ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫اشکال نداره میمون. ‫خرت و پرته دیگه.
‫آم، ارزشی که نداره.
‫معلومه که نه پدرسوخته،
‫شانس آوردی الان جنازه‌ات رو ‫تو کامیون بارنوم و بیلی ننداختم.
‫چی گفتی؟
‫وقتی دارم سرت داد می‌زنم ‫تو چشم‌هام نگاه کن...
‫وروجک پشمالوی بی‌شعور.
‫ارزیابم رو که کشتی، رفیقت دست و پام رو بست، ‫کار و کاسبیم رو خراب کردی.
‫فکرش هم نکن تابستون امسال ‫تو رو مونتاک ببریم.
‫چون اونجا برام مقدسه.
‫نمی‌ذارم تر بزنی بهش.
‫تازه، با وجود همه این‌ها،
‫این حرومزاده‌ها رو بهم ترجیح دادی،
‫بدون اینکه هیچی بهم بگی.
‫چه زشت. راست می‌گه؟
‫خفه‌شو، این گه‌‌کاری رو جمع کن،
‫دست این رفقای دلقکت رو بگیر ‫و از اینجا برو.
‫سوار ماشین دلقکیتون بشین...
‫و برگردین تو کنوانسیون دلقکیتون،
‫چون می‌دونی چرا؟
‫چون یه مشت دلقک کون‌نشورین!
‫حالت چطوره؟
‫مطمئنم دیشب بهت سخت گذشت.
‫برایس گفته بود ‫با آکیکو صمیمی بودی.
‫وای، اینجا رو باش.
‫وای پسر، اگه آنی لنوکس اینجا بود...
‫چقدر کیف می‌کرد، مگه نه؟
‫آهنگ «راه رفتن روی خرده‌شیشه» دیگه.
‫مال زمان ما بوده.
‫راستی، این به درد می‌خوره؟
‫چیه؟ باز چیکار کردم؟
‫ای بابا. ‫انگار هر چی می‌گم عصبانی می‌شه.
‫خب، از حق نگذریم، ‫آدم آزاردهنده‌ای هستی و...
‫با حضور مداومت ‫اطرافیانت رو اذیت می‌کنی.
‫بذار یه‌خرده تنها باشه.
‫آره، می‌دونم. ‫ولی میمون رفیقمه.
‫تنها گذاشتن مال کسیه ‫که زیاد باهاش صمیمی نیستی.
‫خاک بر سرم. ‫رفاقتش رو باهام تموم نکنه.
‫نه.
‫همه بخوابن رو زمین!
‫لابد شبان فرستادش.
‫چطور پیدامون کرد؟
‫پس چرا حمله نمی‌کنه؟
‫من که نمی‌دونم. ‫ولی محض اطمینان با تیر می‌زنمش.
‫راست می‌گه. ‫یه چیزی تو منقارشه.
‫چی نوشته؟
‫عجب.
‫واسه شام دعوتمون کردن.
‫گندت بزنن!
‫[قسمت ششم: مالکیت]
‫خانم‌ها و آقایون، ‫خلبان صحبت می‌کنه.
‫تا دو ساعت دیگه به مقصدمون،
‫یعنی سانتافه نیومکزیکو می‌رسیم.
‫ضمنا یادآوری کنم که این طیاره، ‫جت شخصی آینده‌نگر بوده...
‫که تا همین چند ساعت پیش ‫از مرمر خالص بوده!
‫فعلا نمی‌دونیم مشکل ‫آیروداینامیکمون چی بوده،
‫ولی اگه نیاز به تردد در کابین خلبان ‫یا مستراح دارین، آروم حرکت کنید.
‫تو این طیاره رو تبدیل به مرمر کرده بودی ‫و دوباره حالت عادیش کردی؟
‫- خارق‌العاده است. ‫- وای.
‫پس قدرتت با کاتالوگ وست‌الم یکیه.
‫ولی تو قدرتی نداری، ‫چون یه روح فاقد عزت‌نفس و اهمیتی.
‫عه...
‫بعدا ادامه می‌دیم.
‫جواب خانم رو هم نداد. ‫معلومه بار اولش نیست.
‫باورم نمی‌شه آخرین آلدرمن...
‫یه پیرمرد خانه به دوشه ‫که وسط بیابون قایم شده.
‫خانه به دوش نیست، هنرمنده.
‫آلبرت رینکوف، ‫ملقب به شبانه.
‫باز شروع شد.
‫نمایشگاه آبرنگش رو توی ویتنی دیده بودم.
‫حداقل نقاش بدی نیست.
‫باشه، شاید به نظر ‫یه نقاش بی‌آزار بیاد،
‫ولی ما که می‌شناسیمش.
‫شبان خطرناک‌ترین ‫و مرگ‌بارترین عضو آلدرمنه.
‫می‌تونه حیوانات رو ‫تبدیل به جنگجویان خونخواه کنه.
‫خودش هم کنترلشون می‌کنه.
‫پس قطعا خوب کردیم ‫که با خودمون میمون آوردیم.
‫مطمئنید فکر خوبیه؟
‫تنها کاریه که می‌شه کرد.
‫آخرین شیء دست شبانه.
‫ما هم آخرین شیء رو می‌خوایم.
‫پس باید بریم سراغش ‫که آخرین شیء رو بگیریم، خب؟
‫باشه حالا. عصبی.
‫ولی امروز هیچ اشتباهی ‫نباید ازمون سر بزنه.
‫باید در بهترین حالت ‫کارمون رو انجام بدیم.
‫داریم وارد جنگ می‌شیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫صرفا خواستم بگم،
‫- که هنوز می‌تونی پیاده بشی. ‫- جان؟
‫احتمالا طرف‌های غرب میانه باشیم،
‫می‌تونیم همین‌جا پیاده‌ات کنیم،
‫که تو رستوران اوت‌بک بمونی ‫و برگشتنی سوارت کنیم.
‫نه، می‌خوام کمک کنم.
‫خیلی لطف داری هاروکا.
‫ولی این جماعت همه‌شون ‫قاتل آموزش‌دیده‌ان ولی تو...
‫پلیسم. نیازی هم به پرستاری ندارم.
‫اصلا تو اینجا چیکار داری؟
‫مگه از این جماعت بدت نمی‌اومد؟
‫آره، ولی خب... ‫میمون هم اینجاست.
‫آهای، میمون. پیست. ‫دو تا دو داره.
‫دست تو بهتره.
‫آخی، میمون جا می‌زنه.
‫به نظرم قشنگه که داری ‫براش تلاش می‌کنی.
‫باورم نمی‌شه. ‫آخرین شغل تمیزکاریم.
‫بعد از این کار بازنشسته می‌شم. ‫تا ابد کار نمی‌کنم.
‫خب بادی جان، ‫انقدر راحت کارت تموم نمی‌شه.
‫چون کار آخرت قراره حسابی سخت باشه.
‫مسلسل حسابی خون و خون‌ریزی کرده.
‫اینجا همه‌چی داریم. ‫از خون، دل و روده گرفته...
‫تا لاشه ایتالیایی‌های خیکی.
‫ولی چقدر چاقن؟
‫حداقل دویست کیلو. ‫تازه فرش هم داریم.
‫سخت می‌شه کشیدش.
‫ولم کن بابا.
‫آخه کدوم رستوران فرش داره؟
‫سورپرایز!
‫وای، بچه‌ها. ‫واسه من مهمونی گرفتین؟
‫بیا اینجا ببینم پدرسوخته بی‌مغز.
‫بازنشستگیت مبارک!
‫نمی‌شه اینجا باشه.
‫پس دروازه‌های آهنی ‫و حیوانات وحشیش کجان؟
‫هیچ نیروی امنیتی نداره. ‫سوت و کوره.
‫تله است.
‫معلومه که تله است.
‫وایستین ببینم، وایستین.
‫به این راحتی که نمی‌ذاره وارد بشیم.
‫بی‌خیال رفقا. آروم باشین.
‫فقط می‌خوام بگم که قراره ‫با پای خودمون وارد دام بشیم...
‫و همچنان داریم ‫دنبال این احمق می‌ریم.
‫پس برنامه اینه؟ آره؟
‫آره، نکنه مشکلی داری؟
‫چطوره رفیقتون برایسی ‫از امنیتش اطمینان حاصل کنه؟
‫دیدین؟ رفیق روح داشتن ‫اینجا به کار آدم میاد.
‫امیدوارم دوستت کارش رو بلد باشه.
‫سلام. کسی خونه نیست؟
‫یافتم.
‫من این بیابون رو عین کف دستم می‌شناسم.
‫این داره با کی حرف می‌زنه؟
‫رنگ غروب آفتابش،
‫غرش گوزن‌ها و بوی نسیمش رو حفظم.
‫برگ‌گیلاسی و فلفل سبزش.
‫ولی بوی تکیلا و لواشک به مشامم می‌خوره.
‫همه‌شون شکر طبیعی هستن.
‫چیزی نیست، ‫خودت رو نشون بده.
‫بیا دیگه. مطمئنم رئیست بون ‫مشتاقه زودتر نوچه‌هاش رو جمع کنه...
‫و از دوجش پیاده بشه.
‫وایستا ببینم. ‫اولا که بون رئیسم نیست، خب؟
‫برایس فقط یه رئیس داره، ‫که خود برایسه.
‫هر چی تو بگی رئیس.
‫امیدوارم اشتهای خوبی داشته باشی.
‫خانمم رست‌بیف قشنگی درست کرده.
‫باورم نمی‌شه. ‫واقعا شام دعوت شدیم؟
‫ولی تو که می‌دونی ‫اومدم بکشمت، مگه نه؟
‫حداقل که اجازه می‌دی ‫آخرین غذام رو بخورم، نه؟
‫تا چی باشه.
ديجی موويز
‫عالیه!
‫یادم نمیاد آخرین بار کی بود ‫که غذای خونگی خوردم.
‫والری، رست‌بیفت حرف نداره.
‫بهترین آشپز جنوب غربه.
‫خجالتم نده. ‫نه اصلا، بده.
‫پایه و ستون زندگیمه.
‫مرد مثل سر می‌مونه،
‫اما زن مثل گردنیه که باعث می‌شه ‫سر بتونه بچرخه.
‫این مسئله رو یادت نره برایس.
‫بعید می‌دونم از یادم بره.
‫چه حیف که دوست‌هات ‫جرئت نداشتن دعوتم رو بپذیرن.
‫شک ندارم تا به حال ‫چنین سیب‌زمینی‌ای نخورده بودن.
‫ای وای. ‫سوسک غلغلکی اومد.
‫آلبرت، ناسلامتی مهمون داری‌ها.
‫بس کن آلبرت.
‫دیگه اشتها ندارم.
‫می‌بینی چقدر رفتارش بده؟
‫برایس، تو من رو یاد ‫جوانی‌های خودم می‌ندازی.
‫قبل از اینکه تو فاز جانی دپ بزنی؟
‫عین خودت سرزبون داشتم.
‫همیشه حس می‌کردم ‫خودم تنها باید از پس مشکلات بر بیام.
‫- از آدم‌ها متنفر بودم. ‫- اینطوری نگو. از خودت متنفر بودی.
‫تا اینکه به واسطه افرادی ‫با آلدرمن آشنا شدم،
‫به شدت آدم‌های بلندپرواز و نویدبخشی بودن.
‫فکر می‌کردیم می‌تونیم ‫دنیا رو تغییر بدیم.
‫می‌خواستیم سلاحی پیدا کنیم ‫و در جهت خیر و نیکی ازش استفاده کنیم.
‫تا گرسنگی و بی‌عدالتی رو ‫در دنیا ریشه‌کن کنیم.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫تو هم برات خنده‌داره؟ ‫خوشبختانه این توهم زیاد دوام نیاورد.
‫تا اینکه ایشون بهم گفت ‫که باید باهوش باشم،
‫باید این قدرت رو مهار کنم ‫و حقم رو بگیرم.
‫چی بگم؟
‫طمع بهم چیره شد،
‫همونطور که به هر کسی ‫که به قدرت می‌رسه، چیره می‌شه.
‫تو به قدرت نرسیدی آلبرت.
‫تو خود قدرت بودی.
‫نسل آینده هم با این سلاح‌ها ‫تبدیل به اصل قدرت می‌شن.
‫به انتهای کار آلدرمن رسیدیم.
‫و به انتهای دوستی‌هامون رسیدیم.
‫بعد از اینکه قدرت موجب تفرقه ما شد، ‫هیچ‌جوره نتونستیم بهش غلبه کنیم.
‫الان هم دوره‌ام سر اومده برایس.
‫هر روز که از عمرم می‌گذره، ‫کمتر این قدرت رو درونم حس می‌کنم.
‫خب، من هم دلم نمی‌خواد آخر عمرم ‫روی مبل لم بدم و فیلم وسترن تماشا کنم.
‫برایس، از من به تو نصیحت. ‫وقتت رو تلف نکن.
‫عه، عه، عه. آروم باش آلبرت.
‫چیزی جلودار شر نیست.
‫مثل مرضیه که درمانی براش وجود نداره.
‫وای...
‫خداحافظ خرس کوچولو.
‫خدانگهدارت عشق زندگیم.
‫یا خدا!
‫والری، تسلیت می‌گم.
‫وای، وای، وای، وای، وای، وای.
‫شاید آلبرت به ته خط رسیده بود.
‫ولی من یکی که هنوز قدرتمندم.
‫واسه چی داره انقدر لفتش می‌ده؟
‫این رفیقت داره زحمتمون رو بیشتر می‌کنه. ‫تک و تنها اقدام می‌کنه.
‫اصلا چرا این رو آدم حساب می‌کنی؟
‫برایس اونقدر هم آدم بدی نیست.
‫اکثر اوقات سعی می‌کنه ‫که به ضرر کسی نباشه.
‫وایستا، داره میاد.
‫آهای، باید بریم. زود باشین.
‫یکی جت رو آتیش کنه. ‫زود باشین.
‫نوبت منه.
‫ای وای.
‫وای، عجب کابوسی شد.
‫بریم که خشن بشیم!
‫ببینم، مگه تو نباید الان کنار ‫استخر سیزرز پالاس باشی؟
‫خودت نباید پشت بوفه باشی؟
‫عجب.
‫بیا، بیا، بیا.
‫هوف. عجب کله‌شقی بود.
‫- زود باش، زود باش. ‫- وای!
‫آهای، نئوپرینم رو خراب نکنی!
‫زود باش. ‫سمت غار بریم.
‫عالی شد! ‫حالا واقعا کفریش کردیم!
‫چقدر اینجا تاریکه.
‫آره، فضای شاعرانه‌ای داره. قبول داری؟
‫باشه حالا.
‫هیس، یکی دیگه اینجاست.
‫بهتره بخوابی رو زمین.
‫مرد. مرد.
‫دیگه مرد.
‫فکر می‌کردم این وسایل جانبی ‫قراره کمک بیشتری کنن.
‫تفنگ رو واسه همین داریم. ‫ببین چه قابلیت‌های باحالی داره.
‫دید در شب، بینایی سگ،
‫بینایی گرمایی، بینایی هدف‌گیری...
‫هاروکا؟
‫هاروکا، چه‌ت شده؟
‫یکی عنکبوت آورده.
‫- یکی بیاد کمکمون کنه! ‫- باشه. بریم تو کارش.
‫خوب گولت زدم بادی؟
‫واقعا گول خوردم آیریس.
‫زندگی پر از غافل‌گیریه.
‫ای خدا.
‫مثلا وقتی خودم بچه بودم، ‫بابام ولمون کرد و رفت...
‫بعد من و مامانم مجبور بودیم ‫گندکاری‌هاش رو جمع کنیم.
‫- می‌دونم. ‫- ولی الان...
‫دختر بالغی شدم. ‫اون‌وقت کارم چیه؟
‫شغلم اینه که تمیزکار حرفه‌ای بابام باشم،
‫و تا حدی هم برام جالبه.
‫آخه با این وجود... ‫چه فکری در مورد خودم بکنم؟
‫دارم جلوی تو برون‌ریزی احساسات می‌کنم؟
‫آره، داری تو احساساتت غرقم می‌کنی.
‫وای خدا...
‫آهنگ مورد علاقه‌ام رو گذاشتن!
‫دختره هم به باباش کشیده.
‫چی گفتی؟
‫من اصلا شبیه بابام نیستم... ‫شنفتی چی شد؟
‫حالا تند نرو.
‫من جا نمی‌زنم.
‫کی نوشیدنی می‌خواد؟
‫به حساب منه!
‫مگه نوشیدنی‌ها رایگان نبودن؟
‫- چرا. ‫- هوف، خیالم راحت شد.
‫بکششون.
‫ها؟
‫عزیزم، نمی‌تونی باهام مقابله کنی.
‫خیلی وقته وارد مغز کوچولوت شدم و...
‫تمام اعمالت رو تحت کنترل گرفتم.
‫این قدرت‌های روی انسان‌ها کار نمی‌کنه،
‫چون اون‌ها ذات اصلیشون رو رها کردن.
‫ولی حیوانات... ‫نمی‌تونن با غرایزشون مبارزه کنن.
‫نمی‌تونن ذاتشون رو عوض کنن.
‫به شرایط طبیعیت برگرد میمون.
‫تسلیم ذات واقعیت شو.
‫به حالت بدوی و خشنت برگرد...
‫بکش!
‫وایستا، یه فکری به سرم زد.
‫برایس، چه غلطی داری می‌کنی؟!
‫یوهو. ایول.
‫همیشه کار تیمی جواب می‌ده!
‫هنوز سرگرم نشدین؟!
‫عجب آدم بی‌شعوریه.
‫گندت بزنن.
‫آخ که چقدر از عنکبوت بدم میاد.
‫میمون، حالت خوبه؟
‫رفیق.
‫خب، دوست جدیدم.
‫برو بهشون نشون بده ‫که قدرت واقعیت چقدره.
‫وای، بدبخت شدیم.
‫بدوید، بدوید، بدوید!
‫باید از خودمون در مقابل ‫میمون محافظت کنیم.
‫نه، نباید بهش صدمه بزنیم.
‫من که با اسلایک موافقم. ‫میمون جایگزین‌پذیره.
‫آخه چه لزومی داره ‫دو تا تفنگدار داشته باشیم؟
‫میمون!
‫رفیق، می‌شه فقط آروم باشی؟
‫نقطه، ذهنش رو کنترل کن.
‫نه، نه، نه، نه. ‫باهاش حرف می‌زنم.
‫میمون. میمون.
‫منم، برایسم. رفیقتم.
‫توکیو رو یادته؟
‫ما دوگانه افسانه‌ای بودیم.
‫مثل مت دیمون و بن افلک...
‫یا پاملا اندرسون و لباس معروفش.
‫من و تو عین دو نیمه گم‌شده بودیم.
‫دلم واسه اون روزها تنگ شده.
‫فقط می‌شه برگردی پیشم؟ ‫دلم می‌خواد دوباره یه قبیله باشیم.
‫نه میمون! نکن!
‫وای، بدبخت شدم!
‫گوش کن میمون.
‫- زود باش رفیق. ‫- فرمان ببر!
‫بون!
‫دیگه کافیه.
‫نمی‌ذارم بهش صدمه بزنی.
‫باید یه کاری بکنیم. ‫نمی‌شه که دست روی دست بذاریم.
‫می‌دونم چه حسی داره ‫که از رفتار بقیه...
‫فکر کنی زباله‌ای،
‫فکر کنی هیچ احساسی نداری.
‫خیلی‌خب، بابت توضیحات ‫زمین‌شناسی ممنون رفیق، ولی...
‫ببخشید که آدم‌ها انقدر خودخواهن،
‫ولی فایده‌ای نداره که آدم کل عمرش ‫در خدمت این‌ها باشه.
‫چون بقیه این لطف رو در حقش نمی‌کنن.
‫نه شبان، نه همسرش، ‫حتی برایس هم نمی‌کنه!
‫سعی نکن انقدر از خودت برای بقیه ‫مایه بذاری تا اینکه یه روز تموم بشی.
‫مالکیت خودت رو پس بگیر.
‫بون!
‫بون.
‫پس چرا معطلی میمون احمق؟ ‫گفتم بکششون!
‫چه غلطی داری...
‫چیزی نیست.
‫قول می‌دم این آخرین باری بود ‫که مجبور شدی کسی رو بکشی.
‫چون آخرین شیء رو پیدا کردیم.
‫پس اینجایی.
‫دیشب واقعا به سیم آخر زده بودی.
‫وای خدا، چی می‌گفتم؟
‫نه، ما صرفا شرط بسته بودیم...
‫که می‌تونی به سیم آخر بزنی یا نه.
‫بیست دلار باختم.
‫آخ، آخ... ‫لپ‌هام درد می‌کنه.
‫باورم نمی‌شه دوست‌هات ‫گذاشتن خودت بیای...
‫مهمونی بازنشستگیت رو تمیز کنی.
‫نه بابا. ‫از تمیزکاری خوشم میاد.
‫تازه، شغلی که توش ‫خبری از جنازه نباشه،
‫عین بستنی لیوانی بهم حال می‌ده.
‫راستش دیشب شروع کرده بودی ‫در مورد بابات حرف می‌زدی.
‫خیلی دلت ازش پر بود.
‫خب، عه...
‫که چی؟ ‫حقشه دیگه.
‫آره. ببین، من که می‌دونم ‫بابات قدیس نیست،
‫ولی همه‌چی که سیاه و سفید نیست.
‫دنیا از آدم‌های خوب و بد تشکیل نشده.
‫آره، ولی کلی آدم بد توش داره ‫که بابام یکیشونه.
‫تقریبا ده سال پیش درگیر طلاق...
‫پرفراز و نشیبی شده بودم.
‫فکر می‌کردم زندگیم تموم شده.
‫ولی می‌دونی چی باعث می‌شد ‫هر روز از تختم بلند بشم و ادامه بدم؟
‫- قرص؟ ‫- قرص.
‫همچنین بابات.
‫همیشه بعد از ماموریت‌هاش ‫تو تمیزکاری همراهیم می‌کرد.
‫کلی اوقات با همدیگه تنها بودیم.
‫تو بدترین دوره زندگیم کنارم بود.
‫آم...
‫اشکال نداره. راحت بگو.
‫اجازه بفرمایید خانم.
‫بریم جشن بگیریم!
‫پسر، دیدی چه آشوبی شده بود؟
‫انگار جفتمون روی امواج یکسان بودیم.
‫فردا می‌ریم طاق و آخرین ‫شیء رو بازسازی می‌کنیم.
‫ولی امشب رو جشن می‌گیریم.
‫گوش کن. ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫باید صحبت کنیم.
‫عه، بله که باید بکنیم.
‫دیدی چه قفسه نوشیدنی‌ای دارن؟
‫این اصلا چیه؟
‫قیافه‌اش شبیه آبه ولی افزودنی داره؟
‫نه، منظورم در مورد سانتافه بود.
‫وقتی با ضرب ‫تو غار بودم، یه چیزی دیدم.
‫ای داد بیداد. ‫خال زشتش رو بهت نشون داد؟
‫چی؟ نه بابا!
‫ببین، داشت بهم قابلیت‌های ‫دید در شبش رو نشون می‌داد.
‫بعد یه حالت بینایی گرمایی داشت ‫که چشم‌هاش رو زرد می‌کرد.
‫می‌شه توضیح بدی ‫که منظورت رو بفهمم نانسی درو؟
‫همون چشم‌های زردی بود ‫که اون شب...
‫وقتی همکارهام مردن، ‫توی توکیو دیده بودم.
‫خب که چی؟ ‫آلدرمن چی؟
‫چشم اون‌ها هم درخشش زرد داشت.
‫ولی آلدرمن با سلاح نمی‌جنگن.
‫دو ضرب سلاح داره.
‫این آدم‌ها به اون خوبی ‫که فکر می‌کردیم نیستن.
‫واسه رسیدن به اون شمشیر ‫بیست تا پلیس کشتن.
‫ای داد. ‫عجب آدم‌های شروری هستن.
‫- گمونم باید به میمون بگیم. ‫- نه. بهتره که نگیم.
‫نه، آب ریخته شده رو ‫نمی‌شه جمع کرد رفیق.
‫دیگه از ما نیست. ‫قاطی این جماعت شده.
‫راست می‌گی. ‫ولی باید زود دست به کار بشیم.
‫از کجا معلوم نقشه‌شون چیه؟
‫تو نظری نداری؟
‫این هم دلیل خوب دیگه‌ای ‫برای رفیق روح داشتن.
‫از این... کارت مطمئنی؟
‫چاره دیگه‌ای نداریم.
‫باورم نمی‌شه این ون رادیو نداره.
‫می‌خواین خودمون بازی کنیم؟ ‫حدس اعداد چطوره؟
‫- اول من می‌گم. ‫- ساکت.
‫ببخشین‌ها، «ساکت» عدد نیست.
‫صرفا خواستم جو عوض بشه.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez