‌ِ هوايي براي رهبري به ملکه روي مياورند.
دسته، يک نوعي از ذهن است، جمعي از ادراک که
هر زنبور مستقل مشارکت ميکند.
حالا که سفر جابجايي کامل شد وقت باز کردن وسايل است
تزئين پرورشگاه، پرکردن آبدارخانه
و ساخت محل براي خودشون است تا وقتي هوا گرم بشه
و درختان باز شکوفه بزنند.
همونطوري که براي ده‌ها ميليون سال رايج بوده.
اين دانش محبوب از زندگي زنبورهاي عسل
ميراث کارل فون فريش است کسي که اولين بار
زبان نمادين آنها را رمزگشايي کرد، تا با يک ذهن کاملا متفاوت
ارتباط برقرار کند.
امروز، ما مغز زنبور را مطالعه ميکنيم
داريم پلي روي شکاف عظيمي که اين 2نژاد را براي
نيم ميليارد سال جدا کرده بود ميسازيم.
با اينحال، بعد از اين همه مدت
جاهايي هست که نژاد ما و آنها، همگرا ميشوند
کشاورزي، معماري زبان، و سياست.
الان ميدونيم که زنبورعسل ميخوابه
و برخي دانشمندان گمان ميکنند خواب هم ميبينند.
چي باعث شد که از خلصه بيرون بياييم
تا سرانجام بتوانيم يک خرد ديگري را که
تمام مدت وجود داشته پيدا کنيم؟
چند نسل قبلتر از فون فريش،
يک شخص، بيشتر از هرکسي براي گشودن اون در زحمت کشيد.
به نظر من، اون بزرگترين معلم روحاني در هزار سال اخير بود.
گلهايي که سالها قبل اينجا کاشته هنوز هم شکوفا ميشوند.
کندويي که بنا کرد و با چشماني باز مطالعه کردش
هنوزم رونق داره.
اون بود که متوجه شد چطور کاخ حيات
از يک، منزل تک اتاقي به عمارتي مملو از برج‌هاي عظيم تکامل پيدا کرد
برجي که به سر به فلک ميکشند، و اون بود که
اولين نگاه را به زندگي نهان همراهان زميني ما انداخت.
در جايي، محلي وجود دارد به اسم" گودال انقراض".
معبدي براي تمام شاخه‌هاي شکسته‌ي درخت زندگي.
ولي اون درخت هنوز زنده است
از اولين باري که ريشه داد، 4ميليارد بهار رو ديده.
فرزندانش بشکلي غيرقابل پيشبيني به جلو حرکت ميکنند.
يک موجود تک سلولي تبديل به تو و
هرچيزي که در حيات زميني هست، شد.
هيچ راهي براي تخمين نيست. فعلا، به هر حال،
که حيات به کجاها ميرسه.
راهي براي پيشگويي کردن اَشکال و توانايي‌هايي
که ميتواند از يک موجود زنده ساده در طول زمان تشکيل بشود، نيست.
خود حيات را ميتوان برآيندي حاصل از شيمي ديد.
و علوم را برآيندي حاصل از حيات.
راهي که حيات ابداع کرد تا خودش رو بشناسه.
چهار ميليارد سال.
اينها کهن‌ترين برجهاي هستند که حيات ساخته.
هيچکس نميدونست اين کاخ وجود داره.
توسط غباري از زمان مخفي و با اساطير محصور شده بود.
ولي يک مرد جرات کرد که اين پرده رو پايين بکشه.
تا جايي که توانست گونه‌هاي مختلف حيات را مطالعه کرد.
به مجموعه جزايري در نقاط دور سياره در جست‌و‌جوي
نژادهاي عجيب سفر کرد.
اون زنبورهاي عسل گلها، فنچ‌ها
حلزون و کرمهاي خاکي رو براي 30 سال مطالعه کرد.
يک الگوي افراطي پديد آمد، چيزي که دنيا را تکان داد.
هنوزم ميده، اون داستان آدم و حوا رو بي‌اعتبار کرد.
انسان‌ها پادشاهان حيات نيستند، جدا گونه خلق شده باشند
و مديريت اون رو بدست گرفته باشند بلکه،
فرزندان تازه به دوران رسيده‌ي خانواده مجلل و قديمي آن هستند.
اون صبر کرد زماني کشف خودش رو به دنيا بگه که بتواند
حقيقت را وراي همه شک و ترديدها اثبات بکند.
ولي بعد، يک جهش عظيم ديگه انجام داد،
چارلز داروين همينطور يکي از اولين کساني بود که فهميد
اگه کل حيات، بهم مرتبط است
يک مفهوم فلسفي مشخصي وجود داشت.
اگه ما جدا از ديگر حيوانات خلق نشده باشيم
نبايد چيزي بيشتر از کسي که هستيم، باهاشون اشتراک داشته باشيم؟
آگاهي ما، روابط ما با ديگران
حتي احساسات ما؟
بجاي يک جزيره‌ي تنها با حضور ادراک انساني
داروين متوجه شد که ما در محاصره‌ي
ديگر اشکال حيات و ادراک هستيم.
براي داروين، علم راهي بود عميق‌ترين درجات
يکدلي و فروتني.
وقتي به گوشش رسيد که يک کشاورز با گوسفندش بدرفتاري ميکنه
داروين تحقيقش رو رها کرد تا مرد رو بازداشت بکنه.
اون زجري که حيوانات وحشي توسط
تله‌هاي فولادي متحمل ميشدند نمايان کرد
و بدون استفاده از بيهوشي در معرض يک جراحي قرار ميگيرند.
در کل زندگي، تصوير يک سگ بي‌نوا که درحال ليس زدن
دست دردآور خودش، که درحال قطع شدن توسط
يک دانشمند بود، هرگز رهاش نکرد.
و اين شفقت حتي به گونه‌ي خود ما هم رسيد.
متوجه بي‌بصيرتي معاصران خودش در قرن 19ام شد.
در زندگينامه خودش داستان يک زن آفريقايي را
بازگو کرد که براي فرار از بردگي کردن براي پرتغالي‌ها
خودش رو از صخره به پايين پرت کرد و مرد.
داروين مشاهده کرد که اگر اون، يک کدبانوي رومي از عهد باستاني بود
به چشم ديگري بهش نگاه ميشد.
اسم اون رو، روي دخترانمون ميذاشتيم.
اون بود که مطالعات علمي در مورد دنياي مخفي
در زير جنگل را آغاز کرد.
داروين طبيعت را ستايش ميکرد.
دانش اون از علم شفقت و اون رو آگاه و به مدارج بالاتري سوق داد.
اينک، ساکورايتيس کوروناريوس.
وقتي که در 550 ميليون سال قبل زندگي ميکرد، ميکروسکوپي بود.
ولي الان براي ما، جلوه بزرگي داره چون اين موجود
اولين جد مشترکي هست که تا الان پيدا کرديم
يک ارتباط فيزيکي که تقريبا با تمام حيوانات روي زمين به اشتراک داريم.
کاش روزي بتونيم اين ارتباط رو از صميم قلب قبول کنيم.
اگه روزي بتوانيم که تمام دانش خود از حيات را
ترکيب کنيم و با استفاده ازش يک کشتي از تجربيات بسازيم
يک راهي که بتوانيم واقعا حس ديگري بودن را درک کنيم.
اگه بتونيم واقعا تجربه اينکه يک کرکس بر فراز
کوه‌هاي آند پرواز ميکنه تجربه کنيم
يا غم نهنگ گوژپشتي که در اقيانوس وسيع
براي معشوقه خودش آواز ميخونه حس کنيم يا ترس توي قلب
دشمن خوني خودمون رو، دنيا چه تغييري ميکرد؟
همه آنها، و هرکدام از ما،
توسط يک جعبه ابزار با يک مواد ژنتيک
ساخته شديم، ولي در سفرهاي تکاملي متفاوتي.
آيا دنياهاي محتمل ديگه‌اي در کيهان وجود دارد
که مسير حيات تداخل پيدا کند و همگرا شود؟
دوستمون رو بخاطر مياريد، خرس آبي
که ميتونست از مرگ برگرده و در زمين در شرايطي
جهنمي که کسي زنده نميماند شکوفا بشه؟
آنها تمام 5 انقراض عظيم را پشت سر گذاشتند
و حتي ميتوانند در فضاي خلاء بدون محافظ زنده بمونند.
اين موجودات که با چشم غيرمسلح ديده نميشوند
توسط دانشمندان مطالعه ميشدند،
با استفاده از ميکروسکوپ‌هاي الکتروني
کاري ميکردند که دوست داريم فکر کنيم فقط ما انسان‌ها انجامش ميديم.
اون هيچ عملکرد بيولوژيک شناخته شده‌اي که
موجودات زنده براي بقاء نياز دارند انجام نميدهند.
فقط به ملايمي به همديگه حس لذت ميدهند
محبت و مهرباني، بخاطر خودش.
اگه زنبورعسل خواب ميبينه و خرس آبي به آغوش ميکشه
آيا مسيرهاي بي‌شماري در هستي وجود دارد که حيات
به عشق ورزيدن و شگفتي سازه بپردازه؟
اگه بتونيم زير طاق بايستيم
يا درون خودمون يکي بسازيم
شايد بتوانيم به داستان اولين برخورد خودمان نتيجه بهتري ببخشيم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @ZarFilm ::.