ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
‫خیلی خب.
‫زود باش.
‫خیلی خب. روشنش می‌کنم.
‫بن؟
‫سلام. حالت خوبه؟
‫می‌دونی، همه دارن می‌رن بیرون.
‫ببخشید، الان میام.
‫خدای من، اینجا خیلی ساکته.
‫و تاریک.
‫من توی سن تو خیلی می‌ترسیدم ‫که تنها اینجا باشم.
‫بدون حضور کس دیگه‌ای.
‫بن، دقیقا اینجا چه‌کار می‌کردی؟
‫فقط کارای عکاسی‌مو می‌کردم.
‫فقط کارهای عکاسی‌ت.
‫درسته.
‫بعد از همه‌ی کارایی که برات کردم،
‫واقعا می‌خوای همون‌جا بایستی ‫و اینطور به من دروغ بگی.
‫بن، می‌دونم کی هستی.
‫و می‌دونم چی هستی.
‫اون شب رو یادمه
‫و اینکه چطور ادعا می‌کرد ‫دقیقا می‌دونه من کی هستم.
‫مسئله اینه که من خیلی بیشتر از اون ‫با خودم وقت گذروندم،
‫و با این‌حال نمی‌دونستم کیم.
‫کارتر گفته بود که تغییرات ‫سال‌ها در درونم رشد کرده بودند،
‫پس مگه نباید می‌دونستم ‫چه چیزی باعث شده من، من باشم؟
‫ما یاد گرفتیم که اعمال ‫واکنش‌های مساوی و مخالف دارند.
‫فقط، گاهی اوقات
‫واکنش‌های غافلگیرکننده‌ی بیشتری می‌گیری.
‫بگیریدش!
‫اونا بیشتر شبیه عواقب هستن،
‫که ما هرگز قصد گرفتنشو نداشتیم ‫اما نباید تعجب‌آور باشن.
‫می‌دونم اونجایی!
‫کارت تمومه، بن.
‫کارت تمومه.
‫لئونارد؟
‫هی، سلام.
‫- سلام، لئونارد. من فقط... ‫- آروم باش، مکس، منم.
‫- «من»؟ ‫- بن.
‫نه.
‫چرا.
‫نمی‌دونم چه خبره، ‫ولی این تیپ باکلاس به تو نمی‌خوره.
‫اگر جیسون بخواد به کسی حمله کنه، ‫می‌تونه به من حمله کنه به جای اوون.
‫- پس این کار رو برای اوون کردی؟ ‫- آره.
‫و لئونارد؟ ازش پرسیدی؟ با این موافقه؟
‫- وقت نبود. ‫- پس،
‫می‌دونی که این، مثل سرقت هویت می‌مونه؟
‫اصلا شبیه سرقت هویت نیست. ‫علاوه بر این، من محتاط بودم.
‫نه. فقط... نه. برگرد به حالت قبل.
‫چرا؟
‫زندگی بعضی از افراد بدون همزاد ‫به اندازه کافی سخت است، بن.
‫یه روزی، تو تبدیل به یه کسی می‌شی ‫و زندگی اونو بدتر می‌کنی.
‫محض اطلاعت، من معنی «همزاد» رو می‌دونستم.
‫باشه، خب، من شش مورگن هناگان پیدا کردم.
‫چهار تاشون مردن. و بعد، از بین زنا، ‫یکی‌شون توی مهدکودکه،
‫و اون یکی به نظر می‌رسه ‫که در سال ۱۹۷۲ به دنیا اومده.
‫پس، هیچ کدوم از اون‌ها ‫زن پشت پنجره‌ی نوجوون ما نیستن.
‫صبر کن ببینم.
‫بگو چی می‌بینی.
‫همون جا. اون کلاغ.
‫فکر کنم اون یه زاغه.
‫کلاغه. هرچی. ‫مهم نیست. فقط نگاه کن، باشه؟
‫پرواز می‌کنه. این ‫کاریه که پرنده‌ها می‌کنن.
‫دقیق‌تر نگاه کن، مکس.
‫کلاغ و مورگن تقریبا توی ‫یه فاصله‌ی کانونی هستند.
‫به زبون ساده میگی؟
‫اون داخل نبوده.
‫فکر می‌کنم مورگن بیرون پنجره بوده.
‫درسته، باشه. پس، فرض کن که منطقیه.
‫می‌دونی چی لازم داریم؟
‫داره صورتی می‌شه.
‫این خیلی خوبه.
‫عکس رو نگاه کن.
‫اوه، پسر. می‌دونی چیه؟ ‫من هیچ‌چیزی نمی‌بینم.
‫وای. این ویویان میلره؟
‫ویویان میلر کیه؟
‫می‌دونی. زن دارن. ‫قبل از اینکه ویویان کندی بشه.
‫مامان کارتر.
‫چطور نمی‌دونستی که اون مامان کارتره؟
‫من روی هیچ کس دیگه‌ای ‫توی عکس تمرکز نمی‌کردم.
‫هی، کجا داری میری؟
‫اگر می‌خوای از عمو... ‫از دارن جوابی بگیری،
‫احتمالا بهترین ایده این نیست که ‫به شکل خودت بری.
‫باشه.
‫پس تغییر کن.
‫درسته. اما سرقت هویت اشتباهه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- واقعا؟
‫- سلام، مکس. ‫- سلام، عمو دی.
‫هی. همه چیز خوبه؟ چی شده؟
‫آره. این لئونارده.
‫- سلام، لئونارد. ‫- سلام، آقا... ببخشید، کارآگاه.
‫خب، چه کاری می‌تونم ‫برای شما دوتا انجام بدم؟
‫لئونارد یه پروژه مدرسه داره.
‫تاریخ.
‫آره، داره یه پروژه‌ی تاریخ انجام می‌ده،
‫و من بهش گفتم که تو بهترین کسی هستی ‫که می‌شه درباره شهر باهاش حرف زد.
‫پس، مشکلی نداری که بیایم تو، ‫و اون بتونه ازت چندتا سوال بپرسه؟
‫بهترین شخص، آره؟
‫باشه. بیا تو.
‫خب، لئونارد داره پروژه‌ای ‫درباره طوفان بوت‌رایت انجام می‌ده.
‫اشکالی نداره که من سریع ‫از دستشویی استفاده کنم؟
‫- اصلا. ‫- ممنون.
‫تا حالا اونجا رفتی؟
‫به مائوی.
‫نه، نرفتم.
‫آره.
‫بهترین سفری بود که رفتیم.
‫خب، طوفان.
‫آره، درسته. شاید تو... ما می‌تونیم ‫با جایی که اون شب بودی شروع کنیم.
‫خب، اون آسونه. مشغول کار بودم.
‫باشه. و دخترت چی؟
‫کارتر. اون چه‌کار می‌کرد؟
‫گفتی این گزارش برای چیه؟
‫برای علومه.
‫علوم.
‫فکر کردم برای تاریخه.
‫می‌دونی، علم تاریخی شهر.
‫می‌دونی، من این نگاه رو قبلا دیدم.
‫- نمی‌دونم... ‫- همون نگاه.
‫واضح و روشنه.
‫این برای مدرسه نیست، مگه نه؟
‫«ییتس اسکرک.»
‫واقعا قضیه چیه؟
‫امیدوار بودم که بتونی کمکم کنی این ‫زن توی عکس که با همسرته رو پیدا کنم.
‫«به یاد ویویان کندی عزیز.»
‫تو همونی هستی که ‫توی پارک باهاش حرف زدم، مگه نه؟
‫پارک...
‫نه. تو اومدی اینجا و تظاهر می‌کنی ‫که شخص دیگه‌ای هستی،
‫ولی حقیقت همینه، مگه نه؟
‫- نمی‌دونم چی... ‫- نه، بیخیال.
‫بیخیال.
‫خیلی چیزها هست که هردومون ‫نمی‌گیم ولی حقیقت داره.
‫تو کی هستی؟
‫من یکی از اونا هستم.
‫پس تو...
‫تو با دخترم حرف زدی.
‫حالش خوبه؟
‫خواهش می‌کنم من فقط به جواب‌ نیاز دارم.
‫با سوال‌هایی که داری می‌پرسی نه.
‫اون جواب‌ها هزینه دارن.
‫فکر نمی‌کنم من شخص مناسبی برای ‫جواب دادن به اون سوال‌ها باشم.
‫ببین، من...
‫اگه بتونی، هر کسی باشی...
‫می‌تونی اون باشی؟
‫کاری که اونجا کردی واقعا خوب بود.
‫من چیزی ازش دستگیرم نشد.
‫شاید تو نگرفتی، ولی من...
‫من برنامه مراسم خاکسپاری ‫مامان کارتر رو پیدا کردم.
‫حدس بزن چه کسی مراسم رو برگزار کرد؟
‫مورگن هناگان.
‫- همینه. ‫- آره.
‫حالت خوبه؟
‫قبلاً اونو دیدم. بیرون خونه‌ی دارن.
‫بیا بریم.
‫سلام؟ خانم هناگان؟
‫- در بزن. ‫- باشه.
‫مورگن هناگان؟
‫- شاید اینجا نباشه. ‫- ولی اگه باشه...
‫اشکالی نداره.
!با‌م‍اب‍ین؛ مر‌جع هرآنچه نمی‌یابید
‫سلام.
‫من مکس هستم. این بنه.
‫سلام.
‫امیدوار بودیم که بتونین کمکمون کنین،
‫در این مورد.
‫این عکسیه از شب طوفان شدید بوت‌رایت.
‫اون شمایین، مگه نه؟
‫باید برید. ‫بودن شما توی اینجا مشکل‌سازه.
‫ما کارتر رو می‌شناسیم. کارتر کندی.
‫و می‌دونیم که چه‌کار می‌تونه بکنه.
‫منم می‌تونم کارهایی بکنم، ‫ولی کارتر می‌گه آماده نیستم.
‫- ولی من... ‫- درست می‌گه. تو آماده نیستی.
‫خب، چطوری قراره اون آماده بشه ‫اگه همه از کمک بهش امتناع می‌کنن؟
‫من معنی نمادتون رو می‌دونم. «ما.»
‫بیاین داخل.
‫ویویان نزدیک‌ترین کسی بود ‫که می‌تونستم خانواده حسابش کنم،
‫و بعد از مرگش،
‫من کارتر رو پیش خودم آوردم و بهش آموزش ‫دادم که چطوری از قدرت‌هاش استفاده کنه.
‫ولی تو اینجا نیستی که ‫درباره اون صحبت کنی، مگه نه؟
‫می‌خوای بدونی چرا این‌جوری هستی.
‫- خب، چرا بارون می‌باره؟ ‫- وای، خدای من. باز این حرف‌ها.
‫تراکم بارشی. می‌دونم.
‫ولی اون جواب نیست.
‫باید بدونم چرا می‌تونم کارهایی ‫رو انجام بدم که انجام می‌دم
‫و چطوری تو بیرون اون پنجره بودی.
‫کارتر بهت گفته. علم. تراما. ژنتیک.
‫تراکم بارشی.
‫نمی‌خوای بیخیال شی، درسته؟
‫تا وقتی چیزی که باید بدونم رو ‫بهم نگی بیخیال نمیشم.
‫بن.
‫اسمش ییتس بود.
‫ییتس اسکرک.
‫و ما مجبور بودیم هر کاری که در ‫توانمون بود رو بکنیم تا جلوش رو بگیریم.
‫ییتس اسکرک دانش‌آموز ویویان کندی بود.
‫ولی بعضی بچه‌ها از ‫آموزش دیدن خودداری می‌کنن.
‫و بنابراین مجبور شد اونو ول کنه.
‫ما هیچ ایده‌ای نداشتیم ‫که اون می‌خواد هدفش رو این بذاره
‫که بره سراغ دخترش.
‫ولش کن!
‫برو، همین حالا.
‫ییتس برای ما آماده بود.
‫اون از طریقی
‫- قدرت تاریکی زیادی به‌دست آورده بود. ‫- نه.
‫ما قدرتش رو ازش گرفتیم و شکستش دادیم.
‫ولی نمی‌دونستیم خطرات ‫بیشتری وجود دارن یا نه،
‫و باید کارتر رو در امان نگه می‌داشتیم.
‫صبر کن، نمی‌خوای بهم بگی ‫چطوری متوقفش کردین؟
‫یک روزی میگم.
‫- وقتی آماده باشم. ‫- وقتی آماده باشی.
‫پس الان چه‌کار کنم؟
‫برو خونه. بزرگ شو. ‫برو مدرسه، از زندگی لذت ببر.
‫واقعاً؟
‫همین؟ «فعلا. توی کلاس هفتم بهت خوش بگذره»
‫چرا کارتر باید یه عکس بهمون بده ‫تا پیدات کنیم اگه قراره همین رو بگی؟
‫عکس؟
‫- آره. ‫- آره.
‫می‌دونم ۳۰ سال گذشته، ‫ولی اینا شما هستین، مگه نه؟
‫داره دیر می‌شه.
‫ممنون که سر زدین، ‫ولی مطمئنم دوباره می‌بینمتون.
‫باشه؟
‫باشه.
‫ممنون.
‫خب، خوبی؟
‫آره. فکر کنم خوبم.
‫- بیا. ‫- چیه؟
‫تا خونه مسابقه بدیم؟
‫هی!
‫صبر کن، حقه‌باز!
‫من به اون روز فکر می‌کنم.
‫- من می‌برمت! ‫- نه، نمی‌بری!
‫شاید اگه غرورم رو کنار می‌گذاشتم، ‫می‌تونستم متوجه منظور مورگن بشم.
‫اون از دست من یا سوالاتم خسته نشده بود.
‫اون نگران بود.
‫شاید من متوجه دردسری ‫که داشت می‌اومد می‌شدم.
‫اون می‌دونستش، ولی من ندیدمش.
‫[پیام به کارتر: چرا بهشون ‫عکس آلبوم آخر سال رو دادی؟]
‫نمی‌دونستم چقدر مشکلات ‫برای بقیه ایجاد می‌کنم،
‫با این‌که نیتم خیر بوده.
‫فهمیدم که همیشه عواقب ناخواسته وجود داره،
‫و اگه برای اون‌ها برنامه‌ریزی نکنی،
‫پس داری برنامه‌ریزی می‌کنی که ‫به‌خاطر اونا شکست بخوری. ‫[من این‌کارو نکردم]
‫هی، بن؟
‫صبر کن، چطوری اون...
‫بن، من می‌دونم کی هستی.
‫و می‌دونم چی هستی.
‫نمی‌دونم درباره چی حرف می‌زنی...
‫دروغ‌ها رو بذار کنار ‫چون فقط یه بار می‌پرسم.
‫کارتر کجاست؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez