‫به‌نظرم ساکورا-کون انتخاب خوبیه.
‫هــــــا؟
‫وایسا بینم!
‫عه، پس همچین قصدی داشتی.
‫اگه این‌جوریه، به‌نظر منم ساکورا-کون انتخاب خوبیه.
‫ساکورا-کون چه روز اول و چه دیروز عالی بود!
‫من که موافقم.
‫دا ــ داری چی می‌گی؟
‫بـــلــــه، منم موافقم.
‫من...
‫منم موافقم!
‫وایسین، وایسین بچه‌ها.
‫ا ــ اون واسه این چیزا بهتره.
‫سوگیشیتا-کون اهل این کارا نیست.
‫منم نیستم!
‫تازه، اصلاً‌ نمی‌دونم باید چی‌کار کنم که.
‫به‌علاوه، من بین شماها غریبه‌ام و از بیرون اومدم.
‫این چیزا مگه مهمه؟
‫تو الان اینجایی،‌ و اون بچه‌ی راهنمایی ‫رو تو و سوگیشیتا نجات دادین.
‫شنیدم دومین کله‌گنده‌ی شیشیتورن رو هم بردی.
‫تازه، سه نفرِ خیلی قویِ کلاس دارن پیشنهادت می‌کنن.
‫ما دیگه حرفی نداریم.
‫ساکورا-کون، اگه می‌خوای قبولش کنی؛ ‫من دستِ راستت می‌شم.
‫یکی دیگه هم لازمه...
‫نیری-کون، پایه‌ای؟
‫عــــه؟ مـ ــ من؟!
‫مهم‌تر از همه اینه که، همه‌ی ‫بچه‌ها دلشون می‌خواد بسپارنش به تو.
‫همین کافی نیست؟
‫کاپیتان پایه،‌ حکم بالادستی کلاس رو داره دیگه؟
‫کارهایی بود که می‌خواستم با رئیس بودن انجام بدم.
‫من صرفاً واسه اینکه بتونم خودمو قبول ‫کنم، به بالادستی شدن فکر می‌کردم.
‫کار دیگه‌ای نمی‌خوام بکنم.
‫از اون‌موقع تا الان دارم به این فکر می‌کنم... ‫که شاید من...
‫درست عین اونم.
‫و با این وجود... من؟
‫دارین چی زر زر می‌کنین؟
‫مگه بهتون گفتیم بالادستی کل مدرسه شین؟
‫لازم نکرده این‌همه لِفتِش بدین! ‫یه کاپیتان پایه‌ی شخمیه ها!
‫همچین فرقی نداره کی کارو بگیره دست!‌ همه‌ش یه گهیه!
‫صـ ــ صداش زیادی بلند نیست؟
‫خیلیم یهویی بود،‌ پشمام ریخت.
‫واسه همین...
‫زود تصمیم بگیرین.
‫صدای آهنگش اون‌قدر بلند بود؟
‫اوی، تو.
‫ها؟
‫تو بشو.
‫حله، انجام شد.
‫ها؟
‫هــــا؟ واسه چی تو...
‫انگاری اینا می‌خواستن تو بشی کاپیتان؛ ‫ولی جناب‌عالی داشتی چس‌کلاس می‌ذاشتی.
‫پس جدی‌جدی هیچی رو نشنیده بود.
‫هیچ‌کس از اول کار ازت توقع نداره همه‌چی‌تموم باشی.
‫اگه هم به‌دردنخور باشی، یکی دیگه جاتو می‌گیره.
‫بریم! تمومه!
‫هوی! تو مگه کاپیتان پایه نیستی؟
‫چرا می‌ذاری واسه خودش تصمیم بگیره؟
‫صبر کن،‌ ساکورا-سان.
‫هـــــا؟
‫داری چی زرّ می‌زنی؟
‫کاپیتان پایه‌ی سال‌دومی‌های تیم تامون...
‫کاجی ررررررنه.
‫کاپیتان پایه... اینه؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
Elixir & SayaKa :مترجمین
‫ایـ ــ این...
‫کاپیتان پایه‌ی سال‌دومی‌هاست؟
‫به‌سلامتی و میمنت، کاپیتان پایه‌ی سال‌اولی‌های تیمِ تامون شد ساکوررررا.
‫ها؟ صبر کن. ‫من هنوز قبول نکردما...
‫تازه، از کجا اسممو می‌دونی؟
‫خودت گفتی کاپیتان پایه باید تصمیم بگیرّه.
‫کاپیتان پایه خودش گفت. ‫دیگه حرّفی نی.
‫مشکلی نیست.
‫قراره نیست چیزیو تنهایی انجام بدی که.
‫ما باهاتیم.
‫درسته،‌ ساکورا-کون.
‫ویژگی خوب من اینه که بذارم رقیبم بدرخشه.
‫اگه دست راستت هم نباشم،‌ حتماً کمکت می‌کنم!
‫هوم، هوم. همه‌ی زحمتا رو انداختیم گردن تو.
‫سگ تو روحت. خودتونو لو دادی!
‫لازم نکرده این‌همه بهش فکر کنی.
‫اسمش کاپیتان پایه‌س، ولی تو هنوزم یکی از بچه‌های این کلاسی.
‫سخت نگیر داش.
‫سوگیشیتا-کون، قضیه از این قراره ها. دمت گرم.
‫خوابیده که.
‫چـ ــ چیزه، ببخشید!
‫می‌شه یه گروه واسه سال‌اولی‌های تیم تامون بزنم؟
‫بزن!
‫آیدی‌هاتون چیه؟
‫واسه همه‌تون لینک دعوت می‌فرستم!
‫ساکورّا، سو، نیرّی.
‫شما هم شماره‌هاتونو رد کنین بیاد.
‫وااای، وااای. شماره‌ی سال‌دومی‌ها!
‫خوش‌به‌حالت.
‫این کلّاس...
‫پر از بچه‌های خوبه.
‫درّست بالا سرّشون باش و رهبرّی‌شون کن.
‫می‌گی رهبری‌شون کنم، ولی من باید چی‌کار کنم آخه؟
‫خب،‌ فعلاً هرّ کارّی دلت می‌خواد بکن.
‫گفتم که... ‫دلم نمی‌خواد کاری بکنم.
‫تیم تامون امروز بعد از مدرّسه می‌رّن گشت‌زنی.
‫شما مسئول‌های جدید با کاجی برین.
‫قشنگ از نزدیک نگاه کنّــیــــن که کاپیتان پایه‌مون چه‌جورّ آدمیه.
‫سـ ــ سـ ــ ساکورا-سان، حالا نمی‌خواد در این حد زل بزنی.
‫ها؟ زل نزدم که.
‫ولی خب...
‫کاجی-سان از وقتی راهنمایی بوده سریع با همه ‫دعوا می‌کرده. اصلاً نمی‌شده جلوشو بگیرن.
‫عین وقتی که سر کلاس بودیم، ممکنه هرچیزی آتیشیش کنه،
‫واسه همین بهتره تحریکش نکنیم.
‫کاجی-کون!
‫چی شده؟
‫دخترم... ریسا-چان دوباره گم شده.
‫یه بچه گم شده؟
‫ها؟ بازم؟
‫بهت گفتم درست مراقبش باش.
‫ببخشید، حواسم پرت شد.
‫سگ توش، چاره‌ای نی. ‫گریه نکن.
‫ما یه‌کاریش می‌کنیم.
‫می‌تونی جزئیاتی چیزی بدی بهم؟
‫امروز یه ربان صورتی پوشیده.
‫حله. شاید برگرده خونه، واسه همین تو هم برگرد خونه ننه‌جون.
‫حله؟
‫دستت طلا، دستت طلا.
‫خب، کوسومی.
‫بقیه‌ش با شما.
‫همه‌شو سپرد به اون؟
‫خودش هیچ‌کاری نمی‌کنه؟
‫یه کاپیتان پایه... ‫یه لیدر... این‌مدلیه؟
‫فکر می‌کردم لیدرها بیشتر...
‫انگاری دارن باهم صحبت می‌کنن. ‫چه سریع کار می‌کنن.
‫ولی دلم شور می‌زنه، باید زود پیداش کنیم.
‫شکی توش نیس.
‫حتماً خودمون پیداش می‌کنیم.
‫اوهو!
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫چه عیبی داره؟ مطمئنم همه خیلی حال می‌کنن باهاش.
‫و ــ ولی اگه کسی چیزی نگه که... ‫خاک بر سرِ من می‌شه و خجالت می‌کشم.
‫دیدی؟ همه آتیشی شدن.
‫ساکورا-سان چیزی شده؟ ‫صورتت سرخ سرخه.
‫لپاش گل انداخته.
‫اصلاًـنم مهم نیست واسه چی گل انداخته! بریم!
‫ساکورا-سان؟
‫دردم گرفت... چی بود؟
‫خوبی؟
‫پیداش کرّدم! اینجاست!
‫تویی ساکورّا؟ اونو بگــــیــــرّش!
‫ها؟ چرا؟
‫اونه! اون «ررررریسا-چان»‍ه!
‫هــــا؟
‫بگیـــــرّش!
‫بـ ــ به این زودی رفته اون بالا.
‫اگه این‌قدرّ رفته بالا که دیگه کارّی از دست ما ساخته نی.
‫لعنتی.
‫برگرد اینجا!
‫مثـــــــــّل میمـــــــــونه.
‫آه، از ساکورا-کون جز این انتظار نمی‌ره.
‫وایسا، ما جلوتررر وامّـــیستیم که وقتّــــی پررررید پایین بگّیریمــــــــش.
‫حله!
‫اوه! اوی.
‫احمق! اوی...
‫کاجی!
‫کاسومی شماها برررین کمّـــــک کنین، کاجّـــی برگرده.
‫تو زنگ بــــّزن ننه‌جّـــــون!
‫مـــــن می‌ررررم یه‌کّــــــم حوله بیارم! یالّا برررررین.
‫بله.
‫ممنونم. واقعاً، خیلی ازتون ممنونم.
‫نه بابا، ما نگّرفتیمش که.
‫کاجی-کون.
‫ممنونم. ریسا-چان به لطف تو برگشت.
‫نذار دوباره فرار کنه.
‫ممکنه اگه اتفاقی بیفته کار از کار بگذره.
‫درسته. بیشتر حواسمو جمع می‌کنم.
‫اگه اشکالی نداره. لطفاً اینا رو ‫بگیرین، ممنون که به مامان کمک کردین.
‫هـ ــ ها؟ ساکورا-سان؟
‫منم فقط به‌خاطر این تونستم برسم ‫این بالا چون بقیه بلندم کردن.
‫چون بقیه تونستن کاری که می‌خوام ‫بکنم رو درک کنن و کمکم کردن.
‫تو دوست داری چی‌کار کنی؟
‫ها؟
‫کاپیتان پایه شدی چون یه هدفی داشتی، نه؟
‫چی بود هدفت؟
‫من هیچ هدفی ندارم. چی داری می‌گی؟
‫خودم دلم نخواسته کاپیتان پایه شم که.
‫ها؟ پس چرا...
‫اونا بهم گفتن.
‫مثل من؟
‫امـ ــ اما بازم...
‫بقیه‌ش با شما.
‫اگه این‌طوره، پس اینکه تو انجامش بدی هیچ معنایی نداره.
‫اگه آب‌نباتم تموم شه خودم نمی‌تونم آب‌نبات درست کنم.
‫ها؟
‫من نمی‌تونم مثل انوموتو بچه‌ها رو دور هم جمع کنم.
‫مثل کاسومی نمی‌تونم با بقیه ارتباط بگیرم.
‫پس...
‫همیشه به بقیه‌ی آدما تکیه می‌کنم.
‫ولی بازم، اونا همین‌طوری که هستم بهم تکیه می‌کنن.
‫برای همین، برای اینکه انتظاراتشونو برآورده کنم، ‫هرکاری ازم بربیاد انجام می‌دم.
‫همین.
‫ها؟ هی کاجی.
‫تو که نمی‌خوای با ایـــــــــــــن رّیخت بیای گشّــــــــت‌زنی؟
‫یــــــــّه چیزی تنت کن!
‫پس اشکالی نداره چیزی نباشه که خودم دوست نداشته باشم انجامش بدم.
‫چی؟ اما...
‫تا انتظاراتشونو برآورده کنم...
‫شاید این کاریه که می‌خواد انجام بده.
‫«انتظاراتشونو برآورده کنم» ها؟
‫نه وایسا، از اولشم من...
‫ساکورا-کون.
‫از کیکوچی-یا دانگو مونده.
‫دانگوهای خیلی خوشمزه‌ای دارن.
‫پسر، مثل نینجاها بودی ساکورا-سان.
‫طرفمون یه گربه بود، گفتم فوری گمش می‌کنیم.
‫مطمئنم اگه آدم بود فوری می‌گرفتیش.
‫می‌دونستم می‌تونیم روت حساب ‫کنیم ساکورا-سان، خیلی قابل‌اتکایی.
‫چـ ــ چیزه،
‫پـ ــ پس شما برای این منو برای...
‫برای... کاپیتان پایه پیشنهاد دادین...
‫چـ ــ چون که... روم حساب می‌کردین؟
‫معلومه، ساکورا-کون.
‫تو هم می‌تونی روی ما حساب کنی.
‫تـ ــ تو اول باید یاد بگیری چطوری دعوا کنی.
‫ای بابا، چت شد تو؟
‫ساکورا؟ چی شده؟
‫وایسا، مریض شدی؟
‫چاق شدم؟
‫چیزی نیست.
‫همین‌طوری افتادم.
‫قیافه‌ت داغونه.
‫نخوابیدی؟
‫نـ ــ نه راستش.
‫نـ ــ نمی‌تونم بهش بگم.
‫عـ ــ عمراً نمی‌تونم بهش بگم تا صبح ‫داشتم به این فکر می‌کردم که چه کارایی ازم بر میاد.
‫راستی، برای کاپیتان پایه‌ی کلاستون تصمیم گرفتین؟
‫وای، جدی انگار حالت خوب نیست؟
‫اوه، نکنه تویی؟
‫ببخشید دور از انتظاره.
‫ها؟ چرا؟
‫چیز خوبیه که.
‫به‌نظرم اگه کاپیتان پایه ندونه باید چی‌کار کنه...
‫هیچ چیز خوبی از توش در نمیاد.
‫اگه نمی‌دونی می‌خوای چی‌کار کنی، ‫از کارایی که می‌تونی بکنی شروع کن.
‫خب، اون....
‫به تو ربطی نداره.
‫«تو»؟
‫می‌گم.
‫تو اسم و قیافه‌ی همه‌ی بچه‌های کلاستونو بلدی؟
‫چی؟ نکنه نمی‌دونی؟
‫وای نه، می‌دونستم...
‫پس، یادگرفتن اسم آدما چیزیه که می‌تونی انجامش بدی.
‫پس درست با اسم صداشون کن.
‫صدا کردن آدما به اسم...
‫نشونه‌ی عزمته که بهشون خوب نگاه می‌کنی.
‫راستی...
‫تا حالا کسی رو به اسم صدا کردم؟
‫منم.
‫اسم منم تا حالا نگفتی.
‫هـ ــ ها؟
‫خب حالا، چطوره یکم تمرین کنیم؟
‫یالا بگو «کوتوها-چان».
‫اس من چیوکوـه.
‫کـ ــ کی پرسید؟
‫یالا دیگه.
‫ممنون بابت غذا.
‫اوه، فرار کرد.
‫خیلی خجالتیه.
‫به‌نظرم فقط این نیست.
‫شایدم...
‫می‌ترسه با آدما ارتباط بگیره.
‫موفق باشی، ساکورا.
‫بذار ببینم.
‫اونی که بازکات زده کوریتا-سانه.
‫مانبان وسطی تاکاناشی-سانه.
‫اون قارچی کله‌سیاه هم کاکیوچی-سانه.
‫قارچی کله‌سیاه؟
‫ببین؟ اونی که هودی تنشه.
‫لعنتی، این‌قدر زیادن یادم نمی‌مونه.
‫ولی خوشحالم که ازم خواستی اسم همه رو یادت بدم، ساکورا-سان.
‫شاید یه‌طور آگاهی به‌عنوان کاپیتان پایه‌ست؟
‫ایـ ـ این‌طور نیست. دونستنش که ضرر نداره.
‫لازم نیست این‌قدر خجالتی باشی.
‫اوه؟ خب اسم من چیه؟
‫و من؟
‫خفه شین بابا! می‌زنم شل و پلتون می‌کنم.
‫خب، بعدی.
‫نامــــــرد.
‫بذار ببینم، بعدی...
‫آنزای-سان آسیب دیده.
‫یعنی چیزی شده؟
‫هیچ اطلاعاتی بهم نرسیده.
‫اوییی کاپیتان پایه و دست راست سال‌اولی‌ها ‫و دومی‌ها همه رو پشت‌بوم جمع شن.
‫اومه‌میای ابله.
‫همین‌طوری یهویی داد می‌زنی اون‌تو ملت می‌گرخن.
‫ای بابا، باید بینگ‌ بونگ بانگ بونگ می‌گفتم؟ خب چطوری؟
‫الان دیگه دیره.
‫پرتش کنین از اون اتاق بیرون.
‫به این زودی احضارمون کردن؟
‫صبح اول صبحی؟
‫یـ ــ یعنی چی شده؟
‫بـ ــ بیاین زودی بریم، ساکورا-سان، سو-سان.
‫باشه! ناله نکن.
‫به سلامت.
‫همگی به این زودی جمع شدن.
‫وایسا، اون سوگیشیتا-سان نیست؟
‫واسه‌م سؤال بود چرا تو کلاسمون نیست؟
‫اوه! ساکــــورّا، نیرّی، ســــّو، ما اینجاییم.
‫صبح اول صبحی برای چی صدامون کردن بیام اینجا؟
‫وقــــت سررر زدن همه‌ی کاپیـــــتان‌هاست.
‫هرررچند، بیشـــــــــتررر سال‌دومّــــی‌ها از همون ســـال اول رو کارررن.
‫ســـال‌اولّی‌ها هم عمومـاً همونــایی ‫هستـــن که از رّاهنمایی فعـال بودن.
‫همّـــــه همـــــو می‌شناســــــیم.
‫سو-سان، تو هم همه‌ی آدمای اینجا رو می‌شناسی؟
‫آره. همه رو که نه، ولی با بیشترشون حرف زدم.
‫پس باید اسم و قیافه‌ی همه‌ی بچه‌های ‫کلاس و این جماعت رو حفظ شم؟
‫لازم نیست نگرانش باشی، ساکورا-سان.
‫اگه کسی رو نمی‌شناختی خودم بهت می‌کنم.
‫می‌خوای همین الان بهت معرفیشون کنم؟
‫اونی که اون پشته تیشرت قرمز تنشه...
‫و ــ وایسا یه لحظه.
‫تو کاپیتانای پایه‌ی همه‌ی کلاسا رو می‌شناسی؟
‫اوه، خب...
‫من فقط اسم و قیافه‌ی همه‌ی کسایی که میان این مدرسه رو می‌شناسم.
‫حفظشون کردی؟
‫بله. دیروز لیست رو قرض گرفتم.
‫توی مبارزه و دعوا که به دردتون نمی‌خورم،
‫ولی توی حفظ کردن اسما و قیافه‌ها کارم خوبه.
‫با خودم گفتم اگه حفظشون کنم، ‫این‌طوری زندگی ساکورا-سان راحت‌تر می‌شه.
‫هـ ــ هر چی نباشه، تصمیمو گرفتم تا ‫توی رسیدن به بالا مالاها کمکت کنم.
‫نیری-کون ایولا.
‫من بودم نمی‌تونستم توی همچین مدت کوتاهی این کارو بکنم.
‫وای نه، چیزی هم نبود.
‫درمورد من... فهمیدم.
‫چطوره من مذاکره‌کننده باشم؟
‫من خیلی خوب بلدم یه‌کاری کنم آدما درخواست‌هام رو قبول کنن.
‫همین‌طوری هم می‌تونم ازشون اطلاعات بگیرم.
‫یـ ــ یه‌طورایی ترسناکه.
‫خب...
‫بیا هرکدوممون کاری رو بکنیم که توش خوبیم.
‫این دوتا حسابی آماده‌ن.
‫می‌دونن از پس چه کاری بر میان، ‫و خیلی خوبم می‌تونن در موردش اقدام کنن.
‫خب، اون تیکه‌ش رو می‌سپرم به خودتون.
‫نیری. سو.
‫ها؟ یه لحظه، چی؟
‫خوشحالم که اسممون رو یادته.
‫مـ ــ معلومه که یادمه.
‫ببخشید دیر کردم.
‫اوه، بازم هست؟
‫هی، سرجمع چندتا کاپیتان پایه داریم؟
‫او ــ‌ اونا کاپیتان پایه نیستن.
‫اونا چهار شوالیه‌ی دبیرستان و دست راست‌هاشونن.
‫آنزای. کوریتا. تاکاناشی.
‫با خودت چی داری می‌گی؟
‫هیچی.
‫هرچند واضح صداتو می‌شنیدم.
قسمت دوازدهم فــــردِ قــابــل‌اتــکــا
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
فریاد یه بار دیگه توی یه منطقه‌ی دورافتاده طنین میندازه
و این می‌شه آهنگی که به‌قوت برای آینده امیدبخشه
توی آستانه‌ی انقلاب، صدای ماها
قبل از طلوع خورشید غرق شده بود
منفی‌بافی، نفْس، حسادت، بدخواهی احمقانه
حتی همه‌ی اینا هم بلعیده می‌شن، یه سوپرهیرو می‌تونه
ماها به‌زور می‌تونیم نفسی تازه کنیم
چشم‌ تو چشم می‌شیم و به هم علامت می‌دیم
یقین داریم صدایی رو شنیدیم که شنیده نمی‌شه
نه، نه برای محافظت از اون عشق
ماها به هیچ بهونه‌ای نیاز نداریم
آیند‌ه‌ی مشترک ما رو، هیچ‌جوره نمی‌تونی دقیق تعیین کنی
همه‌چی، تا وقتی به پوچی برسه رو بسوزون و نابود کن
بدون اینکه نیازی به منطق یا روشی داشته باشی
الان دیگه تنها چیزی که باقی مونده خاطره و عدم ارتباطه
هیچ شکی نیست که ماها بخشی از یه پسمونده‌ی متزلزلیم
یه روزی شنیدمش، یه اس‌او‌اس بود
آره، بارها و بارها
این احساسات خودشونو جار می‌زنن، مدام و پشت‌سرهم
فریاد یه بار دیگه توی یه منطقه‌ی دورافتاده طنین میندازه
دیگه هیچ‌وقت این آینده‌ی معمولی دزدیده نمی‌شه
سرنوشت بود یعنی؟
ببین منو، امید بود یعنی؟
دیدم که توی چشمات بازتاب می‌شدن و داشت توی خودش می‌ریخت
من به زندگی ادامه می‌دم و شکی توی این نیست
حتی اگه هیچ‌وقت سحر نشه
حتی اگه بارون هیچ‌وقت بند نیاد
این‌قدری سرد بشه که بسوزونه، تا مرز پوچی
مثل یه تیکه نور، ازت محافظت می‌کنم
من شکست‌ناپذیرم و قلبم این‌قدر درد می‌کنه که داره می‌شکنه
نمی‌خوام، نزدیکم نشو
یه‌طوری وانمود می‌کنم انگار که می‌فهمم
دست دوستی‌ای که به سمتم دراز شده رو پس می‌زنم؛ هرچی نباشه من یه شیطانم
حتی لبخندت هم می‌تونه منو یاد گذشته‌های دردناکم بندازه
همه‌ی اینا هیچ معنایی ندارن و تهش من آدم اشتباهی‌ام
هیچ‌وقت یادم نمی‌ره چطوری قلبمو بیرون کشیدی و من توی تنهایی به خودم پیچیدم
چی پشت اون چشم‌هاست؟
حتی مشتای خودخواهانه‌ام هم منو به گریه میندازن
نمی‌خوام دزدیده شم، نمی‌خوام آسیب ببینم
ازت محافظت می‌کنم، من شکست‌ناپذیرم، قلبم این‌قدری درد می‌کنه که داره می‌شکنه
دیگه نگاهمو از چشمات نمی‌گیرم