ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫دکتر استیونز به اتاق عمل.
‫کارتر، هر کاری که می‌تونستن کردن.
‫نه.
‫هزاران بار به اون روز فکر کردم.
‫نه، به اندازه کافی تلاش نکردن.
‫اگه کرده بودن، بابام ‫به من نمی‌گفت که رهاش کنم.
‫چطور رها می‌کنی؟
‫چطور با همه وجودت بهش چنگ نمی‌زنی؟
[زمان حال]
‫ببین، می‌فهمم.
‫زندگی به جلو میره
‫و باید یاد بگیریم که باهاش پیش بریم.
‫اما این به این معنی نیست که آسونه.
‫پیش رفتن و فراموش کردن مسخره‌ست.
‫داشت باز هم ازش می‌گفت...
‫چنگ زدن بهش هم حال بهتری نداره.
‫پس چیکار می‌کنی؟
‫‫و مربی گفت، همین الان دور زمین بدو.
این چیزی بود که مامانم دیشب گفت.
‫چه خبر، بی؟
‫فکر کردم با مکس می‌شینی.
‫آره. همیشه با مکس می‌نشینی.
‫به هم نچسبیدیم که.
‫کره بادوم زمینی با ‫هر چیزی اینجا روی این میز خوشمزه میشه.
‫- ناگت مرغ؟ ‫- با ناگت مرغ خوش‌مزه‌ست.
‫- جدی میگی؟ ‫- جداً جدی.
‫- بریزش روی سالاد. ‫- یه سالاد؟ با ژله هم همینطور.
‫- شرط می‌بندم توی حداقل پنج تا کشور... ‫- نه.
‫ژله رو با ناگت مرغ می‌خورن.
‫این اصلا منطقی نیست.
‫کارتر، کمک تو رو لازم دارم.
‫و من به کمک تو نیاز دارم.
‫فردا توی پاساژ بیا پیشم.
‫ممنون.
‫تکالیف چی؟
‫- تموم شد. ‫- عالی.
‫هی، چی شده؟
‫خوبم. فقط مکس.
‫جولیا به نظرش میاد
‫که بن ممکنه دلیل این باشه ‫که بیشتر اونجا مونده.
‫باید حرف‌های جولیا رو ‫با دیده شک نگاه کنی.
‫- می‌دونم. ‫- اون یه نوجوونه.
‫- می‌دونی که اونا-- ‫- ولی فقط از خودش بپرسیم.
‫هی، تو و بن چتونه؟
‫می‌دونی، من و خواهرا‌م ‫همیشه با هم دعوا داریم.
‫چند روزی با هم حرف نمی‌زنیم، ‫و بعدش دوباره مثل قبل می‌شیم.
‫فکر می‌کنی این گوشته چیه؟
‫هی، بن، کمک می‌خوام.
‫- یه کمک؟ ‫- می‌خوام از مکس بخوام باهام بیاد مهمونی.
‫می‌دونم می‌خوای چی بگی، ‫ولی فکر نکنم ایده خوبیه.
‫چی میگی؟ اون به من علاقه داره.
‫علاقه نداره. هیچ وقت باهات نمیاد.
‫- تو که نمی‌دونی. ‫- من می‌دونم.
‫نه. نمی‌دونی.
‫هیچی از من نمی‌دونی.
‫خوشحال میشم باهات بیام مهمونی، لئونارد.
‫جدی میگی؟
اوهوم
‫بهت گفتم.
‫مکس؟
‫جولیا راست می‌گفت.
شنیدی؟
به‌خاطر من اینجا نیست.
‫همه خواهر و برادرا دعوا میکنن.
‫فقط چند ماهه که با هم زندگی می‌کنید.
‫سخت می‌تونن ما رو ببخشن ‫اگه اول خودمون خودمون رو نبخشیم.
‫بهش زمان بده.
‫بزودی باهاش کنار میاد.
اینجا چیکار می‌کنیم؟
تمرین. اینجا آدم زیاده. اینجا چیکار می‌کنیم؟
تمرین. اینجا آدم زیاده.
‫روی صورت‌ها تمرکز کن. فقط صورت‌ها، نیم‌رخ‌ها.
‫و حواست پرت نشه.
‫نگران نباش. من اینجام.
‫- چی‌کار کردم؟ چطور پیدام کرد؟ ‫- اون یارو کی بود؟
‫- باید برم. ‫- صبر کن. آروم باش.
‫من نامرئی بودم. ‫منو لمس کردی، و بعد--
‫- می‌تونیم قدرت‌هامون رو از طریق لمس انتقال بدیم. ‫- اون--
‫- هیچ وقت این کارو نکن. ‫- چیو نکنم؟ نمی‌فهمم.
‫چی شده؟
‫چرا اون یارو حمله کرد؟
‫- باید توضیح بدی. ‫- برو خونه، بن.
‫صبر کن!
‫قربانی اسکات نیمسه.
‫یه جراحت استخوانی، یه دو جین بخیه
‫و یه دختر که وکیل صدمات شخصیه.
‫صبر کن. بزن برگرد عقب ‫و یه دختر که وکیل صدمات شخصیه.
‫صبر کن. بزن برگرد عقب
سمت اون پسره ‫با سویشرت قرمز.
‫همونجا نگه‌ش دار.
‫تصویر رو بزرگ کن.
‫البته که همینه.
‫برگرد عقب. آره، اونجا نگه دار.
‫اون چیه؟ زوم کن.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫می‌دونی، احتمالاً هیچی.
‫آره. آقا اینجاست.
‫همون کسی که دنبالش بودم.
‫کی؟ من؟
‫آره. خب، می‌دونی،
‫خودت یا کنی یا لئونارد.
‫خوبه. حالا که داریم با هم رو راست می‌شیم...
‫رو راست؟ مثل تو و فیل؟
‫- اون بهت اهمیت میده. ‫- آره، باشه.
‫واسه همینه که ‫می‌گرده تو وسایلم؟
‫باشه. ببین، بن، اون بخشی ‫از زندگیته.
چه خوشت بیاد چه نیاد.
‫یعنی، نمی‌تونم تصور کنم
‫راجع به قدرتت چی فکر می‌کنه.
تهدیده؟ ‫راجع به قدرتت چی فکر می‌کنه.
تهدیده؟
نه، تهدید نیست، بن، باشه؟
‫فیلم دوربین امنیتی پاساژ رو دیدم.
‫ببین، بیرون یه چیزی هست ‫که خطرناکه.
‫چه بخوای قبول کنی چه نکنی،
‫یکی داره میاد سراغت.
دارم سعی می‌کنم کمک کنم.
هیچ کاری از دستت برنمیاد.
‫هی.
با یه چیز ساده شروع می‌کنیم.
چرا ساده شروع کنیم؟
‫به من گوش نمی‌دی،
‫پس شاید به بابات گوش بدی.
فکر می‌کنی خنده‌داره؟
چون یه‌کم پیش تو خیابون جلومو گرفت.
‫می‌دونه که تغییر شکل میدم. ‫همه چی رو می‌دونه!
‫دیدی چی کار می‌تونم بکنم.
‫وقتشه که بگی ‫چرا اصلا باید انجامش بدم.
‫و نگو که آماده‌اش نیستم.
‫بیا با من.
‫همین جا بمون.
‫چرا اونو آوردی؟
‫چرا این کارو کردی؟ گفتم ‫نکن، ولی همچنان داری اینکارو می‌کنی.
‫گفتی--
‫حالا باهاش چیکار کنم؟
‫خب، اینجاست.
‫- بذار باهاش صحبت کنم. ‫- وقتش رسیده. آمادست.
‫مطمئنی؟
‫مورگان؟
‫داری فکر می‌کنی چجوری؟
‫نه.
‫نمی‌فهمم. ولی فکر کردم--
‫یه زمانی ییتس یکی از ما بود.
‫اون با روندا و وایات تو یه کلاس بود
ولی نمی‌تونست از قوانین پیروی کنه.
‫مدرسه تصمیم گرفت ‫که اون آمادگی فارغ‌التحصیلی رو نداره.
‫بیرون! ییتس، تو دیگه باید...
‫وقتی فهمید ‫نمی‌تونه فارغ‌التحصیل بشه،
‫ییتس خودش دست به کار شد.
‫اون ویوین رو سرزنش کرد
‫- برای تمام شکست‌هاش. ‫- نه.
‫اون دنبال انتقام بود.
‫بعد هم دنبال کارتر رفت.
‫ولی چرا؟
‫قدرتی برتر اون بیرونه،
‫و ییتس انتظار داشت ‫که کارتر بتونه اونو بهش برسونه.
‫قدرت برتر؟
‫این قبلا بهت نگفتیم، ‫ولی حالا که دیدیش،
‫باید حقیقت رو بدونی.
‫ویوین به کارتر قدرتی داد
‫که بزرگتر از تمام توانایی‌های ما با هم بود.
‫این چیزیه که ییتس دنبالشه
‫صبر کن، ولی تو گفتی ‫قدرت‌های اون رو ازش گرفتی.
‫- گفتی شکستش دادی. ‫- فکر کردیم شکستش دادیم.
فکر کردیم؟
اشتباه می‌کردیم.
‫اون دنباله همه‌ ما بوده.
‫یه جوری،
‫داشت قدرت‌های دیگران رو می‌دزدید.
‫و هر روز قدرتش بیشتر میشه.
‫اگه بتونه دستش به کارتر برسه،
‫سوال این نیست ‫با همه این قدرتش چیکار می‌کنه.
‫سوال اینه که چیکار نمی‌کنه.
‫بذار اینجوری بگم. یه ابر شرور ولگرد هست.
‫اون همه‌ی قدرت‌های شما رو دزدیده،
‫و من تنها کسی‌ام که باقی مونده‌.
‫من؟
‫- من نمی‌تونم اینکارو بکنم. ‫- نه.
‫به نفع خودتونه من نباشم. خرابش می‌کنم.
‫- بن، صبر کن. ‫- نه. کارتر، حق با تو بود.
‫من آمادگی ندارم. اصلا چرا اون عکسو به مکس دادی؟
‫اصلا اون عکسا رو نفرستادی، مگه نه؟
‫من به هیچ کس عکس ندادم.
‫اینا همه تقصیر منه.
‫خودم ییتس رو پیش اون آوردم.
‫نه، اینطور نیست. ‫بن، نمی‌تونستی بدونی.
‫می‌دونم که با من صحبت نمی‌کنی. ‫می‌فهمم.
‫می‌دونم که همیشه پای من در میونه، ‫ولی این‌دفعه موضوع جدیه.
‫توی پاساژ با کارتر بودم ‫و ییتس اومد سراغم.
‫مورگان به من میگه ‫که من تنها کسی‌ام که می‌تونه متوقفش کنه.
‫نمی‌دونم به کی پناه ببرم.
‫ببخشید، مکس. معذرت می‌خوام راجع به لئونارد.
‫متاسفم که زندگیت رو گند زدم.
‫فقط می‌خواستم کمک کنم.
‫هنوز دارم یاد می‌گیرم چطور یه برادر باشم،
‫ولی الان به خواهرم نیاز دارم.
‫ببخشید، چیزی گفتی؟
‫بابا.
‫صبر کن. کارتر؟
‫کارتر، خودتی؟ می‌خوام ببینمت.
‫- خیلی خطرناکه. ‫- کارتر، اهمیتی نمی‌دم.
‫فقط باید ببینمت.
‫بابا، بس کن. ‫ییتس همه جا آدم داره. اینو که می‌دونی.
‫دلایل زیادی داشتیم برای کاری که کردیم.
‫آره، می‌دونم. ولی برای اینکه تو رو در امان نگه‌داریم.
‫کارتر، در امان نیستی.
‫مورگان حلش می‌کنه.
‫- حلش می‌کنه؟ مثل کاری که توی پاساژ کرد؟ ‫- بابا.
‫ببین، کارتر.
‫من می‌دونم دارم چیکار می‌کنم. باشه؟
‫دارم با آدم‌ها حرف می‌زنم.
‫وظیفه‌ام رو دارم انجام می‌دم.
‫- این سیستم نظارتی رو تنظیم کردم-- ‫- ولی این یه پرونده نیست.
‫کارآگاه بودن فایده‌ای نداره.
‫فکر می‌کنی دارم کارآگاه‌بازی می‌کنم؟
‫کارآگاه نیستم. ‫پدرم.
‫باید رها کنی،
‫وگرنه از تو استفاده می‌کنه که به من برسه.
‫مثل مامان.
‫این چیزی بود که گفتی. یادت میاد؟
‫رها کن.
‫کارتر، اگه رها کنم،
‫تنها چیزی که برام مونده رو رها کردم.
‫گوش کن، وقتی گفتی رها کن،
‫خیلی عصبانی شدم.
‫آماده‌ی جنگیدن بودم.
‫با تو.
با همه.
‫ولی عصبانی شدن فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه.
‫چون هر چقدرم سخته،
‫حق انتخابی نداریم.
‫این تنها انتخاب ماست.
‫و اگه نتونم؟
‫می‌تونی.
به من اعتماد کن، بابا.
هی، عزیزم.
هی، کارتر.
‫باید بریم خونه و یه چرت بزنیم.
‫دوست دارم، مامان.
‫الان می‌فهمم،
ولی اون موقع نمی‌فهمیدم.
‫سخته رها کنی چون برامون مهمن.
‫موضوع اینه که، ‫
رها کردن به معنی این نیست که دیگه برامون مهم نیست.
‫فقط شروع می‌کنیم چیزها رو ‫به طریقی متفاوت ببینیم.
‫طوری که به ما اجازه بده ‫با داستانمون ادامه بدیم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez