ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫به من گفته شده که داستان‌گوییم افتضاحه.
‫که داستان‌هام درهم و داغونن.
‫ولی چه‌کار باید بکنم؟ اونا رو نگم؟
‫این‌ها داستان‌های من هستن.
‫بگیرینش!
‫می‌دونم اونجایی!
‫آخرین فرصتته.
‫کارت تمومه، بن.
‫کارت تمومه.
‫لئونارد؟
‫بن کجاست؟
‫[چهار، شاید پنج هفته قبل]
‫- کد ملی‌شو داری؟ ‫- دارم.
‫- چیز دیگه‌ای می‌خواین؟ ‫- همه چی آماده‌ست.
‫- شماره‌مو داری. ‫- دارم.
‫- باشه. ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خوش‌وقتم. ‫- منم همینطور.
‫- خداحافظ. ‫- روز خوبی داشته باشی. خداحافظ.
‫سلام. سلام. همه چی مرتبه.
‫برای هر چیزی زنگ بزن یا پیام بده. ‫قراره بهترین روز رو داشته باشی.
‫دوستت دارم. آره.
‫کنی، میشه حواست به این جوون باشه؟ ‫تازه اومده اینجا.
‫آره، من کنی‌م.
‫بن.
‫- مکس... ‫- آره.
‫دوربین باحالیه.
‫ببینین، می‌دونم این‌ چیزا چطور پیش میره.
‫داستان‌های خاستگاهی همیشه یه جورن.
‫به جز داستان من.
‫در مورد من، ‫همیشه همه‌چی خیلی سخت بود.
‫- نه. اون فقط مثل همیشه رفتار می‌کرد. ‫- جیسونه دیگه.
‫خنده‌داره.
‫هیچ وقت جواب‌های ساده ‫یا راه‌حل‌های راحت وجود نداره.
‫همیشه از خودم می‌پرسم، ‫«این کاریه که باید بکنم؟»
‫«باید چنین شخصی باشم؟»
‫«این منم؟»
‫بن؟
‫اولین روزت چطور بود؟
‫خوب بود.
‫خوب؟
‫خوب بود.
‫مکس، تو چی؟ روزت چطور بود؟
‫- عجیب. ‫- عجیب؟
‫غافلگیرکننده.
‫کنجکاوم کردی.
‫مثل قراری که گذاشته ‫بودیم حواست به بن بود؟
‫می‌تونیم بازی کنیم؟
‫- بازی؟ جواب منو ندادی. ‫- آره. دو حقیقت و یک دروغ.
‫- مکس؟ ‫- بلدی چطور بازی کنی؟
‫- اسمش روشه دیگه. ‫- پس بلدی.
‫صبر کن. من بلد نیستم.
‫سه چیز از خودت میگی، فقط یکی‌شون درسته.
‫- برای شروع دوستیه. ‫- عالیه. بیاین امتحان کنیم.
‫آره. یه راه خوبه برای اینکه بفهمیم ‫کسی راست میگه یا نه.
‫می‌خوای اول تو بگی؟
‫- نه مرسی. ‫- باشه. بذار من شروع کنم.
‫من همین‌جا توی بوت‌رایت ‫به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
‫فکر می‌کردم توی نیوجرسی به دنیا اومدی؟
‫درسته.
‫دروغش این بود.
‫ببخشید، هنوز دارم یاد می‌گیرم.
‫- می‌خوای امتحان کنیش، بن؟ ‫- چرا من باید بعدی باشم؟
‫باشه. مهم نیست، من میگم.
‫بذار ببینم.
‫من قبلا بهترین دوست دنیل کوپر بودم
‫تا وقتی که تصمیم گرفت
‫هر پسری در دنیا از دوستی ما مهم‌تره.
‫- بابا، بس کن. ‫- ببخشید.
‫شماره دو، هر سال برای تولدم ‫می‌ریم آرتوروس،
‫با اینکه ازش متنفرم، ‫چون مامانم دوسش داره.
‫و شماره‌ی سه،
‫امروز تو مدرسه یه دعوای بزرگ داشتم ‫و همه درباره‌ش حرف می‌زدن.
‫- صبر کن! دعوا داشتی؟ ‫- وایسا.
‫یکی از اینا درست نیست.
‫- آرتوروس؟ ‫- نه، اون کار جولیاست.
‫دعوا.
‫آره. اون دروغ بود.
‫یعنی، امروز تو مدرسه دعوا بود، ‫ولی من دخیل نبودم.
‫داری چه‌کار می‌کنی؟
‫نتونستم بخوابم. ‫برای همین گفتم که...
‫نمی‌دونم چه فکری داشتم.
‫باشه. داستانت یکم افتضاحه.
‫تو چرا بیداری؟
‫صدای مامانتو از پشت دیوار شنیدم. ‫عجیبه.
‫از چه نظر؟
‫اون مامان من نیست.
‫چرا بهش نگفتی چی شد؟
‫چون اون خوشحال بود. ‫نمی‌خواستم خرابش کنم.
‫بیا. گوش کن.
‫نظرت چیه؟
‫خوبه، ظاهرا.
‫خب. تو چی گوش می‌کنی؟
‫چیه؟ یه چیز مورد علاقه نداری؟
‫ببین، می‌فهمم، خب؟
‫تو یه خونه جدیدی، یه مدرسه جدید، ‫و خیلی سخته.
‫من یه قانون دارم که، ‫وقتی یه اتفاق بزرگ می‌افته...
‫بوم! خودمو تغییر می‌دم.
‫مثلاً وقتی اونا نامزد ‫کردن، موهامو بنفش کردم،
‫و بعد از عروسی، صورتی.
‫شاید به نظر کوچیک بیاد ولی باید بفهمی ‫می‌خوای چه‌کار کنی، چی باشی.
‫می‌خوام چی باشم؟
‫- صبحانه! بن! مکس! ‫- شنیدم.
‫هی، مکس. نمی‌خوای صبر کنی تا بن بیاد؟
‫نمی‌دونستم کسی رو دعوت کردیم.
‫بن تو رو راه داد بیای تو؟
‫- چرا این‌جوری نگاهم می‌کنی؟ ‫- چی...
‫تو دوست مکس هستی، درسته؟
‫دوست؟
‫- چطور وارد خونه شدی؟ ‫- من اینجا زندگی می‌کنم.
‫مامان؟
‫بن؟
‫مامان!
‫- بن؟ کجایی؟ ‫- مامان، من اینجام!
‫ببین، اگه این یه جور شوخی باشه، ‫اصلاً خنده‌دار نیست، خب؟
‫این شوخی نیست.
‫- اون توی اتاقش نیست. ‫- گوشیشو بگیر.
‫- دارم می‌گیرم. ‫- هی!
‫این آخرین فرصت توئه که راستشو بگی.
‫شماها چتونه؟
‫گوشیشو پیدا کردم.
‫هی، بن!
‫دیگه کافیه. من به دارن زنگ میزنم.
‫دارن، منم، فیل. ما یه مشکلی داریم
‫- چی... ‫- در مورد بن، بچه‌ی لیز.
‫وای نه.
‫مکس کجاست؟
‫مکس!
‫مکس، صبر کن.
‫هی. چطوری، کنی؟
‫منم، بن، برادرت.
‫ها ها، خیلی خنده‌داره.
‫جدی‌ میگم. دیشب یه چیزی شد ‫و من اینجوری بیدار شدم.
‫خفه شو، کنی.
‫و شاید بد نباشه که لباس خوابتو عوض کنی.
‫شاید حرفامون یه چیزی رو تغییر داد.
‫اون حرفا در مورد تغییر شخصیت.
‫تو گفتی من می‌تونم هرکی که می‌خوام باشم. ‫و من اینجام.
‫انتظار داری که اینو باور کنم؟
‫- این حقیقته. ‫- بدترین داستان ممکنه.
‫درسته. ولی دیشب هم گفتی ‫که داستانام افتضاحه.
‫خواهش می‌کنم.
‫مکس. می‌خوام حرفمو باور کنی.
‫- باشه. باور می‌کنم، کنی. ‫- مکس، خواهش می‌کنم!
‫قبلاً فکر می‌کردم بچه‌ی خوبی هستی، ‫ولی معلومه که...
‫اشتباه می‌کردم.
‫- چطور؟ چطور این... ‫- نمی‌دونم. ولی حرفمو باور می‌کنی؟
‫نمی‌تونی بری اونجا. ‫نه با اون لباسا.
‫- نه شکل... ‫- اون؟
‫آره.
‫صبر کن! کجا میری؟
‫اگه نرم، به بابام زنگ می‌زنن ‫و جفتمون توی دردسر می‌افتیم.
‫فقط یه جا قایم شو هر وقت ‫تونستم بهت پیام میدم، باشه؟
‫گوشیم همراهم نیست.
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟
‫اینم رمز عبور. به کسی نده.
‫قول می‌دم.
‫- چه تیپی، واکر. ‫- آره.
‫خبری نشد؟
‫نه. ولی ببین، هنوز برای ‫هر حدسی زوده، خب؟
‫می‌دونم.
‫- چه‌کار کنم؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اون جواب نمی‌ده. نمی‌دونم.
‫باشه. شاید مکس یه چیزی بدونه.
‫[بابا:‌ بن پیش توئه؟]
‫[ما نمی‌تونیم پیداش کنیم]
‫[من حالم خوبه]
‫این گوشیت نیست.
‫چی؟ اون می‌گه...
‫«من خوبم»؟
‫این یعنی چی، مکس؟
‫[الیزابت: بن چطوره؟ کجاست؟ ‫بهش بگو به من زنگ بزنه!]
‫وای، نه.
‫می‌دونی چیه؟ این مسخره‌ست... ‫من بهش زنگ می‌زنم.
‫[تماس از الیزابت]
‫- چرا جواب نمی‌ده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باشه. می‌دونی چیه؟ دیگه بسه.
‫- عزیزم، صبر کن! ‫- نه.
‫شاید بهتره من رانندگی کنم.
‫- سلام، مکس. ‫- سلام، کنی. سلام.
‫- برادرت چطوره؟ ‫- نابرادری.
‫امروز خیلی خودش نیست.
‫خیلی خب، بیاید شروع کنیم.
‫- عزیزم. ‫- دارم میام.
‫- عزیزم، بیا. ‫- دارم میام.
‫- چرا اون جواب نمی‌ده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم. بریم.
‫مکس!
‫- می‌خوای دوباره بهش زنگ بزنی؟ ‫- جواب نمی‌ده.
‫- مکس! ‫- اون کجاست؟ چی...
‫- مکس! ‫- مکس!
‫- اون کجاست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫پس چرا بهمون پیام دادی؟
‫مکس، چیزی هست که ‫به ما نگفته باشی؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حدس می‌زنم هنوز پیداش نکردی. ‫- هنوز نه.
‫- مرسی که اومدی. ‫- مشکلی نیست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ببخشید.
‫- عکسشو دارین که پخش کنم؟ ‫- آره، حتماً.
‫اون یه جایی همین اطرافه.
‫بچه جون، گوش کن. ‫می‌دونم شرایط برای ما عوض شده،
‫ولی هر وقت لیز پیام ‫داد، یا من بهت پیام دادم...
‫بفرستش برام.
‫- ...پیام بده. این تنها کاریه که باید بکنی. ‫- فیل، شاید بهتره بریم خونه تو.
‫بفهمیم چی پوشیده بود، ‫کجا می‌تونسته رفته باشه.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫- بفرستش برام. ‫- فرستادم.
‫مکس! بیا بریم.
‫نمی‌تونم برگردم سر کلاس؟
‫چی؟ نه، مکس. اون عضوی از خانوادته.
‫بیا.
‫به طور معمول، ما کسی رو ‫تا ۲۴ ساعت گمشده محسوب نمی‌کنیم.
‫- پس نگران نباش. ‫- نگران نباشم؟
‫باباش چی؟
‫اون توی زندگیش نیست.
‫قراره بارون بیاد.
‫با قیافه‌ی اون نمی‌تونی بری خونه، ‫و هر دوتامون می‌دونیم که تو کنی نیستی.
‫تو کی هستی؟
‫کارتر.
‫بشین.
‫از روی کنجکاوی می‌پرسم، ‫فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاده؟
‫نمی‌دونم چی فکر کنم. ‫شاید یه آرزو کردم یا یه چیزی.
‫این یه آرزو نبود، بن.
‫اوضاع هیچ‌وقت به حالت قبل برنمی‌گرده.
‫چطور ممکنه؟
‫- چرا بارون میاد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- حدس بزن. ‫- نمی‌دونم.
‫به خاطر تراکم بارشیه.
‫باشه، خوبه. قضیه روشن شد.
‫آب، هوا، همه چیز ‫جمع می‌شه و جمع می‌شه
‫و بعد یه روز، بوم! بارون میاد.
‫تو تنها نیستی، بن.
‫این اتفاق تازه امروز شروع نشده.
‫تمام زندگیت در حال وقوع بوده.
‫تمام چیزهایی که تجربه کردی، ‫همه چیزهایی که گذروندی
‫جمع شد تا این‌که به ته خط رسیدی.
‫باید بیرون می‌اومد.
‫خونه‌ی جدید، خانواده‌ی جدید، مدرسه‌ی جدید ‫و دیروز، رختکن.
‫- چطور این‌قدر از من می‌دونی؟ ‫- یه زمانی مثل تو بودم،
‫و می‌دونم که راحت نیست ‫آروم باشی وقتی یه چیزی در جریانه.
‫هنوز جوونی. تقصیر توئه.
‫خیلی چیزها هست که باید بگذرونی.
‫می‌بینی؟ همه چی خوبه.
‫یه لطفی بهم بکن.
‫دفعه بعد، به خودت یادآوری کن ‫که کار اشتباهی نکردی.
‫حالت خوبه. اوضاع بهتر می‌شه.
‫صبر کن، دفعه بعد؟
‫هی.
‫تو دلم می‌دونستم یه چیزی درست نیست.
‫دیروز، دعوا تو مدرسه...
‫بن.
‫خوشحال بودی ‫و اون نمی‌خواست اینو خراب کنه.
‫کجام؟
‫بن؟ بن واسانی؟
‫چند ساعته دارم می‌چرخم.
‫می‌دونی پدر و مادرت ‫خیلی نگران تو هستند، درسته؟
‫این لباس خواب چیه؟
‫یه بچه رو زودتر تو پارک دیدم ‫که لباس خواب پوشیده بود و تنها نشسته بود.
‫تنها؟
‫آره. چطور؟
‫فقط آروم باش، آرامش داشته باش
‫هنوز جوونی، این تقصیر توئه
‫خیلی چیزها هست که باید بگذرونی
‫یه زمانی مثل تو بودم
‫و می‌دونم که راحت نیست آروم ‫باشی وقتی بفهمی یه قضیه‌ای در جریانه.
‫...آروم باشی وقتی بفهمی ‫یه قضیه‌ای در جریانه
‫دفعه بعد، به خودت یادآوری کن...
‫تو کار اشتباهی نکردی.
‫تو مشکلی نداری.
‫اوضاع بهتر می‌شه.
‫بن! بن!
‫مامان.
‫- بن. ‫- بله.
‫می‌دونم می‌خوای بدونی چی شده ‫و من نمی‌خوام دروغ بگم.
‫- پس دروغ نگو. ‫- حداقل یه فرصت به ما بده، بن.
‫می‌دونی چقدر ترسیده بودیم؟
‫- من نمی‌خواستم شماها رو بترسونم... ‫- ولی ترسوندی.
‫به جای اینکه بیای پیش من، ‫فقط ناپدید شدی.
‫ولی مسئله اینه، ‫من فقط ناپدید نشدم. من...
‫بچه‌ها. این واضح نیست؟
‫اون به عنوان یه نفر دیگه بیدار شد ‫و ما هم مجبور شدیم باهاش کنار بیایم.
‫مکس، خواهش می‌کنم.
‫حرفم اینه حداقل اون یه ‫داستان عجیب سرهم نکرده.
‫باید یه امتیازی براش قائل شد.
‫ببین، یه فرقی بین دروغ ‫نگفت و صادق بودن هست.
‫دعوا.
‫و دوربین.
‫می‌دونم. ما درستش می‌کنیم.
‫درسته، تلفنش.
‫پخ.
‫می‌خوای همیشه منو بترسونی؟
‫شاید.
‫خب، چطور...
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونم بعضی وقتا ممکنه ‫تند رفتار کنم...
‫- مهم نیست. ‫- چرا، مهمه.
‫ببینم... چی... تو الان عذرخواهی کردی؟
‫- نه، فکر کنم نمی‌خوام چیزی بگم. شب بخیر. ‫- شب بخیر.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez