﻿WEBVTT

00:00:00.300 --> 00:00:05.870
..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::..
‏.::  www.ZarFilm.com ::.

00:00:06.300 --> 00:00:08.870
<i>دیدن، باور کردن نیست</i>

00:00:08.910 --> 00:00:11.280
<i>حسهای ما می‌تونن ما رو فریب بدن</i>

00:00:11.310 --> 00:00:14.110
<i>حتی ستاره‌ها</i>
<i>اون چیزی نیستن، که نشون میدن</i>

00:00:14.150 --> 00:00:16.610
<i>کیهان</i>
<i>اونطوری که توسط علم آشکار شده</i>

00:00:16.650 --> 00:00:19.950
<i>از اون چیزی که تصورش رو بتونیم بکنیم</i>
<i>عجیب‌تره</i>

00:00:19.980 --> 00:00:24.450
<i>نور و زمان و فضا</i>
<i>و گرانش</i>

00:00:24.490 --> 00:00:26.460
<i>دست به دست هم دادن</i>

00:00:26.490 --> 00:00:29.990
<i>تا واقعیتی بسازن</i>
<i>که ورای تجربه بشره</i>

00:00:30.030 --> 00:00:32.030
<i>مقصد ما اینجاست</i>

00:00:33.100 --> 00:00:34.670
<i>با من همراه شوید</i>

00:00:37.000 --> 00:00:40.140
در ۱۸۰۲، در چنین شبی

00:00:40.170 --> 00:00:43.310
ستاره‌شناس، ویلیام هرشل، در سواحل انگلیسی

00:00:43.340 --> 00:00:45.910
با پسرش جان، قدم می‌زد

00:00:45.940 --> 00:00:48.810
هرشل اولین کسی بود

00:00:48.850 --> 00:00:51.880
که به آبهای عمیق‌تر اقیانوس کیهانی نگاه کرد

00:00:53.950 --> 00:00:56.150
<i>در اونجا شعبده جادویی</i>
<i>نور با زمان</i>

00:00:56.190 --> 00:00:58.020
<i>رو تماشا کرد</i>

00:00:58.060 --> 00:00:59.920
پدر

00:00:59.960 --> 00:01:02.030
شما به روح اعتقاد دارید؟

00:01:02.060 --> 00:01:03.860
خب، بله، پسرم

00:01:03.900 --> 00:01:06.430
شما، باور می‌کنید؟

00:01:06.460 --> 00:01:07.930
فکرشو نمی‌کردم

00:01:07.970 --> 00:01:11.670
اوه، نه، به روح آدمی نه

00:01:11.700 --> 00:01:13.440
نه... اصلا

00:01:13.470 --> 00:01:15.940
اما بالا رو ببین، پسرم

00:01:15.970 --> 00:01:18.780
و آسمونو ببین که پر از اونهاست

00:01:18.810 --> 00:01:20.880
ستاره‌ها، پدر؟

00:01:20.910 --> 00:01:22.510
متوجه نمیشم

00:01:22.550 --> 00:01:27.380
هر ستاره، یه خورشیده، به بزرگی و روشنی خورشید ما

00:01:27.420 --> 00:01:31.720
فقط تصور کن، خورشید رو چقدر باید از ما دور کنی

00:01:31.760 --> 00:01:35.390
تا به کوچکی و کم‌نوری یک ستاره، به نظر بیاد

00:01:35.430 --> 00:01:39.200
نور ستاره‌ها خیلی سریع حرکت می‌کنه

00:01:39.230 --> 00:01:40.700
سریع‌تر از هر چیزی

00:01:40.730 --> 00:01:43.370
اما نه بدون محدودیت

00:01:43.400 --> 00:01:47.200
نور اونها، زمان میبره تا به ما برسه

00:01:47.240 --> 00:01:50.370
برای نزدیک‌ترین‌ها، سالها طول میکشه

00:01:50.410 --> 00:01:52.980
برای بقیه‌شون، قرن‌ها

00:01:53.010 --> 00:01:55.480
بعضی ستاره‌ها، اونقدر دور هستن

00:01:55.510 --> 00:01:59.550
که نورشون، میلیاردها سال طول میکشه تا به زمین برسه

00:01:59.580 --> 00:02:04.220
اما وقتی نور از ستاره به اینجا میرسه

00:02:04.260 --> 00:02:06.720
اونها قبلا مردن

00:02:06.760 --> 00:02:11.330
از اون ستاره‌ها، ما فقط روحشون رو می‌بینیم

00:02:11.360 --> 00:02:13.660
نورشون رو می‌بینیم

00:02:13.700 --> 00:02:17.100
اما جسمشون خیلی قبل‌تر، از بین رفته

00:02:19.700 --> 00:02:22.740
جان، من بیشتر از هر کسی

00:02:22.770 --> 00:02:24.840
به گذشته نگاه کرده‌ام

00:02:24.880 --> 00:02:27.810
میلیون‌ها سال، در گذشته

00:02:30.220 --> 00:02:33.180
<i>ویلیام هرشل اولین کسی بود</i>

00:02:33.220 --> 00:02:35.850
<i>که فهمید تلسکوپ</i>
<i>یک ماشین زمانه</i>

00:02:35.890 --> 00:02:38.360
<i>ما بدون نگاه به گذشته</i>

00:02:38.390 --> 00:02:40.920
<i>نمی‌تونیم به فضا نگاه کنیم</i>

00:02:42.660 --> 00:02:46.930
<i>در یک ثانیه</i>
<i>نور ۳۰۰ هزار کیلومتر</i>

00:02:46.970 --> 00:02:49.770
<i>یا ۱۸۶ هزار مایل رو طی می‌کنه</i>

00:02:49.800 --> 00:02:52.200
<i>این فاصله به اندازه</i>
<i>فاصله زمین تا ماهه</i>

00:02:52.240 --> 00:02:56.110
<i>پس، ماه حدودا</i>
<i>یک ثانیه نوری دورتره</i>

00:02:56.140 --> 00:02:58.040
<i>دفعه بعد</i>
<i>که به ماه نگاه کردید</i>

00:02:58.080 --> 00:03:01.140
<i>دارید به یک ثانیه</i>
<i>در گذشته نگاه می‌کنید</i>

00:04:32.970 --> 00:04:36.040
کیهان
یک ادیسه فضازمانی

00:04:42.250 --> 00:04:43.850
<i>اون خورشید</i>

00:04:43.880 --> 00:04:45.580
<i>واقعا اونجا نیست</i>

00:04:45.620 --> 00:04:47.550
<i>واقعا نمی‌تونه</i>
<i>برای دو دقیقه آینده</i>

00:04:47.590 --> 00:04:50.050
<i>بالای افق باشه</i>

00:04:50.090 --> 00:04:52.420
<i>طلوع خورشید یک توهمه</i>

00:04:52.460 --> 00:04:55.230
<i>اتمسفر زمین، پرتوهای نور خورشید رو</i>
<i>خم می‌کنه</i>

00:04:55.260 --> 00:04:57.730
<i>مثل یه لنز</i>
<i>یا یه لیوان آب</i>

00:04:57.760 --> 00:05:01.400
<i>پس ما تصویر خورشید رو</i>
<i>افتاده بر بالای افق می‌بینیم</i>

00:05:01.430 --> 00:05:03.630
<i>قبل از اینکه خورشید فیزیکی</i>
<i>واقعا اونجا باشه</i>

00:05:05.270 --> 00:05:07.910
خورشید پشت سر من، یک سرابه

00:05:07.940 --> 00:05:10.010
به همون اندازه واقعی که یک تصویر لرزان

00:05:10.040 --> 00:05:11.180
که در دوردست، روی جاده‌ای صحرایی

00:05:11.210 --> 00:05:14.240
در یک روز گرم، وجود داره

00:05:14.280 --> 00:05:17.250
نور خورشید، حدودا ۸ دقیقه طول میکشه تا به زمین برسه

00:05:17.280 --> 00:05:20.520
پس خورشید، ۸ دقیقه نوری فاصله داره

00:05:20.550 --> 00:05:23.290
از زمین، ما تنها می‌تونیم خورشید رو

00:05:23.320 --> 00:05:24.990
اونطوری که ۸ دقیقه قبل بوده، ببینیم

00:05:27.230 --> 00:05:28.590
و یه چیز دیگه

00:05:28.630 --> 00:05:30.860
خورشید اصلا واقعا طلوع نمیکنه

00:05:30.900 --> 00:05:33.060
زمین می‌چرخه و ما باهاش می‌چرخیم

00:05:34.630 --> 00:05:37.530
به نظر نمیاد، اما در همین لحظه

00:05:37.570 --> 00:05:39.940
من سریع‌تر از یک جت حرکت می‌کنم

00:05:39.970 --> 00:05:42.440
و همینطور شما و تمام افراد زمین

00:05:42.470 --> 00:05:43.640
تا بحثش هست

00:05:43.680 --> 00:05:44.940
اون افق

00:05:44.980 --> 00:05:46.440
واقعا اونجا نیست

00:05:46.480 --> 00:05:48.780
هیچ خطی وجود نداره

00:05:48.810 --> 00:05:51.320
افق یه توهم دیگه‌است

00:06:07.330 --> 00:06:08.900
فاصله بین زمین

00:06:08.930 --> 00:06:11.000
و بیرونی‌ترین سیاره، نپتون

00:06:11.040 --> 00:06:13.500
با گردششون به دور خورشید، تغییر می‌کنه

00:06:13.540 --> 00:06:17.110
به طور متوسط نور، این فاصله رو در ۴ ساعت طی می‌کنه

00:06:17.140 --> 00:06:18.740
پس برای ما در زمین

00:06:18.780 --> 00:06:22.650
نپتونی که می‌بینیم، همیشه ۴ ساعت قدیمیه

00:06:22.680 --> 00:06:25.320
چهار ساعت نوری دورتر

00:06:25.350 --> 00:06:26.580
اما فاصله تا سیارات

00:06:26.620 --> 00:06:28.250
حتی دورترین آنها

00:06:28.290 --> 00:06:30.990
در مقیاس خیلی بزرگتر ستارگان و کهکشان‌ها

00:06:31.020 --> 00:06:33.020
مثل قدم‌های یک کودک می‌مونه

00:06:38.860 --> 00:06:41.330
<i>به محض این که</i>
<i>همسایه کناری خورشید رو ترک کردیم</i>

00:06:41.370 --> 00:06:43.170
باید مقیاسمون رو

00:06:43.200 --> 00:06:46.340
از ساعت نوری به سال نوری تغییر بدیم

00:06:46.370 --> 00:06:48.870
یک سال نوری، معیار کیهانه

00:06:48.910 --> 00:06:52.010
معادل تقریبا ۱۰ تریلیون کیلومتر

00:06:52.040 --> 00:06:54.680
یا حدود ۶ تریلیون مایل

00:06:54.710 --> 00:06:57.880
این یک فاصله واحد، درست مثل یک متر یا یک مایله

00:06:57.920 --> 00:07:00.180
فاصله‌ایه که نور در یک سال طی می‌کنه

00:07:00.220 --> 00:07:04.020
<i>نزدیک‌ترین ستاره به خورشید</i>
<i>پروکسیما قنطورس</i>

00:07:04.060 --> 00:07:07.390
<i>کمی بیشتر از ۴ سال نوری</i>
<i>از زمین فاصله داره</i>

00:07:07.430 --> 00:07:09.630
<i>چهار سال نوری</i>
<i>چقدر دوره؟</i>

00:07:09.660 --> 00:07:12.030
<i>فضاپیمای ویجر ناسا</i><i></i>

00:07:12.060 --> 00:07:15.970
<i>بیشتر از ۵۶هزار کیلومتر در ساعت</i>
<i>سرعت داره</i>

00:07:16.000 --> 00:07:19.140
<i>حتی در این سرعت متحیر کننده</i>
<i> بیشتر از ۸۰هزار سال</i>

00:07:19.170 --> 00:07:23.010
<i>طول میکشه تا ویجر</i>
<i>به نزدیک‌ترین ستاره برسه</i>

00:07:26.850 --> 00:07:28.810
<i>و ستاره‌های خوشه پروین</i><i></i>

00:07:28.850 --> 00:07:30.850
<i>چهارصد سال نوری دورترند</i>

00:07:32.250 --> 00:07:33.920
<i>سفینه خیال</i>

00:07:33.950 --> 00:07:36.220
<i>به امکانی نامعمول و</i>
<i>در واقع بی‌نظیر</i>

00:07:36.250 --> 00:07:37.920
<i>مجهز شده</i>

00:07:37.960 --> 00:07:41.260
به ما امکان میده که ببینیم وقتی نور

00:07:41.290 --> 00:07:45.230
در ابتدا از ستاره یا کهکشانی تابیده شد

00:07:45.260 --> 00:07:46.930
در سفر طولانیش به زمین، چه اتفاقی افتاد

00:07:51.600 --> 00:07:55.070
<i>وقتی نور، خوشه پروین رو، ۴۰۰ سال پیش ترک کرد</i>

00:07:55.110 --> 00:07:58.780
<i>گالیله داشت برای اولین بار</i>
<i>از تلسکوپ نگاه می‌کرد</i>

00:07:58.810 --> 00:08:01.410
<i>چند سال بعد، او سعی کرد</i>
<i>سرعت نور رو اندازه‌گیری کنه</i>

00:08:01.450 --> 00:08:03.250
<i>اما نتونست</i>

00:08:03.280 --> 00:08:06.120
<i>برنامه هوشمندانه‌ای داشت</i>
<i>اما تکنولوژی اون دوره</i>

00:08:06.150 --> 00:08:09.120
<i>برای اندازه‌گیری سرعت چیزی</i>
<i>به سریعی نور</i>

00:08:09.150 --> 00:08:11.660
<i>کافی نبود</i>

00:08:13.790 --> 00:08:16.090
<i>وقتی از زمین</i>
<i>به سحابی خرچنگ نگاه می‌کنیم</i>

00:08:16.130 --> 00:08:19.100
<i>داریم به خیلی قبل‌تر در زمان</i>
<i>نگاه می‌کنیم</i>

00:08:19.130 --> 00:08:21.600
<i>سحابی خرچنگ</i>
<i>زمانی ستاره‌ای غول‌آسا بود</i>

00:08:21.630 --> 00:08:24.100
<i>ده برابر جرم خورشید</i>

00:08:24.140 --> 00:08:26.940
<i>تا اینکه منفجر شد</i>
<i>و به ابرنواختری تبدیل شد</i>

00:08:26.970 --> 00:08:28.970
<i>در قلب آن، تپ‌اختری قرار داره</i>

00:08:29.010 --> 00:08:31.440
<i>ستاره‌ای متلاشی شده</i>
<i>به اندازه یک شهر</i>

00:08:31.480 --> 00:08:33.910
<i>در حال چرخش ۳۰ دور در ثانیه</i>

00:08:42.020 --> 00:08:44.460
میدان مغناطیسی در حال گردش این تپ‌اختر

00:08:44.490 --> 00:08:46.560
الکترون‌های نزدیک رو به آشوب میندازه

00:08:46.590 --> 00:08:50.630
و به اونها شتابی تا سر حد سرعت نور میده

00:08:50.660 --> 00:08:54.130
اونها با نوری آبی می‌درخشند که پیچک‌هایی از گاز رو روشن می‌کنه

00:08:54.170 --> 00:08:56.630
که هنوز در حال گسستن از ابرنواختر هستند

00:08:56.670 --> 00:08:58.170
<i>سحابی خرچنگ</i>

00:08:58.200 --> 00:09:01.340
<i>حدودا ۶۵۰۰ سال نوری</i>
<i>از زمین فاصله داره</i>

00:09:03.010 --> 00:09:05.010
<i>بر اساس برخی عقاید</i>

00:09:05.040 --> 00:09:07.480
<i>این سن کل جهانه</i><i></i>

00:09:07.510 --> 00:09:11.150
<i>اما اگر جهان</i>
<i>تنها ۶۵۰۰ سال داشت</i>

00:09:11.180 --> 00:09:14.250
<i>چطور می‌تونستیم نور</i>
<i>چیزهای دورتر از سحابی خرچنگ رو</i>

00:09:14.290 --> 00:09:16.090
<i>ببینیم؟</i>

00:09:16.120 --> 00:09:18.090
<i>نمی‌تونستیم</i>

00:09:18.120 --> 00:09:19.990
<i>برای رسیدن نور اجرام دورتر از ۶۵۰۰ سال نوری</i><i></i>

00:09:20.030 --> 00:09:22.660
<i>به زمین، از هر سو</i><i></i>

00:09:22.690 --> 00:09:26.500
<i>زمان کافی نبود</i><i></i>

00:09:26.530 --> 00:09:29.100
<i>این فقط زمان کافی</i>
<i>برای عبور نور</i>

00:09:29.130 --> 00:09:32.970
<i>از بخش کوچکی از</i>
<i>کهکشان راه شیری ماست</i>

00:09:33.000 --> 00:09:34.200
برای باور دنیایی

00:09:34.240 --> 00:09:37.040
به جوانی ۶هزار یا ۷هزار سال

00:09:37.080 --> 00:09:40.110
باید نور بیشتر کهکشان رو خاموش کنیم

00:09:40.150 --> 00:09:43.180
تازه بدون در نظر گرفتن نور ۱۰۰ میلیارد کهکشان دیگه

00:09:43.210 --> 00:09:46.720
در جهان قابل مشاهده

00:10:17.080 --> 00:10:19.180
<i>مرکز کهکشان خود ما</i>

00:10:19.220 --> 00:10:22.390
<i>سی هزار سال نوری</i>
<i>از زمین فاصله داره</i>

00:10:22.420 --> 00:10:24.350
<i>نوری که امروز</i>

00:10:24.390 --> 00:10:27.860
<i>از مرکز راه شیری می‌بینیم</i>
<i>وقتی اونجا رو ترک کرد</i>

00:10:27.890 --> 00:10:29.790
که نیاکان ما در حال پیدا کردن راهی

00:10:29.830 --> 00:10:32.230
برای شکست مرگ بودند

00:10:35.500 --> 00:10:38.470
<i>با خلق هنر</i>

00:10:38.500 --> 00:10:41.540
<i>با قدرت الهام‌بخشی به افرادی</i>
<i>که بعد از اونها خواهند اومد</i>

00:10:49.510 --> 00:10:53.150
<i>نوری که ما</i>
<i>از کهکشان کلاه‌مکزیکی می‌بینیم</i>

00:10:53.180 --> 00:10:56.590
<i>سی میلیون سال داره</i>

00:10:56.620 --> 00:10:58.390
وقتی این نور شروع به درخشش کرد

00:10:58.420 --> 00:11:00.060
نیاکان ما در درختان زندگی می‌کردند

00:11:00.090 --> 00:11:04.230
حدود ۵ کیلو وزن و دم‌های بلندی داشتند

00:11:04.260 --> 00:11:06.760
اما حتی ۳۰میلیون سال نوری دورتر

00:11:06.800 --> 00:11:10.030
هنوز حیاط پشتی کیهانی ماست

00:11:13.600 --> 00:11:16.910
<i>اون کهکشان بخشی از</i>
<i>خوشه کماست</i>

00:11:16.940 --> 00:11:20.180
<i>در فاصله ۳۲۰میلیون سال نوری</i>

00:11:20.210 --> 00:11:22.080
<i>وقتی این نوری که دارید می‌بینید،</i>

00:11:22.110 --> 00:11:25.550
<i>سفرش رو به سمت زمین شروع کرد</i>
<i>در خونه چه می‌گذشت؟</i>

00:11:27.120 --> 00:11:30.350
قاره‌ها، اقیانوس‌ها یا رودهای آشنایی در کار نبود

00:11:30.390 --> 00:11:34.590
نیاکان دور ما، داشتند از آب به خشکی قدم می‌گذاشتند

00:11:34.630 --> 00:11:36.430
این نوری نسبتا قدیمیه

00:11:36.460 --> 00:11:39.500
اما قدیمی‌ترین نوری که می‌تونیم ببینیم، نیست

00:11:41.670 --> 00:11:44.870
قدیمی‌ترین نور، خیلی ضعیفه

00:11:44.900 --> 00:11:47.040
<i>روحی رنگ‌پریده در شب</i>

00:11:47.070 --> 00:11:50.110
<i>اون لکه قرمز داخل اون</i>
<i>دایره رو می‌بینید؟</i>

00:11:50.140 --> 00:11:53.610
<i>اون یکی از قدیمی‌ترین کهکشان‌هاییست</i>
<i>که تا حالا دیده‌ایم</i>

00:11:53.640 --> 00:11:58.650
<i>دارید به نور ستاره‌ای ۱۳.۴ میلیارد ساله</i>
<i>نگاه می‌کنید</i>

00:11:58.680 --> 00:12:02.490
<i>که توسط تلسکوپ هابل</i>
<i>گرفته شده</i>

00:12:08.830 --> 00:12:12.630
اون نور از اولین نسل ستاره‌ها میاد

00:12:12.660 --> 00:12:15.200
اون موقع روی زمین چه خبر بود؟

00:12:15.230 --> 00:12:17.370
مطلقا هیچ

00:12:17.400 --> 00:12:21.040
نه زمینی بود، نه خورشیدی، نه راه شیری‌ای

00:12:21.070 --> 00:12:24.580
تا میلیاردها سال به وجود نیومدند

00:12:27.080 --> 00:12:30.050
وقتی سعی می‌کنیم دورتر از این به جهان نگاه کنیم

00:12:30.080 --> 00:12:33.380
به جایی میرسیم که به نظر آخر فضاست

00:12:33.420 --> 00:12:37.250
اما در واقع

00:12:37.290 --> 00:12:39.360
شروع زمانه

00:12:46.640 --> 00:12:49.210
<i>زمین ما رو به خود می‌کشه</i>

00:12:49.240 --> 00:12:52.210
<i>زندگی‌های ما کشاکشی بیرحمانه</i>
<i>با جاذبه است</i>

00:13:04.730 --> 00:13:09.030
<i>این دختر کوچولو نهایت تلاشش رو می‌کنه</i>
<i>تا از چاه گرانش</i>

00:13:09.060 --> 00:13:11.300
<i>بالا بره</i>

00:13:11.330 --> 00:13:15.200
<i>از اولین تلاشهامون برای ایستادن</i>
<i>تا تسلیم شدن آخر</i>

00:13:15.240 --> 00:13:18.710
<i>برای غلبه بر کشش زمین</i>
<i>تقلا می‌کنیم</i>

00:13:18.740 --> 00:13:23.640
<i>ما در میدان نیرویی بدنیا آمده‌ایم</i>
<i>زندگی می‌کنیم و می‌میریم</i>

00:13:23.680 --> 00:13:28.080
<i>نیرویی به اندازه خود جهان</i>
<i>قدیمی</i>

00:13:28.120 --> 00:13:30.720
<i>و چقدر قدیمی؟</i>

00:13:30.750 --> 00:13:34.320
<i>برای تجسم ۱۳.۸ میلیارد سال</i>
<i>عمر جهان</i>

00:13:34.360 --> 00:13:35.890
<i>ما همه زمان کیهانی را</i>
<i>در تقویم یکسال</i>

00:13:35.920 --> 00:13:38.390
<i>فشرده کرده‌ایم</i><i></i>

00:13:38.430 --> 00:13:43.230
<i>نیمه شب ۳۱ دسامبر</i>
<i>همین حالاست</i>

00:13:43.260 --> 00:13:47.270
<i>و ۱ ژانویه</i>
<i>شروع زمان</i>

00:13:47.300 --> 00:13:49.670
اون مه درخشان رو می‌بینید؟

00:13:49.700 --> 00:13:52.840
این تشعشع باقی‌مانده از مه‌بانگ

00:13:52.870 --> 00:13:54.840
انفجاریست که جهان را

00:13:54.880 --> 00:13:58.180
در ۱۳.۸ میلیارد سال پیش، تشکیل داد

00:13:58.210 --> 00:14:04.120
الان، ما در لبه فضا و زمان شناخته شده هستیم

00:14:05.890 --> 00:14:08.090
پس قبل از مه‌بانگ چه اتفاقی افتاد؟

00:14:08.120 --> 00:14:09.760
هیچکس نمی‌دونه

00:14:09.790 --> 00:14:12.590
هیچ مدرکی از قبل از اون لحظه، باقی نمونده

00:14:12.630 --> 00:14:14.430
ما ایده‌های کاملا دیوانه‌واری

00:14:14.460 --> 00:14:15.930
در مورد از کجا اومدن جهان داریم

00:14:15.960 --> 00:14:18.930
که به موقع‌اش، بهشون می‌رسیم

00:14:18.970 --> 00:14:21.870
ما کجای جهانیم؟

00:14:21.900 --> 00:14:24.970
دقیقا در مرکز

00:14:25.010 --> 00:14:28.940
<i>در جهان مشاهده شده</i>
<i>همه حس خاص بودن پیدا می‌کنن</i>

00:14:28.980 --> 00:14:31.810
<i>مهم نیست در کدوم</i>
<i>کهکشان زندگی کنید</i>

00:14:31.850 --> 00:14:34.950
<i>وقتی به جهان نگاه می‌کنید</i>
<i>خودتون رو</i>

00:14:34.980 --> 00:14:38.290
<i>در مرکز</i>
<i>افق کیهانی می‌بینید</i>

00:14:38.320 --> 00:14:40.290
اما این فقط یک توهمه

00:14:40.320 --> 00:14:42.160
در واقعیت، مرکزی در کار نیست

00:14:42.190 --> 00:14:44.630
و افق کیهانی به اندازه

00:14:44.660 --> 00:14:46.860
افق دریا، واقعیه

00:14:48.530 --> 00:14:51.330
در جهانی که شروعی در زمان داشته

00:14:51.370 --> 00:14:54.670
 وقتی سرعت محدود نور داشته باشید، به این می‌رسید

00:14:57.670 --> 00:15:00.640
چند صد میلیون سال پس از مه‌بانگ

00:15:00.680 --> 00:15:03.810
ابرهای عظیم هیدروژنی و هلیومی متراکم شدند

00:15:03.850 --> 00:15:07.080
و به شکل اولین ستاره‌ها و کهکشان‌ها دراومدن

00:15:07.120 --> 00:15:08.650
با این منابع جدید نور

00:15:08.680 --> 00:15:11.690
دوران طولانی تاریکی جهان، پایان گرفت

00:15:11.720 --> 00:15:14.250
در حالی که فضا به منبسط شدن ادامه می‌داد

00:15:14.290 --> 00:15:17.990
تکامل کیهانی در مقیاس‌هایی بزرگتر آشکار شد

00:15:18.030 --> 00:15:20.330
با مرگ اولین نسل ستاره‌ها

00:15:20.360 --> 00:15:23.660
<i>اونها فضا رو</i>
<i>با عناصر سنگین‌تر پر کردند</i>

00:15:23.700 --> 00:15:26.330
<i>و شکل‌گیری سیارات</i>
<i>و نهایتا زندگی رو</i>

00:15:26.370 --> 00:15:29.540
<i>ممکن کردند</i>

00:15:33.540 --> 00:15:37.040
ماده و انرژی در مه‌بانگ شکل گرفتند

00:15:37.080 --> 00:15:38.510
اما این همه ماجرا نیست

00:15:38.550 --> 00:15:41.010
فضا و زمان هم ساخته شدند

00:15:41.050 --> 00:15:43.350
و همه نیروهایی که ماده رو به هم نگه می‌دارن

00:15:43.380 --> 00:15:44.890
از جمله جاذبه

00:15:44.920 --> 00:15:47.290
آیزک نیوتون قانون ریاضی‌ای کشف کرد

00:15:47.320 --> 00:15:49.690
که عملکرد جاذبه رو توضیح می‌داد

00:15:49.720 --> 00:15:53.030
با اون قانون، او تونست حرکات سیارات رو توضیح بده

00:15:53.060 --> 00:15:55.030
بیش از ۱۰۰ سال بعد

00:15:55.060 --> 00:15:59.270
ویلیام هرشل فهمید که جاذبه می‌تونه کارهای بیشتری بکنه

00:16:06.940 --> 00:16:09.240
جان، می‌تونی یه رازی رو نگه داری؟

00:16:09.280 --> 00:16:11.080
بله، پدر

00:16:11.110 --> 00:16:15.480
من کشفی کردم و هنوز به هیچکس نگفتم

00:16:16.950 --> 00:16:20.120
گرانشی که ما رو روی زمین نگه می‌داره

00:16:20.150 --> 00:16:22.090
همون گرانشی که نیوتون نشون داد

00:16:22.120 --> 00:16:24.020
سیارات رو در مدار خودشون نگه می‌داره

00:16:24.060 --> 00:16:25.590
من کشف کردم که

00:16:25.630 --> 00:16:29.630
بر ستاره‌های دور هم حکم‌فرماست

00:16:29.660 --> 00:16:33.930
پدر، اما چطور می‌دونید؟

00:16:33.970 --> 00:16:36.340
می‌تونی صورت فلکی شیر رو پیدا کنی؟

00:16:38.140 --> 00:16:40.470
اونجاست

00:16:40.510 --> 00:16:41.810
خیلی خوب

00:16:41.840 --> 00:16:44.440
حالا می‌تونی ستاره‌ای رو پیدا کنی

00:16:44.480 --> 00:16:47.780
که سر شیر رو به بدنش وصل می‌کنه؟

00:16:47.820 --> 00:16:49.120
اون یکی

00:16:49.150 --> 00:16:52.490
اون ستاره در واقع دوتاست

00:16:52.520 --> 00:16:56.490
اونقدری به هم نزدیکن که یکی به نظر می‌رسن

00:16:56.520 --> 00:16:59.130
من از خیلی وقت قبل از به دنیا اومدنت

00:16:59.160 --> 00:17:01.490
دارم با تلسکوپ نگاهشون می‌کنم

00:17:03.500 --> 00:17:06.400
اونها به آرومی دور هم می‌رقصن

00:17:06.430 --> 00:17:10.700
آروم‌تر از حرکت هر سیاره‌ای به دور خورشید

00:17:12.670 --> 00:17:15.310
بعضی از ستاره‌هایی که امشب می‌بینیم

00:17:15.340 --> 00:17:17.310
شاید بیشترشون

00:17:17.340 --> 00:17:19.910
با یاری ناپیدا، در حال رقصیدند

00:17:19.950 --> 00:17:25.120
امپراطوری جاذبه بر تمام آسمان‌ها حکمرانی می‌کنه

00:17:34.700 --> 00:17:36.030
<i>یک قرن قبلتر</i>

00:17:36.060 --> 00:17:37.930
<i>آیزک نیوتون</i>

00:17:37.970 --> 00:17:41.000
<i>درگیر همین فقدان</i>
<i>مکانیزمی برای جاذبه بود</i>

00:17:41.040 --> 00:17:43.600
<i>چطور اجرام دور</i>
<i>از خلال فضای خالی</i>

00:17:43.640 --> 00:17:47.370
<i>بدون اینکه تماسی با هم داشته باشند</i>
<i>بر هم اثر می‌گذارند؟</i>

00:17:47.410 --> 00:17:51.680
<i>این &lt;کنش در فاصله دور&gt;</i>
<i>اونطور که اسمش رو گذاشته بود، پریشانش کرد</i>

00:17:52.580 --> 00:17:56.050
<i>در قرن ۱۹</i>
<i>مایکل فارادی کشف کرد که</i>

00:17:56.080 --> 00:17:59.150
<i>ما با میدان‌های نامریی از نیرو</i>
<i>احاطه شده‌ایم</i>

00:17:59.190 --> 00:18:01.890
<i>این عملکرد جاذبه رو</i>
<i>توضیح می‌داد</i>

00:18:01.920 --> 00:18:04.490
<i>سیب و زمین</i>
<i>همدیگرو لمس نمی‌کنن</i>

00:18:04.530 --> 00:18:07.160
<i>اما میدان‌های بین اونها، چرا</i>

00:18:07.200 --> 00:18:10.730
<i>اون خطوطی از نیروی گرانشی</i>
<i>تصور کرد</i>

00:18:10.770 --> 00:18:13.770
<i>که از هر جسم جرم‌داری</i>
<i>در فضا پراکنده می‌شوند</i>

00:18:13.800 --> 00:18:19.070
<i>زمین، ماه</i>
<i>خورشید، همه چیز</i>

00:18:19.110 --> 00:18:21.940
<i>این جواب سوالی بود</i><i></i>

00:18:21.980 --> 00:18:24.580
<i>که نیوتون رو گیج کرده بود</i>

00:18:24.610 --> 00:18:29.350
<i>در ۱۸۶۵، جیمز کلارک مکسول</i>
<i>ایده فارادی</i>

00:18:29.380 --> 00:18:31.950
<i>در مورد میدان‌های الکتریکی</i>
<i>و مغناطسی رو</i>

00:18:31.990 --> 00:18:34.760
<i>به قانون‌های ریاضی ترجمه کرد</i>

00:18:34.790 --> 00:18:38.790
<i>او کشف کرد که این میدان‌ها</i>
<i>در فضا به شکل موج حرکت می‌کنند</i>

00:18:38.830 --> 00:18:41.430
<i>وقتی سرعت حرکتشون رو</i>
<i>محاسبه کرد</i>

00:18:41.460 --> 00:18:44.430
<i>معلوم شد که</i>
<i>سرعت نوره</i>

00:18:44.470 --> 00:18:46.430
<i>ما شروع کرده بودیم</i>
<i>به کشف سرنخ‌های</i>

00:18:46.470 --> 00:18:48.270
<i>قالیچه کیهانی</i>

00:18:48.300 --> 00:18:51.370
<i>اما هنوز نمی‌تونستیم طرح ارزشمندش رو</i>
<i>تشخیص بدیم</i>

00:18:51.410 --> 00:18:55.440
<i>اون بافت زمان، نور، فضا</i>
<i>و جاذبه رو</i>

00:18:55.480 --> 00:18:56.980
<i>در حالیکه آلبرت اینشتین</i>
<i>در برلین</i>

00:18:57.010 --> 00:18:58.810
<i>روی تئوری گرانشش کار می‌کرد</i>

00:18:58.850 --> 00:19:02.550
<i>تصویر این ۳ مرد رو </i>
<i>پیش چشم خودش قرار می‌داد</i>

00:19:02.580 --> 00:19:05.920
<i>اون می‌دونست که روی شونه‌های</i>
<i>اونها ایستاده</i>

00:19:05.950 --> 00:19:08.920
<i>سالها قبل، وقتی نوجوان بود</i>
<i>به درکی رسیده بود</i>

00:19:08.960 --> 00:19:12.590
<i>که به اندازه ایده اونها</i>
<i>زمین رو به لرزه می‌انداخت</i>

00:19:12.630 --> 00:19:14.300
<i>و در یک تابستان</i>

00:19:14.330 --> 00:19:17.160
<i>وقتی در ایتالیا، در حال خیالبافی بود</i>
<i>اتفاق افتاد</i>

00:19:25.060 --> 00:19:27.860
<i>در تابستان ۱۸۹۵</i>

00:19:27.900 --> 00:19:30.700
کسب و کار پدر اینشتین در آلمان شکست خورد

00:19:30.730 --> 00:19:33.200
و خانواده به اینجا در شمال ایتالیا اومدن

00:19:33.240 --> 00:19:36.040
اینشتین جوان، عاشق این بود که توی این جاده پرسه بزنه

00:19:36.070 --> 00:19:38.880
و افسار ذهنش رو برای کاوش آزاد بزاره

00:19:38.910 --> 00:19:42.580
 انگار گذشت زمان روی این ناحیه بی‌تاثیره

00:19:44.310 --> 00:19:45.880
هیچ چیز اینجا

00:19:45.920 --> 00:19:48.920
از زمان اولین خیالبافی‌های اینشتین، واقعا تغییر نکرده

00:19:53.810 --> 00:19:56.110
یک روز، به فکر نور

00:19:56.140 --> 00:19:58.610
و سرعت حرکتش افتاد

00:19:58.650 --> 00:20:00.850
در زندگی روزمره، ما همیشه

00:20:00.880 --> 00:20:03.550
سرعت یک جسم متحرک رو نسبت به یک چیز دیگه، اندازه می‌گیریم

00:20:03.550 --> 00:20:06.160
<i>بعضی وقتها اون چیز، احتمالا متحرک نیست</i>

00:20:06.820 --> 00:20:09.830
<i>چیزی در کیهان که در حرکت نیست</i>

00:20:09.920 --> 00:20:13.730
<i>برای مثال، من حدود</i>
<i>ده کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کنم</i>

00:20:13.760 --> 00:20:16.160
<i>نسبت به زمین</i>

00:20:16.200 --> 00:20:19.230
<i>اما همونطور که قبلا اشاره کردم</i>
<i>زمین در حال حرکته</i>

00:20:19.270 --> 00:20:23.640
<i>زمین با سرعتی بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر در ساعت</i>
<i>در حال چرخشه</i>

00:20:23.670 --> 00:20:25.410
<i>در حالیکه با سرعتی بالغ بر</i>

00:20:25.440 --> 00:20:28.240
<i>صد هزار کیلومتر در ساعت</i>
<i>در حال گردش به دور خورشیده</i>

00:20:28.280 --> 00:20:30.640
<i>و خورشید هم در کهکشان</i>
<i>در حال حرکته</i>

00:20:30.680 --> 00:20:33.710
<i>با سرعت نیم میلیون</i>
<i>مایل بر ساعت</i>

00:20:33.750 --> 00:20:35.920
<i>و راه شیری با سرعتی نزدیک</i>
<i>یک و نیم میلیون مایل در ساعت</i>

00:20:35.950 --> 00:20:39.020
<i>در عالم، حرکت می‌کنه</i><i></i>

00:20:39.050 --> 00:20:42.190
<i>هیچ مکان ثابتی در کیهان</i>
<i>وجود نداره</i>

00:20:42.220 --> 00:20:44.560
<i>تمام طبیعت در حرکته</i>

00:20:46.060 --> 00:20:48.160
حتی برای اینشتین جوان هم

00:20:48.200 --> 00:20:50.260
تصور یک معیار مطلق

00:20:50.300 --> 00:20:53.230
برای اندازه‌گیری تمام اون حرکت‌ها، نسبت به اون، سخت بود

00:21:07.750 --> 00:21:09.350
این دقیقا همون کتابیه

00:21:09.380 --> 00:21:11.790
که الهام‌بخش اینشتین جوان بود

00:21:13.420 --> 00:21:16.560
به کودک کتابی بدهید و دنیا رو متحول کنید

00:21:16.590 --> 00:21:18.890
به نوعی، حتی عالم رو

00:21:18.930 --> 00:21:22.460
به این نگاه کنید، صفحه اول

00:21:22.500 --> 00:21:24.360
سرعت متحیرکننده الکتریسیته

00:21:24.400 --> 00:21:26.130
در سیم‌ها و نور در فضا رو

00:21:26.170 --> 00:21:28.740
توضیح داده

00:21:28.770 --> 00:21:30.940
اینشتین چیزی که در بچگی یاد گرفته بود رو

00:21:30.970 --> 00:21:32.370
با این کتاب به یاد آورد

00:21:32.410 --> 00:21:35.810
و شاید، برای اولین بار، درست همینجا

00:21:35.840 --> 00:21:37.480
فکر کرد اگر بتونید با سرعت نور حرکت کنید

00:21:37.510 --> 00:21:40.450
جهان چطور به نظر میرسه

00:21:45.250 --> 00:21:46.720
<i>اینشتین هرچه بیشتر بهش</i>
<i>فکر کرد</i>

00:21:46.750 --> 00:21:48.620
<i>بیشتر به مشکل برخورد</i>

00:21:48.660 --> 00:21:51.960
<i>اگر حرکت با سرعت نور</i>
<i>رو تصور کنید</i>

00:21:51.990 --> 00:21:55.830
<i>پارادوکس‌ها از همه جا</i>
<i>سر در میارن</i>

00:21:55.860 --> 00:21:58.630
<i>اینشتین متحیر بود وقتی فهمید</i>
<i> همه اون چیزی که</i>

00:21:58.670 --> 00:22:00.670
<i>بدون فکر به عنوان حقیقت</i>
<i>پذیرفته شده بود</i>

00:22:00.700 --> 00:22:03.240
<i>حتی توسط معتبرترین‌های این حوزه</i><i></i>

00:22:03.270 --> 00:22:04.840
<i>به سادگی اشتباه بود</i>

00:22:06.510 --> 00:22:08.840
<i>در حرکت با سرعت‌های بالا</i>

00:22:08.880 --> 00:22:11.810
باید تسلیم قواعد قطعی‌ای بود

00:22:11.850 --> 00:22:14.580
اینشتین نام این قواعد رو &lt;اصول نسبیت&gt; گذاشت

00:22:14.620 --> 00:22:17.280
<i>این زنی که الان</i>
<i>با موتورسیکلت از کنار ما گذشت</i>

00:22:17.320 --> 00:22:18.750
<i>رو تصور کنید</i>

00:22:18.790 --> 00:22:20.250
<i>فکر کنید با موتورش در کیهان</i>

00:22:20.290 --> 00:22:23.290
<i>در حال حرکت بود</i>

00:22:23.320 --> 00:22:25.930
<i>نور یک جسم متحرک</i>
<i>با همون سرعت حرکت می‌کنه</i>

00:22:25.960 --> 00:22:27.930
<i>مهم نیست اون جسم</i>
<i>ساکن باشه</i>

00:22:27.960 --> 00:22:30.830
<i>یا در حال حرکت</i>

00:22:30.870 --> 00:22:33.770
<i>سرعت این زن</i>
<i>به سرعت نور اضافه نمی‌کنه</i>

00:22:33.800 --> 00:22:35.600
<i>نور موتورسیکلت او</i>

00:22:35.640 --> 00:22:38.200
<i>هنوز با سرعت نور</i>
<i>حرکت می‌کنه</i>

00:22:39.840 --> 00:22:41.610
طبیعت فرمان میده

00:22:41.640 --> 00:22:45.450
&lt;تو نباید سرعت مرا به سرعت نور، بیفزایی&gt;

00:22:45.480 --> 00:22:48.010
همچنین هیچ جسمی

00:22:48.050 --> 00:22:50.620
نمی‌تونه با سرعت نور یا بیشتر از اون حرکت کنه

00:22:50.650 --> 00:22:52.720
در فیزیک، برای حرکت با سرعتی نزدیک سرعت نور

00:22:52.750 --> 00:22:55.320
چیزی جلوی شما رو نمی‌گیره

00:22:55.360 --> 00:22:58.990
یعنی ۹۹.۹ درصد سرعت نور، کاملا خوبه

00:22:59.030 --> 00:23:01.460
اما مهم نیست چقدر تلاش کنید

00:23:01.500 --> 00:23:03.960
شما هیچوقت به اون رقم اعشار آخر نمی‌رسید

00:23:04.000 --> 00:23:06.800
برای اینکه واقعیت، منطقا استوار باشه

00:23:06.830 --> 00:23:09.400
باید محدودیت سرعت کیهانی وجود داشته باشه

00:23:16.680 --> 00:23:19.150
صدای اون شلاق، به خاطر اینه که

00:23:19.180 --> 00:23:21.150
سرش با سرعتی بیشتر از سرعت صوت، حرکت می‌کنه

00:23:21.180 --> 00:23:22.980
موج شوکی درست می‌کنه

00:23:23.020 --> 00:23:25.390
یک غرش ریز صوتی، در حومه شهری ایتالیایی

00:23:28.220 --> 00:23:30.390
صاعقه هم همینطور عمل می‌کنه

00:23:30.420 --> 00:23:33.530
و همینطور صدای یک جت مافوق صوت در حال عبور

00:23:33.560 --> 00:23:35.860
پس چرا سرعت نور

00:23:35.900 --> 00:23:38.030
بر خلاف سرعت صوت، حد و مرز به حساب میاد؟

00:23:38.070 --> 00:23:40.770
جواب فقط این نیست که نور

00:23:40.800 --> 00:23:43.000
میلیون‌ها بار سریع‌تر از صوت حرکت می‌کنه

00:23:43.040 --> 00:23:45.440
و فقط یک مسئله مهندسی هم نیست

00:23:45.470 --> 00:23:47.010
<i>مثل درست کردن</i>
<i>اولین جت مافوق صوت</i>

00:23:47.040 --> 00:23:49.410
<i>در عوض، حد و مرز نور</i>

00:23:49.440 --> 00:23:51.340
قانون بنیادی طبیعته

00:23:51.380 --> 00:23:53.210
به اندازه جاذبه، اساسی

00:23:53.250 --> 00:23:56.520
اینشتین چارچوب مطلقش رو برای جهان پیدا کرد

00:23:56.550 --> 00:23:59.590
<i>این رکن استوار</i>
<i>در میان تمام حرکت‌های نسبی</i>

00:23:59.620 --> 00:24:01.290
<i>در میان حرکات</i>
<i>کیهان</i>

00:24:01.320 --> 00:24:03.090
<i>نور به یک سرعت حرکت می‌کنه</i>

00:24:03.120 --> 00:24:07.260
مهم نیست منبعش چقدر سریع یا کند در حرکت باشه

00:24:07.290 --> 00:24:11.260
سرعت نور، نسبت به هر چیز دیگه‌ای، ثابته

00:24:11.300 --> 00:24:13.570
هیچ چیزی به گرد پای نور نمی‌رسه

00:24:15.770 --> 00:24:17.870
چیزی که در مورد قوانین طبیعت هست اینه که

00:24:17.910 --> 00:24:19.770
این قوانین غیرقابل‌نقض‌اند

00:24:19.810 --> 00:24:22.780
کار فیزیکدان‌ها اینه که این فرمان‌ها رو کشف کنند

00:24:22.810 --> 00:24:25.750
فرمان‌هایی که از فرهنگی به فرهنگ دیگه

00:24:25.780 --> 00:24:27.410
یا زمانی به زمان دیگه

00:24:27.450 --> 00:24:29.550
متغیر نیستند، و در کل کیهان ثابت‌اند

00:24:29.580 --> 00:24:32.650
<i>به خاطر همینه که، اونطور که اینشتین نشون داد</i>

00:24:32.690 --> 00:24:36.320
<i>چیزهای جالبی</i>
<i>در نزدیکی سرعت نور، پیش میاد</i>

00:24:40.530 --> 00:24:42.430
حرکت با سرعتی نزدیک سرعت نور

00:24:42.460 --> 00:24:45.000
به نوعی اکسیر زندگیه

00:24:45.030 --> 00:24:48.000
چون ساعت بیولوژیکی شما نسبت به کسانی که

00:24:48.040 --> 00:24:50.170
پشت سر گذاشته‌اید، کندتر میشه

00:24:50.200 --> 00:24:52.840
این پدیده شاید برای ما انسان‌ها

00:24:52.870 --> 00:24:54.910
که فقط حدود یک قرن زندگی می‌کنیم

00:24:54.940 --> 00:24:57.340
مفهوم عملی‌ای برای سفر به ستاره‌ها باشه

00:24:57.380 --> 00:24:59.510
جایی که نمایش جادویی فضازمان

00:24:59.550 --> 00:25:01.950
واقعا دیوانه‌کننده میشه

00:25:13.170 --> 00:25:16.070
<i>ستاره‌شناس قرن ۱۹، ویلیام هرشل</i>

00:25:16.100 --> 00:25:18.370
<i>عاشق این بود که</i>
<i>شگفتی‌های جهان رو</i>

00:25:18.410 --> 00:25:20.410
<i>با پسرش جان، سهیم بشه</i>

00:25:31.250 --> 00:25:34.650
یه موقعی یه دوستی داشتم، آدم خیلی باهوشی بود

00:25:34.690 --> 00:25:36.820
یه منجم و کشیش در لیدز

00:25:36.860 --> 00:25:39.560
به اسم جان میچل

00:25:39.590 --> 00:25:42.160
بیچاره وقتی تو نوزاد بودی فوت کرد

00:25:42.200 --> 00:25:44.100
خدا رحمتش کنه

00:25:44.130 --> 00:25:46.170
اون فکر می‌کرد بعضی ستاره‌ها

00:25:46.200 --> 00:25:48.170
نامرئی‌اند

00:25:48.200 --> 00:25:51.500
اونها واقعا وجود دارند، اما ما هیچوقت نمی‌تونیم ببینیمشون

00:25:51.540 --> 00:25:54.870
میچل بهشون می‌گفت &lt;ستاره‌های تاریک&gt;

00:25:56.640 --> 00:25:58.740
با همه احترام، پدر

00:25:58.780 --> 00:26:01.350
مطمئنا دوستتون اشتباه می‌کرده

00:26:01.380 --> 00:26:03.020
اگه هیشکی نمی‌تونه اونا رو ببینه

00:26:03.050 --> 00:26:05.820
پس چطور ممکنه بفهمیم اصلا وجود دارن؟

00:26:07.390 --> 00:26:10.720
اون مردی که این رد پاها رو به جا گذاشت دیدی، جان؟

00:26:11.890 --> 00:26:13.360
خب، نه، پدر

00:26:13.390 --> 00:26:14.360
ندیدم

00:26:14.390 --> 00:26:17.230
اما میدونی که وجود داره؟

00:26:34.250 --> 00:26:37.120
<i>جان یکی از بزرگترین دانشمندهاییه</i>

00:26:37.150 --> 00:26:39.490
<i>که احتمالا هیچوقت اسمش رو نشنیدید</i>

00:26:39.520 --> 00:26:42.120
<i>اون در قرن ۱۸، در لندن</i>
<i>کار و زندگی می‌کرد</i>

00:26:42.160 --> 00:26:45.830
<i>اگر حتی موقعی عکسی هم ازش گرفته باشند</i>
<i>دیگه وجود نداره</i>

00:26:45.860 --> 00:26:48.330
<i>یکبار یکی از آشنایانش</i>
<i>به عنوان &lt;مرد کوتاه کوچولو</i>

00:26:48.360 --> 00:26:50.000
<i>سیه چرده و چاق&gt;</i>

00:26:50.030 --> 00:26:53.570
<i>توصیفش کرده بود</i>

00:26:53.600 --> 00:26:56.340
<i>میچل ستاره‌ای رو تصور کرده بود، اونقدر بزرگ</i>

00:26:56.370 --> 00:26:59.840
اونقدر پرجرم، که هیچ چیز، حتی نور

00:26:59.870 --> 00:27:02.410
نمی‌تونست از چنگ جاذبه‌اش فرار کنه

00:27:02.440 --> 00:27:04.340
می‌تونید ستاره تاریک رو پیدا کنید؟

00:27:04.380 --> 00:27:07.250
نمی‌تونید با چشمهاتون اونو ببینید، نه مستقیما

00:27:07.280 --> 00:27:09.750
اما شاید یه جور رد پا از خودش

00:27:09.780 --> 00:27:11.750
روی ساحل کیهانی، به جا بزاره

00:27:11.790 --> 00:27:14.190
میچل متوجه شد که ما ممکنه بتونیم

00:27:14.220 --> 00:27:17.590
بعضی از این ستاره‌های تاریک رو، به خاطر جاذبه بسیار زیادشون، شناسایی کنیم

00:27:17.620 --> 00:27:18.990
اگر یکیشون در کنار یک ستاره

00:27:19.030 --> 00:27:21.260
کوچک و درخشان ظاهر شد

00:27:21.300 --> 00:27:24.330
اون ستاره ظاهرا در مداری تنگاتنگ

00:27:24.360 --> 00:27:27.200
دور هیچ چیز، در گردشه

00:27:27.230 --> 00:27:28.700
حتی با اینکه نمی‌بینیمش

00:27:28.740 --> 00:27:30.440
می‌دونیم که چیزی با جرمی بالا

00:27:30.470 --> 00:27:32.100
باید درست اونجا باشه

00:27:32.140 --> 00:27:33.610
یک ستاره تاریک

00:27:33.640 --> 00:27:36.880
یا چیزی که امروزه بهش میگیم، یک سیاه چاله

00:27:38.580 --> 00:27:40.280
یک سیاه چاله چه شکلیه

00:27:40.310 --> 00:27:42.450
و درونش چطور خواهد بود؟

00:27:42.480 --> 00:27:44.780
به اونجا هم می‌رسیم، اما اول

00:27:44.820 --> 00:27:48.120
بیایید توقفی در شهر من داشته باشیم

00:27:48.160 --> 00:27:50.360
<i>نیویورک سیتی</i>

00:27:50.390 --> 00:27:51.720
<i>جایی که به نظرم همیشه</i>

00:27:51.760 --> 00:27:54.790
<i>همه چیز</i>
<i>مدام در حرکته</i>

00:27:54.830 --> 00:27:57.530
<i>من بیشتر عمرم رو</i>
<i>اینجا زندگی کرده‌ام</i>

00:27:57.560 --> 00:27:59.630
<i>همیشه چیز جدیدی</i>
<i>برای دیدن هست</i>

00:27:59.670 --> 00:28:02.470
اما یک چیز هیچوقت عوض نمیشه، جاذبه

00:28:02.500 --> 00:28:04.540
جاذبه روی زمین، ۴.۵ میلیارد ساله که

00:28:04.570 --> 00:28:06.970
همینطوره

00:28:07.010 --> 00:28:10.140
اما اگه امروز،‌ بتونیم تغییرش بدیم، چی؟

00:28:10.180 --> 00:28:11.980
<i>جاذبه، به تعبیر اینشتین</i>

00:28:12.010 --> 00:28:13.980
<i>اعوجاجیست</i>

00:28:14.010 --> 00:28:15.980
<i>در شکل فضازمان</i>

00:28:16.020 --> 00:28:17.880
فضا میتونه بدون محدودیت، منبسط

00:28:17.920 --> 00:28:19.350
منقبض و خم بشه

00:28:25.030 --> 00:28:27.330
<i>اگر اندازه یا چگالی زمین</i>

00:28:27.360 --> 00:28:28.830
<i>ذره‌ای متفاوت بود</i>

00:28:28.860 --> 00:28:30.660
جاذبه‌اش هم، به همین میزان متفاوت بود

00:28:30.700 --> 00:28:32.730
دامنه وسیعی از احتمالات وجود داره

00:28:32.770 --> 00:28:34.600
نیویورکی‌ها در خونه

00:28:34.640 --> 00:28:36.170
تحت کشش گرانشی زمین، معروف به ۱ جی

00:28:36.200 --> 00:28:38.700
<i>احساس راحتی می‌کنن</i>

00:28:42.610 --> 00:28:46.980
فرض کنید، در یکی از خیابون‌هاش، جاذبه رو خاموش کنیم

00:28:52.390 --> 00:28:55.290
<i>مردم و اشیایی که</i>
<i>در حرکت بودند</i>

00:28:55.320 --> 00:28:57.460
<i>به پرواز درمیان</i>

00:29:06.500 --> 00:29:08.870
حالا اگر جاذبه رو ببرم بالا

00:29:08.900 --> 00:29:11.440
<i>مثلا به ۸ یا ۹ جی، چی؟</i>

00:29:11.470 --> 00:29:12.970
بدون دلسوزی

00:29:13.010 --> 00:29:15.470
بیاید این محدوده رو تخلیه کنیم

00:29:16.640 --> 00:29:18.380
<i>این حدودا همون نیروی جاذبه‌ایست</i>

00:29:18.410 --> 00:29:21.150
<i>که یک خلبان جنگنده</i>
<i>در چرخشی با سرعت بالا، حس می‌کنه</i>

00:29:21.180 --> 00:29:22.950
چند دقیقه اینطوری، صدمه‌ای بهتون نمی‌زنه

00:29:22.980 --> 00:29:25.550
اما راحت نیست

00:29:25.590 --> 00:29:28.220
<i>در ۱۰۰هزار جی</i>

00:29:28.260 --> 00:29:30.160
<i>حتی شیر آتش‌نشانی هم</i>
<i>توسط وزن عظیم خودش</i>

00:29:30.190 --> 00:29:32.790
<i>له میشه</i>

00:29:32.830 --> 00:29:34.560
اما در میلیونها جی

00:29:34.600 --> 00:29:37.300
حتی نور هم به جاذبه، تعظیم می‌کنه

00:29:37.330 --> 00:29:39.900
نور هنوز به سرعت ثابتش ادامه میده

00:29:39.930 --> 00:29:41.930
اما نمی‌تونه فرار کنه

00:29:42.940 --> 00:29:45.170
ستاره تاریک میچل

00:29:45.210 --> 00:29:47.410
سیاهچاله ما

00:29:47.440 --> 00:29:51.010
و نزدیک‌ترینش، شاید از اون چیزی که فکر می‌کنید، نزدیکتر باشه

00:30:00.420 --> 00:30:02.990
<i>همه ستاره‌ها نمی‌تونن سیاهچاله بشن</i>

00:30:03.020 --> 00:30:06.030
<i>تنها حدود یک در هزار به اندازه کافی جرم داره</i>

00:30:06.070 --> 00:30:09.340
<i>نزدیکترینش می‌تونه در ۱۰۰‌ سال نوری از زمین باشه</i>

00:30:09.380 --> 00:30:13.640
سیاهچاله‌ها جاروبرقی‌های کیهانی داستانهای عملی تخیلی نیستند

00:30:13.670 --> 00:30:16.480
اونها راه نمی‌افتند تمام دنیاهای از همه جا بی‌خبر رو ببلعند

00:30:16.510 --> 00:30:18.310
شما باید بیایید به طرفشون

00:30:18.350 --> 00:30:19.910
اما اگر اومدید

00:30:19.950 --> 00:30:22.480
احتمالا آخرین چیزیه که خواهید دید

00:30:25.550 --> 00:30:29.260
این ما بودیم که چند میلیون جی، جاذبه رو تحمل کردیم

00:30:29.290 --> 00:30:32.690
یادتون نره، این چیز، نور می‌بلعه

00:30:32.730 --> 00:30:34.730
فاصلمون رو حفظ می‌کنیم

00:30:38.070 --> 00:30:40.870
وقتی سوخت هسته‌ای ستاره‌های غول‌آسا تموم میشه

00:30:40.900 --> 00:30:42.540
دیگه نمی‌تونن به اندازه کافی گرم بمونن

00:30:42.570 --> 00:30:45.340
تا به کشش داخلی جاذبه خودشون، غلبه کنند

00:30:45.370 --> 00:30:49.110
پرجرم‌ترین ستاره‌ها متلاشی و خاموش میشن

00:30:49.140 --> 00:30:51.280
و تنها جاذبه‌شون رو به جا می‌گذارن

00:30:51.310 --> 00:30:54.780
<i>این سیاهچاله</i>
<i>جسد ستاره‌ای غول‌آسا رو</i>

00:30:54.820 --> 00:30:56.550
<i>کفن می‌کنه</i>

00:30:56.580 --> 00:30:58.690
<i>خود ستاره</i>
<i>به چیز کوچکتری تبدیل میشه</i>

00:30:58.720 --> 00:31:00.890
<i>حتی کوچکتر</i>
<i>از این تاریکی</i>

00:31:00.920 --> 00:31:04.060
<i>تنها به عرض ۶۴ کیلومتر</i>

00:31:05.930 --> 00:31:09.130
این اولین سیاهچاله‌ کشف‌شده است

00:31:09.160 --> 00:31:11.400
ماکیان ایکس یک

00:31:11.430 --> 00:31:13.800
ما چطور روی زمین، چیزی به این حد

00:31:13.830 --> 00:31:16.870
کوچک و تاریک و دور، پیدا کردیم؟

00:31:16.900 --> 00:31:22.210
ما از طریق یک نوع دیگه نور دیدیمش. اشعه ایکس

00:31:22.240 --> 00:31:24.980
در نور اشعه ایکس، دید ستاره آبی رو از دست می‌دیم

00:31:25.010 --> 00:31:28.650
چون سطح ستاره دمای کمی گرم به اندازه ۳۰هزار درجه داره

00:31:28.680 --> 00:31:31.250
اما حلقه گازی دور سیاهچاله

00:31:31.290 --> 00:31:36.090
در ۱۰۰میلیون درجه، در اشعه ایکس به روشنی می‌درخشه

00:31:36.120 --> 00:31:37.920
همونطور که ویلیام هرشل کشف کرد

00:31:37.960 --> 00:31:42.660
معاشرت نزدیک ستاره‌های بسیاری، تشکیل یک سیستم ستاره‌ای جفتی داده

00:31:42.700 --> 00:31:44.930
اما اگر یکی از این دو زوج، خیلی بزرگ باشه

00:31:44.970 --> 00:31:46.900
و دیگری فشرده

00:31:46.930 --> 00:31:50.400
ستاره کوچکتر می‌تونه اتمسفر ستاره بزرگتر رو

00:31:50.440 --> 00:31:52.840
جذب و استفاده کنه

00:31:52.870 --> 00:31:57.110
این ارتباط دیوانه‌وار می‌تونه میلیون‌ها سال برقرار باشه

00:31:57.140 --> 00:32:01.110
اتمسفر ستاره بزرگتر به درون دیسک داغ درخشان

00:32:01.150 --> 00:32:03.950
رشد کننده‌ای کشیده میشه که به دور سیاهچاله‌ای

00:32:03.980 --> 00:32:07.020
حرکتی چرخشی و حلزونی داره

00:32:07.050 --> 00:32:10.620
جاذبه طاقت‌فرسا گاز ستاره آبی رو شتاب میده

00:32:10.660 --> 00:32:12.090
و تبدیلش می‌کنه به یک مارپیچ مرگ

00:32:12.130 --> 00:32:14.860
که با عبور از مرز فضازمان

00:32:14.900 --> 00:32:16.460
دیگه هیچوقت دیده نمیشه

00:32:16.500 --> 00:32:19.930
مرز شومی که سیاهچاله‌ای رو

00:32:19.970 --> 00:32:23.440
از بقیه عالم جدا می‌کنه، افق رویداد نامیده میشه

00:32:23.470 --> 00:32:26.310
<i>از دید ما</i>
<i>ماده درون دیسک</i>

00:32:26.340 --> 00:32:28.640
<i>با رسیدن به افق رویداد</i>
<i>از سرعتش کاسته میشه</i>

00:32:28.680 --> 00:32:31.110
<i>هرگز کاملا بهش نمیرسه</i>

00:32:31.150 --> 00:32:33.710
<i>اما اگر داشتید به سمت اون مارپیچ گاز</i>
<i>می‌رفتید</i>

00:32:33.750 --> 00:32:35.550
که من توصیه نمی‌کنم

00:32:35.580 --> 00:32:38.550
در عرض چند ثانیه از افق رویداد عبور می‌کنید

00:32:38.590 --> 00:32:43.590
و به سرزمین ناشناخته‌ای سفر می‌کنید که هیچ مسافری از اون برنگشته

00:32:52.770 --> 00:32:55.640
ما قلب چندین کهکشان رو جستجو کردیم

00:32:55.670 --> 00:32:59.810
و در هر مورد، یک سیاهچاله فوق‌العاده پرجرم پیدا کردیم

00:32:59.840 --> 00:33:04.240
کهکشان خودمون هم استثنا نیست

00:33:04.280 --> 00:33:08.180
<i>ستاره‌های نزدیک به مرکز کهکشان ما</i>
<i>با سرعتی بیش از ۴۰ میلیون کیلومتر</i>

00:33:08.220 --> 00:33:10.880
<i>در ساعت در حال حرکتند</i><i></i>

00:33:13.450 --> 00:33:16.260
چی باعث میشه انقدر سریع حرکت کنند؟

00:33:16.290 --> 00:33:17.990
تنها توضیح منطقی

00:33:18.030 --> 00:33:20.360
<i>اینه که چیزی با جرمی</i>

00:33:20.390 --> 00:33:24.860
<i>برابر ۴ میلیون خورشید</i>
<i>در مرکز قرار گرفته</i>

00:33:24.900 --> 00:33:28.370
پس نور مشتعل ۴میلیون خورشیدمون کجاست؟

00:33:28.400 --> 00:33:29.840
از اونجایی که نمی‌تونیم ببینیمش

00:33:29.870 --> 00:33:32.640
باید درون سیاهچاله‌ای حبس شده باشه

00:33:39.080 --> 00:33:42.280
زمین به اندازه‌ای دور هست که در امان باشه

00:33:42.320 --> 00:33:45.490
دنیاهای دیگه شاید به این حد خوش شانس نباشن

00:33:47.820 --> 00:33:50.460
اگر به نوعی از سفر خطرناکتون از افق رویداد

00:33:50.490 --> 00:33:52.290
جون سالم به در بردید

00:33:52.330 --> 00:33:53.860
می‌تونید به عقب نگاه کنید

00:33:53.890 --> 00:33:56.860
و تمام آینده جهان رو آشکارا

00:33:56.900 --> 00:33:58.900
مقابل چشمهاتون ببینید

00:34:01.940 --> 00:34:03.470
چطور؟

00:34:03.500 --> 00:34:05.240
چون وقتی فضازمان

00:34:05.270 --> 00:34:07.640
به خاطر گرانش بسیار زیاد یک سیاهچاله خم بشه

00:34:07.680 --> 00:34:10.410
زمان تا آخرین حد ممکن، کش میاد

00:34:14.010 --> 00:34:16.320
اما چه چیزی در مقابل شما خواهد بود؟

00:34:16.350 --> 00:34:18.990
قبل از اینکه به اونجا بریم، باید بهتون هشدار بدم

00:34:19.020 --> 00:34:21.820
که داریم وارد قلمرو کشف‌نشده‌ای از علم، وارد میشیم

00:34:21.860 --> 00:34:25.760
تا جایی که میدونیم، ممکنه قوانین کشف‌نشده فیزیکی

00:34:25.790 --> 00:34:28.360
بر رویدادهای مرکز یک سیاهچاله حکمفرما باشه

00:34:30.530 --> 00:34:32.930
<i>اما تا زمانی که اینشتین بعدی</i>
<i>پیداش بشه</i>

00:34:32.970 --> 00:34:35.540
بیایید تجربه‌ای خیالی داشته باشیم

00:34:37.940 --> 00:34:40.170
اینطوری بود که جان میچل در قرن ۱۸

00:34:40.210 --> 00:34:42.340
برای اولین بار ستاره تاریک رو تصور کرد

00:34:42.380 --> 00:34:45.710
و اینشتین نظریه نسبیتش رو ممکن د

00:35:40.580 --> 00:35:43.980
<i>پدر، شما</i>
<i>به روح‌ها اعتقاد دارید؟</i>

00:35:44.020 --> 00:35:47.220
<i>اوه، نه</i>
<i>نه به روح‌های انسانی</i>

00:35:47.260 --> 00:35:48.820
<i>نه، اصلا</i>

00:35:48.860 --> 00:35:51.990
<i>اما بالا رو نگاه کن، پسرم</i>

00:35:52.030 --> 00:35:55.100
<i>و ببین که آسمون پر از اونهاست</i>

00:35:57.300 --> 00:36:00.330
<i>اگر از سفری به درون یک سیاهچاله، نجات پیدا کنید</i>

00:36:00.370 --> 00:36:01.900
<i>ممکنه در مکان و</i>
<i>زمانی دیگه</i>

00:36:01.940 --> 00:36:04.410
<i>در جهان خودمون ظاهر بشید</i>

00:36:04.440 --> 00:36:07.570
<i>با رو دست زدن به</i>
<i>فرمان اول نسبیت</i>

00:36:07.610 --> 00:36:10.540
<i>شما نباید سریع‌تر از نور</i>
<i>حرکت کنید</i>

00:36:12.210 --> 00:36:15.450
<i>هیچ چیزی در فضا نمیتونه</i>
<i>سریع‌تر از نور حرکت کنه</i>

00:36:15.480 --> 00:36:17.920
<i>اما فضا تهی و خالی نیست</i><i></i>

00:36:17.950 --> 00:36:22.520
<i>محتویات فضا می‌تونن منبسط</i>
<i>منقبض و دچار تغییر شکل بشن</i>

00:36:22.560 --> 00:36:26.790
<i>و وقتی این اتفاقات بیفته</i>
<i>زمان هم تغییر شکل میده</i>

00:36:29.960 --> 00:36:33.700
اینشتین کشف کرد که فضا و زمان

00:36:33.740 --> 00:36:36.940
دو جنبه متفاوت یک چیزاند، فضازمان

00:36:36.970 --> 00:36:39.540
خود فضازمان به اندازه‌ای میتونه تغییر شکل بده

00:36:39.570 --> 00:36:42.880
که شما رو به هر جایی و با هر سرعتی ببره

00:36:42.910 --> 00:36:46.850
سیاهچاله‌ها شاید به خوبی، تونل‌هایی در جهان باشند

00:37:01.500 --> 00:37:05.270
<i>در این سیستم متروی بین کهکشانی</i>
<i>شما می‌تونید</i>

00:37:05.300 --> 00:37:07.370
<i>به دورترین نقاط فضازمان</i>
<i>سفر کنید</i>

00:37:07.400 --> 00:37:10.810
<i>یا حتی به جایی هیجان‌انگیزتر</i>
<i>برسید</i>

00:37:13.410 --> 00:37:16.880
شاید خودمون رو در دنیایی کاملا متفاوت پیدا کنیم

00:37:16.910 --> 00:37:19.710
اما یک دنیای کامل، چطور می‌تونه در سیاهچاله‌ای جا بگیره

00:37:19.750 --> 00:37:24.450
<i>که خودش بخش کوچکی</i>
<i>از جهان ماست؟</i>

00:37:24.490 --> 00:37:27.560
این یه شعبده‌بازی دیگه فضازمانه

00:37:27.590 --> 00:37:30.490
جاذبه شگفت یک سیاهچاله

00:37:30.530 --> 00:37:34.600
میتونه فضای یک دنیای کامل رو در درونش خم کنه

00:37:42.770 --> 00:37:45.140
جاذبه محلی ما شاید کششی برای ما باشه

00:37:45.170 --> 00:37:46.840
اما واقعا در برابر چیزی

00:37:46.880 --> 00:37:49.310
که در درون یک ستاره متلاشی شده میگذره، ناچیزه

00:37:49.340 --> 00:37:51.410
<i>تا جایی که میدونیم</i>

00:37:51.450 --> 00:37:55.150
<i>وقتی ستاره‌ای غول‌آسا منفجر میشه</i>
<i>و سیاهچاله‌ای رو تشکیل میده</i>

00:37:55.180 --> 00:37:56.920
<i>چگالی و فشار فوق‌العاده</i>
<i>در مرکز</i>

00:37:56.950 --> 00:38:01.690
<i>مشابه مه‌بانگیست</i>
<i>که دنیای ما رو تشکیل داد</i>

00:38:01.720 --> 00:38:03.420
<i>و دنیایی درون یک</i>
<i>سیاهچاله</i>

00:38:03.460 --> 00:38:05.990
<i>شاید به سیاهچاله‌های خودش</i>
<i>فرصت ظهور بده</i>

00:38:06.030 --> 00:38:08.560
<i>و اونها هم می‌تونن</i>
<i>منجر به دنیاهایی دیگه بشن</i>

00:38:11.800 --> 00:38:16.700
شاید کیهان ما اینطور به وجود اومد

00:38:28.580 --> 00:38:30.380
تا جایی که می‌دونیم

00:38:30.420 --> 00:38:34.660
اگه می‌خواید بدونید داخل یک سیاهچاله چطوریه

00:38:34.690 --> 00:38:36.960
فقط به اطرافتون نگاه کنید

00:38:41.600 --> 00:38:44.230
<i>ویلیام هرشل در ادامه کشف کرد</i>
<i>که خورشید</i>

00:38:44.270 --> 00:38:47.740
<i>و سیاراتش</i>
<i>در حال حرکت در راه شیری‌اند</i>

00:38:47.770 --> 00:38:50.340
<i>و پسرش جان</i>
<i>چی شد؟</i>

00:38:50.370 --> 00:38:53.340
<i>اون بزرگ شد</i>
<i>تا دانشمند بزرگی بشه</i>

00:38:53.380 --> 00:38:57.010
<i>مشاهدات او در عمق فضا</i>
<i>بر پایه مشاهدات پدرش</i>

00:38:57.050 --> 00:38:59.680
<i>مبنایی بر فهرست استاندارد</i>
<i>کهکشان‌هایی شد</i>

00:38:59.710 --> 00:39:01.620
<i>که امروزه استفاده می‌کنیم</i>

00:39:01.650 --> 00:39:04.850
<i>وقتی ویلیام مریض بود</i>
<i>جان شبهای درازی در کنارش</i>

00:39:04.890 --> 00:39:06.850
<i>در کنار تلسکوپش سپری کرد</i>
<i>تا کمکش کنه</i>

00:39:06.890 --> 00:39:08.690
<i>تا ستاره‌ها رو جستجو کنه</i>

00:39:08.720 --> 00:39:13.690
<i>و وقتی پدرش مرد</i>
<i>جان نوشته سنگ قبرش رو نوشت</i>

00:39:13.730 --> 00:39:17.060
<i>&lt;او دیوار آسمان‌ها رو</i>
<i>در هم کوبید</i>

00:39:28.410 --> 00:39:30.040
<i>جان خیلی وقتها</i>

00:39:30.080 --> 00:39:32.110
<i>به یاد اون شبهای تابستان</i>
<i>با پدرش می‌افتاد</i>

00:39:32.150 --> 00:39:36.750
<i>شاید به خاطر همین بود</i>
<i>که راهی برای حفظ گذشته پیدا کرد</i>

00:39:38.320 --> 00:39:40.050
<i>جان هرشل</i>
<i>یکی از بنیان‌گذاران نوع جدیدی</i>

00:39:40.090 --> 00:39:42.120
<i>از سفر در زمان بود</i>

00:39:42.160 --> 00:39:45.990
<i>مفهومی برای ثبت</i>
<i>نور و خاطرات</i>

00:39:46.030 --> 00:39:48.460
<i>او در واقع</i>
<i>کلمه‌ای برایش ابداع کرد</i>

00:39:48.500 --> 00:39:50.930
<i>عکس‌برداری</i>

00:39:55.770 --> 00:39:57.300
وقتی بهش فکر بکنید

00:39:57.340 --> 00:40:00.140
عکاسی نوعی از سفر در زمانه

00:40:00.180 --> 00:40:03.640
این مرد که از گذر قرن‌ها، به ما چشم دوخته

00:40:03.680 --> 00:40:06.080
روحیست که توسط نور، حفظ شده

00:40:06.110 --> 00:40:08.920
سخت نیست که تصور کنیم در آینده‌ای نزدیک

00:40:08.950 --> 00:40:10.680
می‌تونیم گذشته رو

00:40:10.720 --> 00:40:12.920
در هر سه بعد ثبت کنیم

00:40:12.950 --> 00:40:16.290
می‌تونیم به درون خاطره‌ای قدم بگذاریم

00:40:21.030 --> 00:40:23.830
<i>شاید سفر به گذشته</i>
<i>ممکن نباشه</i>

00:40:23.870 --> 00:40:27.800
اما شاید، روزی، بتونیم گذشته رو به حال بیاریم

00:40:29.400 --> 00:40:32.610
این لحظه‌ای از گذشته منه

00:40:32.640 --> 00:40:34.110
مثل جان هرشل

00:40:34.140 --> 00:40:36.940
من هم ورژن جوان‌تری از خودم رو به یاد میارم

00:40:36.980 --> 00:40:39.550
بیست دسامبر ۱۹۷۵

00:40:39.580 --> 00:40:42.050
روزی برفی در ایتاکا، نیویورک

00:40:42.080 --> 00:40:45.350
نقطه تقاطع مسیری که من رو

00:40:45.390 --> 00:40:48.290
به این لحظه با شما، رسوند

00:40:48.320 --> 00:40:51.090
این روزی بود که کارل سیگان رو دیدم

00:40:52.930 --> 00:40:55.730
<i>من رو به یاد اون ستاره‌های روح</i>
<i>در آسمان می‌اندازه</i>

00:40:58.670 --> 00:41:02.300
می‌دونید، اونهایی که هنوز نورشون رو روی ما می‌اندازن

00:41:02.340 --> 00:41:04.570
وقتی که مدت‌هاست مرده‌اند

00:41:25.690 --> 00:41:30.060
زرفيلم
مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده
‏.::  www.ZarFilm.com ::.