ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫کمک! ییتس اینجاست!
‫ببین، متوجه‌ام. خب؟
‫الان توی یه خونۀ جدید زندگی می‌کنی، ‫یه مدرسه جدید رفتی و تغییر بزرگیه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گوش کن.
‫من یه قانونی برای خودم دارم ‫که وقتی یه اتفاق بزرگ میفته
‫یه آدم جدید میشم.
‫و می‌دونی شاید ساده به نظر بیاد
‫ولی باید بفهمی می‌خوای چیکار ‫کنی و تبدیل به چه آدمی بشی.
می‌خواستم چه‌جور آدمی بشم؟
‫آخه از کجا باید می‌دونستم ‫می‌خوام چه‌جور آدمی باشم؟
‫من فقط 12 سالم بود.
‫[دو ماه بعد]
‫کل زندگیم لباس‌هایی می‌پوشیدم ‫که بقیه برام می‌خریدن
‫فکر می‌کردم همون آدمی‌ام که بقیه میگن.
‫ولی بزرگ شدن یعنی به شخصیتت فکر کنی.
‫خودت برای خودت تصمیم بگیری.
‫«بهت نیاز داریم.»
‫دیگه نمی‌تونستم خودم رو گول بزنم
‫بالاخره مجبور شدم توی آینه به خودم نگاه کنم ‫[بهت نیاز داریم.]
‫و با حقیقتی که روبه‌رومه مواجه بشم.
‫گفتم شاید... اِ، اومدی.
‫روز شانسته.
‫توی سیستم دنبال مشخصاتی ‫که گفتی گشتم و یه نفر رو پیدا کردم.
‫آلیستر موریس.
‫- آدرسِ فعلی؟ ‫- بگم باورت نمیشه.
‫ولی نمیشه که.
‫بیا. بذار کمکت کنم.
‫عین همین تی‌شرت رو دارم ‫که روش سس گوجه ریخته.
‫من و چندتا از بچه‌ها قرار گذاشتیم
‫آخرهفتۀ دیگه باهم بریم ‫مراسم رقص. تو پایه‌ای؟
‫آره، حتماً.
‫مکس، اوضاع توی خونۀ مامانت روبه‌راهه؟
‫آره.
‫از طرف انجمن اولیا و مربیان بهمون ایمیل ‫زدن. دنبال همراه برای مراسم رقص می‌گردن.
‫بن، تو میری؟
‫آره.
‫با کی؟
‫با چندتا از دوست‌هام.
‫- تو چی مکس؟ ‫- آره.
‫با کنی؟
‫میشه من برم لطفاً؟
‫میگما، بن شاید بعداً بتونی
‫چندتا از عکس‌هایی رو که ‫گرفتی نشونم بدی، نه؟
‫حتماً. یا خودت می‌تونی دوباره بدون اجازه ‫بری سر وقتِ وسایلم و فضولی کنی.
‫بـن!
‫خیلی‌خب.
‫با این حساب فکر نکنم وقت خوبی باشه که ‫بهشون بگیم داوطلب شدیم همراهشون بریم مراسم.
‫[عکاسی سیاه و سفید] ‫[راهنمای اولیه]
‫[ویرایش دوم با اصلاحات] ‫[هنری هورنستین]
‫[به پسر عزیزم بن]
‫- فیل اون تاریک‌خونه رو برات درست کرد... ‫- تاریک‌خونه.
‫آره خودم می‌دونم. تازه ‫بهم خونه و سرپناه هم داده
‫و حواسش هست هرروز ‫صبحونۀ موردعلاقه‌م رو بخورم.
‫که چی اونوقت؟
‫بن...
‫ازت می‌خوام تلاشت رو بکنی.
‫بچه‌ها، صبحونه حاضره.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫میگما.
‫نباید بدون اجازه برشون می‌داشتم.
‫اصلاً نباید می‌رفتی اونجا.
‫خب، نه.
‫بن، من پدرتم و برای محافظت از تو
‫اجازه دارم هرجا می‌خوام برم.
‫- ولی تو پدرم نیستی. ‫- بن!
‫اشکالی نداره.
‫بن، ببین.
‫حق داری عصبانی باشی، خب؟
‫از زندانی فاصله بگیر.
‫خیلی‌خب، می‌تونی بری.
‫پنج‌ دقیقۀ دیگه، آقایون. پنج دقیقه.
‫ممنون.
‫خب آلیستر، کارآگاه کندی هستم.
‫چندتا سوال ازت دارم.
‫چند روز پیش توی مرکز خرید ‫حادثه‌ای پیش اومده.
‫من دنبال این پسره می‌گردم.
‫متوجه نمیشم.
‫- من که اینجا بودم. من... ‫- تو نیستی.
‫خودم می‌دونم.
‫می‌دونم.
‫اصلاً چطور ممکنه؟
‫یه نفر اون بیرون با هوش مصنوعی
‫از چهره،
‫هویت،
‫و همه‌چیزِ تو استفاده کرده.
‫خونه‌م.
‫حتی اون.
‫گوش کن ببین چی میگم.
‫این یارویی که توی عکسه دنبالِ دخترمه.
‫پس باید هرکاری در توانمه انجام ‫بدم تا پیداش کنم و جلوش رو بگیرم.
‫- متوجه هستی؟ ‫- آره. بله قربان.
‫اسمش ییتس اسکرکه.
معنایی برات داره؟
ییتس اسکرک همۀ زندگیِ منه.
‫درسته، کارآگاه کندی. من شما رو می‌شناسم.
‫دخترت رو هم می‌شناسم.
‫حتی زنت رو هم می‌شناختم.
‫پس یعنی بی‌اجازه خودش رو ‫به شکل تو در نیاورده، درسته؟
‫خودم بهش اجازه دادم.
‫آره، بعد از اینکه بقیه همه‌چیزش رو ‫ازش گرفتن، اومد پیش من کمک خواست.
‫منم کمکش کردم.
‫آره، خب چی بهش دادی؟
‫تو یه دزدی.
‫من بیشتر از این حرفام، کارآگاه کندی.
‫من می‌تونم هر چیزی رو بدزدم.
‫حتی قدرت‌های بقیه رو؟
‫آره.
‫چطوری؟ نمیشه چیزی که درونته رو...
‫آره، توی مرکز بهمون گفتن این‌جوریه.
‫«بچه‌ها مراقب باشین، اگه ندونین دارین ‫چیکار می‌کنین ممکنه به خودتون آسیب بزنین.»
‫ولی باور کن من خوب می‌دونستم ‫دارم چیکار می‌کنم.
‫من خودم رو فدای ییتس کردم ‫و یه روزی پاداشِ این کارم رو میده.
‫اون هیچ اهمیتی بهت نمیده.
‫ازت سوءاستفاده کرده. ‫همونطور که از بقیه می‌کنه.
‫نمی‌دونی داری دربارۀ چی حرف می‌زنی.
‫ییتس سراغ همه‌تون میاد. مخصوصاً دخترت.
‫- فکر می‌کردم توافق کردیم که هیچ‌وقت... ‫- هیچ‌وقت نیاییم سراغت.
‫موضعِ مهمیه.
‫همۀ اطلاعاتی که داریم اینه، ‫از جمله محل اقامتِ احتمالیش.
‫خونۀ آلیستر موریس.
‫مرسی.
‫بسیار خب.
‫بن.
‫ببین، می‌دونم ترسیدی
‫و می‌دونم این جنگِ تو نیست بلکه جنگِ منه.
‫- و اگه همین الان جلوی ییتس رو نگیریم... ‫- به جهان مسلط میشه و این چرت‌وپرتا.
‫خیلی‌خب، راستش رو بگو. به من نگاه کن.
‫- من هیچ کنترلی روی قدرت‌هام ندارم... ‫- مهم نیست. من بهت نیاز دارم.
‫- اون دگرپیکره. ‫- باشه. مطمئنی؟
‫وقتی دربارۀ تو فهمیدن و ‫از توانایی‌هات باخبر شدن
‫من قوانین رو زیر پا گذاشتم.
‫بهم گفتن بهت نزدیک نشم ولی زیربار نرفتم.
‫خب چرا نشی؟
‫باید مطمئن می‌شدم.
‫قبل از تو فقط یه دگرپیکر می‌شناختیم. ییتس.
‫باید مطمئن می‌شدم میشه ازت ‫برای جنگ باهاش استفاده کرد یا نه.
‫یعنی چطوری؟
‫که گولش بزنیم.
‫تا فکر کنه من توئم.
‫طعمه. می‌خوای منو طعمه کنی.
ا‌را‌ئه‌ا‌ی ا‌ز وب‌‌گا‌ه ب‍‍ا‌‌م‍‍ا‌ب‍ی‍ن
‫اکس‌کالیبور توی بخش کتاب بزرگساله.
‫اگه سوالِ دیگه‌ای داشتی، بهم بگو.
‫احتمالاً همین‌جا باشم.
‫مکس.
‫- مورگن؟ ‫- مکس، به کمکت نیاز داریم.
‫به حرفِ من گوش نمیده. ‫به حرفِ کارتر هم همین‌طور.
‫فقط حرفِ یه نفر رو گوش میده.
‫مامان؟
‫کسی اونجاست؟
‫به نظرم خیلی شانس آوردی.
‫یه تابلو ایست اونجاست، می‌دونی که؟
‫مامان؟
‫بن؟ تویی؟
‫آره، منم. دارم میام پایین.
‫بنده خدا موتورش داغون شده.
‫میریم براش کیسه یخ پیدا کنم. ‫آب جوش اومد زیرِ قابلمه خاموش کن.
‫بن. بن. بن. بن.
‫چرا اینقدر خاصی؟
‫تو صرفاً یه طعمه‌ای.
‫- نـه! ‫- بن.
‫نه، ولم کن.
‫بن! آهای!
‫بن! عزیزم پاشو. داری خوابِ بد می‌بینی.
‫خواب بد دیدی.
‫خواب دیدی.
‫سلام. خوبی؟
‫خیلی‌خب.
‫بن.
‫- بن، باید حرف بزنیم. ‫- همین الان؟
‫باید بری پیش مورگن. تو یه استعداد داری، بن.
‫و آره یه وقتایی خُل بازی در میاری ‫و جوری که باید ازش استفاده نمی‌کنی.
‫چه فایده قدرت داشته باشی ‫و ازش استفاده نکنی؟
‫- واسه چی داری می‌خندی؟ ‫- خودم می‌خواستم برم پیش مورگن.
‫نمی‌تونستی زودتر بگی؟
‫به لطفِ کارآگاه کندی، تقریباً هر اطلاعاتی ‫که دربارۀ ییتس نیازه، در اختیار داریم.
‫که کجا قایم شده و از هویتِ کی ‫داره استفاده می‌کنه.
‫ییتس انتظار نداره باهاش مبارزه کنیم.
‫- پس غافلگیرش می‌کنیم. ‫- یالا. بریم تو کارش.
‫اون دنبالِ کارتره. پس ما ‫هم کارتر رو بهش میدیم.
‫می‌تونیم این‌جوری حواسش رو پرت ‫کنیم تا حملۀ اصلی رو شروع کنیم.
‫وایسا ببینم، داستان قشنگیه ولی ‫مگه قدرتش نامرئی بودن نیست؟
‫توانایی‌های کارتر بیشتر از این حرف‌هاست.
‫- قدرت‌های مادرش هم به اون رسیده. ‫- ییتس هم دنبال همینه.
‫در حال حاضر تنها امیدمون همینه.
‫اون قدرت‌هامون رو دزدیده و ‫کارتر کمک‌مون می‌کنه پسشون بگیریم.
‫وایسا ببینم.
‫وقتی با کارتر رفته بودم مرکز خرید ‫دستم رو گرفت و نامرئیم کرد.
‫نمیشه همین کار رو با ییتس بکنیم؟
‫اگه من اون رو به یه آدم دیگه تبدیل کنم چی؟
‫ما بین قدرت‌ها پل نمی‌زنیم و ‫کارتر هم نباید همچین کاری می‌کرده.
‫خب چرا؟
‫نظرت چیه بذاریم خانم معلم نظر بده، بچه‌جون؟
‫- نظرت چیه توی عوضی... ‫- خیلی‌خب!
‫خیلی خطرناکه. ممکنه نابود بشی.
‫طبق این نقشه پیش میریم.
‫دیگه پنهان‌شدن کافیه.
‫تهدید کافیه.
‫و دیگه ییتس اسکرک نمی‌خوایم.
‫همه‌مون می‌تونیم به زندگی‌مون برسیم.
‫مکس، میشه یه لحظه بیای؟
‫بیرون منتظرتم.
‫خیلی‌خب، من شروع می‌کنم.
‫قابلت رو نداشت که بن رو برات آوردم اینجا. ‫فکر کنم قضیه همینه.
‫واقعاً همچین فکر می‌کنی؟
‫خب خودت گفتی بمونم پس امیدوارم بهم بگی.
‫- شاید فقط واسه این بود که ازت تشکر کنم. ‫- خیلی‌خب.
‫خلاصه همونطور که قبلا گفتم قابلت رو نداشت.
‫می‌دونی چیه؟ نه! خیلی مزخرفه.
‫- من از پسش برمیام. می‌تونم کمک بدم. ‫- می‌دونم.
‫فکر کردی متوجه نشدم از اول کنارش بودی؟
‫نگاه کردی.
‫گوش دادی.
‫حمایتش کردی.
‫به‌خدا اگه قضیه چرت و پرت‌های ‫مربوط به تراکم بارشیه...
‫قضیه صرفاً این نیست که بن رو آوردی اینجا.
‫دربارۀ توئه، مکس. ‫توالان عضوی از این گروهی.
‫خب قضیه چی بود؟
‫می‌ترسی اتفاقی بیفته و تو خبردار نشی؟!
‫نه.
‫واقعاً دروغگوی افتضاحی هستی.
‫- نخیر. ‫- چرا، هستی.
‫می‌دونی، خیال می‌کردم ‫داستان‌سراییم افتضاحه.
‫قابلیت اینو داری توی چندتا چیز افتضاح باشی.
‫بی‌خیال. اعتراف کن. داری ‫می‌میری تا بفهمی مورگن چی بهم گفته!
‫- نخیر! ‫- نه؟
‫- حالا شاید. ‫- بس کن!
‫یادتـه می‌گفتی:
‫«مکس، ببخشید که همه‌چیز راجع به منه ولی...»
‫پس گوش می‌دادی.
‫حالا چی میشه یه بارم راجع به من باشه؟
‫- هیچ‌وقت نگفتم نمیشه. ‫- خوبه.
‫چیه؟
‫- هیچی. ‫- نه. بگو دیگه.
‫نمی‌تونم بگم. قرار شده واسه یه بارم شده ‫همه‌چیز دربارۀ من نباشه.
‫حرفت رو بزن، بن.
‫فکر کنم بالاخره فهمیدم.
‫چی رو؟
‫که می‌خوام چه‌جور آدمی باشم.
‫می‌خوام خودم باشم.
‫می‌دونم بهت گفتم در اصل ‫جزو خانواده‌م حساب نمیشی...
‫ولی معذرت می‌خوام.
‫حاضرم هر کاری برای جبرانش لازمه، بکنم.
‫ای بابا!
‫فاتحه‌ت خونده‌ست!
‫توی کلاس می‌بینمت، جیسون.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez