‫عــه؟ بازم دعوا شده؟
‫شوخی نکن.
‫خدایی، مایه‌ی دردسره.
‫بازم؟
‫واسه همینه که مخالفش بودم.
‫سربه‌سرش نذاری بهتره.
‫پرواضحه که طرف خطرناکه.
‫کاری نمی‌تونیم بکنیم. ‫کس دیگه‌ای اونو به سرپرستی نمی‌گیره.
‫معلومه، اونم با این قیافه‌ی چندشش.
‫هوی، بهت گفته بودم موهاتو مشکی کنی. ‫چندبار دیگه باید بهت بگم؟!
‫هــا؟ کیف پول نداری؟
‫اونه؟
‫ای خدا، بدترینه.
‫اصلاً این موهات چی می‌گن؟
‫نه بابا. چشماش بدترن.
‫چه مصیبتی‌‍ه این.
‫چندش.
‫صبر کن!
‫من از آدمای قوی خوشم میاد. ‫به ضعیف‌ضعفا هم علاقه‌ای ندارم.
‫آهای، بهت گفتم از سر راهم گمشو کنار!
‫این‌جوری نگو.
‫کجا می‌خوای بری بلا؟ ‫چی‌کارها دوست داری بکنی؟
‫قیافه‌ت...
‫جوریه که دلم می‌خواد این تخم‌مرغا رو حواله‌شون کنم.
‫ولی دستام پره، و تخم‌مرغا هم حروم ‫می‌شن؛ واسه همین این‌کارو نمی‌کنم.
‫از دخترای یه‌دنده و قوی خوشم میاد.
‫ولی اگه زیادی واسه من ادای قوی‌ها رو دربیاری، دردت می‌گیره ها.
‫آهای، دردم گرفت!
‫این ضعیفایی که به اشتباه فکر می‌کنن قوی تشریف دارن...
‫ولم کن!
‫این‌کارای خزوخیل رو تو روز روشن نکن.
‫ها؟ تو کدوم خری هستی؟
‫این قیافه‌ی شخمی چی می‌گه دیگه؟
‫از سر راهم برو کنار!
‫حالمو به‌‌هم می‌زنن.
‫چی توی اون کله‌ت می‌گذره که پیش خودت فکر کردی زورِ بازویی داری؟
‫قیافه‌ و اسم منو خوب ملکه‌ی ذهنت کن!
‫این‌جوری ضعیفا دَم‌پرم نمی‌شن و قوی‌ها یه‌راست میان سراغم!
‫من...
‫ساکورا هاروکا از دبیرستان فورین‌ام!
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫صبر کن!
‫آهای!
‫گفتم صبر کن!
‫ممنون.
‫ها؟ با منی؟
‫دیگه کی اینجاست؟
‫من نه نجاتت دادم نه چیزی!
‫فقط با اون یارو حال نکردم!
‫بگذریم، گشنته؟
‫ها؟ عمراً گشنه‌م باشه!
‫عـــه. پس مال بیرون از شهری، ساکورا.
‫واسه همینه که اینجاها ندیده بودمت.
‫کم پیش میاد کسی اسباب‌کشی کنه به همچین شهری.
‫آره، من عجیب‌غریبم.
‫نه نه!
‫درمورد تو حرف نمی‌زدم، ساکورا.
‫این شهر تا یه‌مدت پیش به‌خاطر دعواها و جنگ‌های محله‌ای بین تیم‌ها و گنگ‌های مختلف،
‫خیلی ناامن بود.
‫آدمای عادی هیچ‌وقت نزدیک اینجا هم نمی‌شن.
‫اینا رو گفتم؛ ولی خب خودمم اصالتاً مال این شهر نیستم.
‫من تاچیبانا کوتوهام. خوشوقتم.
‫این یارو... چرا این‌قدر باهام پسرخاله شده؟
‫معمولاً مردم پشماشون می‌ریزه.
‫همین الان پنج‌تا مردو جلوش مشت‌بارون کردم.
‫به‌علاوه...
‫ها؟ نمی‌خوری؟
‫املت برنجی دوست نداری؟
‫می‌خورم! می‌خواستم الان بزنم بر بدن!
‫خوش‌مزه‌ست!
‫می‌شه خونه‌بر هم ازتون سفارش داد؟
‫منظورت حالتِ «بیرون‌بر»‍ه دیگه؟ ‫نه نمی‌تونی.
‫آ ـ آها که این‌طور. نمی‌تونم.
‫راستی؛ چهره‌ی خیلی عجیبی داری، ساکورا.
‫نصفت یه رنگ دیگه‌ست.
‫موهات رو رنگ نکردی و لنز رنگی هم نذاشتی، درسته؟
‫هــا؟ مشکلی داری؟
‫فوق‌العاده‌ست! عین تیله‌ست.
‫نمی‌دونستم همچین رنگ چشمایی هم هست.
‫هــا؟ می‌خوای خِر منو بگیری؟
‫واسه دعوا که بهت زل نزده بودم.
‫الحق که عجیبی ها.
‫اکثر مردم بدون اینکه چیزی درموردم بدونن، ‫چندش‌شون می‌شه و منو نادیده می‌گیرن.
‫خب، من به دیدن چیزای دیوونه‌وارتر هم عادت دارم.
‫در این حد.
‫در چه حد؟
‫نکنه واسه این بود پس؟
‫قیافه توی دعوا اصلاً ملاک نیست.
‫واسه همین اومدم فورین.
‫کمترین نمره‌ها. قوی‌ترین مبارزها. پاتوق اراذل و اوباش.
‫هر روز دعواهای محله‌ای دارن و همو می‌کِشن پایین.
‫شایعات می‌گن حتی موقع جشن اوبون و سال نو هم دعوا می‌کنن.
‫من می‌خوام بهترینِ اونجا بشم.
‫اووووه، عجب قمپزی.
‫نه همچین.
‫آدمای پستی که همه ازشون متنفرن و ‫هیچ چیز باارزشی جز مشت‌هاشون ندارن...
‫مبارزه واسه گنده‌لاتِ اونجا شدن، بهترین چیز ممکنه.
‫نبردی واسه مشخص‌کردن آشغال‌ترینِ آشغال‌ها...
‫راست کار خودمه!
‫خدایی توقعت از اونجا خیلی بالاست.
‫اوه، پس واسه همینه که یونیفرمت رو پوشیدی، ‫اونم با اینکه کلاس‌ها فردا شروع می‌شن!
‫هیجانشو داری؟
‫عمراً! فقط چیزه، می‌دونی... ‫من تازه اومدم اینجا واسه همین لباس دیگه‌ای ندارم!
‫آها، آها. ‫حسابی مشتاق زندگی دانش‌آموزی‌ای.
‫عوضی. اینو بیرون حلش می‌کنیم.
‫کوتوها-چان، دستت درد نکنه دخترم.
‫هزینه رو گذاشتم روی میز.
‫بـــاشه! یاما-جی، بازم مرسی!
‫مراقب خودت باشیا!
‫چشم، چشم. بازم میام.
‫هوم.
‫هوی، پیرمرد.
‫وسایلت یادت رفت.
‫چه بد شد!
‫ای خدا، جدیداً خیلی از چیزا یادم می‌ره.
‫تو کتم نمی‌ره!
‫بفرما.
‫اون چیزه، هدیه واسه نوه‌ش بود.
‫گفت؛ «زندگیمو نجات دادی. ممنونم.»
‫چرا لپات گل انداخته؟
‫ها؟
‫خـ ــ خفه شو!
‫انگاری همه‌ی آدمای این شهر به‌علاوه‌ی تو،‌ خل‌وچلن!
‫عــه؟
‫آخه، کسی با همچین قیافه‌ای...
‫تازه، من یونیفرم یه مدرسه‌ی خلافکاری خیلی بدنام رو پوشیدم!
‫و می‌گید ممـ... ‫یعنی از همچین آدمی تشکر می‌کنید؟!
‫معمولاً باید گارد بگیرید و حسابی مشکوک شید که.
‫یه‌بار، وقتی کیف پول گمشده‌ی یکی رو بهش پس دادم، ‫بهم اَنگ زد و گفت؛ «تو کیفمو از جیبم قاپیدی؟»
‫اون پیرمرد باید چیزی که داخلش بود ‫رو چک می‌کرد یا بیشتر مراقب می‌بود.
‫بالأخره می‌خوای بهت اعتماد کنن یا نه؟
‫ساکورا. الحق که فورین برات انتخاب درستیه.
‫ولی...
‫نمی‌تونی بهترین فرد فورین شی.
‫هیچ‌وقت.
‫هـــا؟
‫با وضعیت الانت، نمی‌تونی به اون بالاها برسی.
‫این‌طوری بگم که هیچ‌کس توی فورین بهت نگاه هم نمی‌کنه.
‫بشین بینم! تو حتی نمی‌دونی من چقدر قوی‌ام!
‫شاید مبارز خوبی باشی.
‫حتی با این‌وجود هم نمی‌تونی بهترینِ فورین باشی.
‫چون تو...
‫تنهایی.
‫بدون اینکه به بقیه تکیه کنم هم می‌تونم ببرم، من ضعیف نیستم.
‫منظور من توی زورِ بازو نبود.
‫اول باید بری بچه‌های فورین رو ببینی.
‫اون‌موقع، مطمئنم که متوجه می‌شی.
‫آه، الو؟
‫اوه، اوه...
‫فکر نمی‌کردم خودت بیای زیارتمون...
‫جغله‌ی فورین.
‫اوی اوی، نادیده‌م می‌گیری؟
‫به بقیه می‌گی قیافه‌تو یادشون نره، ‫بعد مشکلی نیست تو یادت بره؟
‫خب، با این قیافه‌ی دوزاریت، معلومه که یادم نمی‌ره.
‫لنز رنگی و موهای رنگ‌شده؟ مگه داری کاسپلی می‌کنی؟
‫وایسا بینم.
‫موهای خودته؟
‫لنزم نذاشتی؟
‫هه، خدایی موهای خودشه؟
‫گربه‌ست مگه؟
‫چندشو.
‫دقیقاً همین درسته. این معمول‌ترین جوابه.
‫همه همیشه ردم می‌کنن و نادیده‌م می‌گیرن.
‫برام مهم نیست. دیگه بی‌خیالش شدم.
‫اما حداقل، می‌خوام توی خودم یه ارزش پیدا کنم.
‫اگه این بابایی که جلومه رو بزنم، ‫اون‌وقت من ازش بهتر می‌شم.
‫فکر می‌کردم می‌تونستم با این فرمون پیش برم.
‫حتی با این‌وجود هم نمی‌تونی بهترینِ فورین باشی.
‫چون تو...
‫تنهایی.
‫با آدم اشتباهی درافتادی.
‫تیمی نیست که بزنی توی سرش و صداش در نیاد.
‫یه جنگ بین ما و فورین راه می‌افته...
‫اونی که منو تنها گذاشت خودِ «شماها» بودین.
‫عجیب؟ خودم بیشتر از هرکسی می‌دونم ظاهرم چقدر عجیبه.
‫اما این ظاهر من چه کاری با شماها کرده؟
‫این... این کسی‌‍ه که منم.
‫خیال کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫اگه قوی‌ترین مبارز باشم، اگه قوی‌ترین باشم، ‫پس من بهترینم، نیستم؟
‫این چه دخلی به تنهابودن داره؟
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫اوی احمق! مشت‌زنی بسه!
‫شما دارودسته‌ی فورین اگه یکی از اهالی شهر ‫گروگان گرفته بشه، غلطی نمی‌‌تونید بکنید، غیر اینه؟
‫مـ ــ ممنونم.
‫اشتباه برداشت نکن.
‫فقط از رفتارش خوشم نیومد.
‫تو دعوا چاقو میاره...
‫بهتره حواستون به مدل دعواکردنتون باشه.
‫عین کف دستم واسه‌م روشنی.
‫لعنتی.
‫چون دارم از این محافظت می‌کنم کار پیش نمی‌ره.
‫بعدم اصلاً برای چی دارم ازش محافظت می‌کنم؟
‫خوش‌لطفی در حق بقیه هیچ‌وقت آخر و عاقبت خوبی نداره.
‫آخ.
‫دیدی؟
‫برای همین نباید خودمو درگیر آدمای دیگه بکنم.
‫ساکورا!
‫من واقعاً... دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫می‌خوام چی‌کار کنم؟
‫سال اولی هستی؟ اینجا بودنت کمک زیادی بود.
‫یونیفرم فورین؟
‫کوتوها-چان؟
‫لطفاً به همونی که می‌دونیم، نگو که توی خطر افتادی.
‫هوی نخاله‌ها...
‫می‌دونید که تاب‌دادن یه همچین چیزی این اطراف...
‫چه بلایی سرتون میاره؟
‫چیه بابا؟ اینا خیلی کمتر از اونی‌ان که حرفش بود.
‫دوتامونم کفایت می‌کنه.
‫چرا... فورین داره بهم کمک می‌کنه؟
‫فورین‌‍ه...
‫هیراگیِ فورین‌‍ه.
‫همین‌طوری اونجا خشکتون نزنه! ‫فقط چهارتا شدن.
‫بریــم!
‫ماتسوموتو!
‫کاجی!
‫یاناگیدا!
‫اگه بذارید یه قدم از این خط ‫جلوتر بیان، بالا و پایینتونو یکی می‌کنم.
‫آ ماشالا!
‫لعنتی.
‫اگه آسیب دیدی، عقب وایسا!
‫سر من داد نزن! دعوای خودمه!
‫آروم بگیر احمق.
‫اگه تلوتلو بخوری نمی‌تونم ازت محافظت کنم.
‫برید!
‫منتظرتون بودیم.
‫حسابشونو برسید.
‫یعنی چی؟ اینجا چه خبره؟
‫تعریف کردم که این شهر... تا همین اواخر،
‫چقدر بابت دعواهای گنگی جای ناامنی بود، نه؟
‫دقیق‌تر بخوام بگم، این شهر دو سال پیش تغییر کرد.
‫و کسایی که تغییرش دادن دانش‌آموزای دبیرستان فورین بودن.
‫اولین کاری که کردن به دم ورودی محله یه تابلو زدن.
‫اگه بلد نیستی درست چماق دستت بگیری، ‫حداقل خوندن یاد بگیر!
‫از این نقطه به بعد، هرکسی که دردسر درست کنه...
‫و خرابی‌ به بار بیاره...
‫هرکسی که توی قلبش نیت شر داشته باشه...
‫در اصل به اسم دبیرستان فورین بود،
‫اما در نهایت مردم محله بهشون یه اسم دادن.
‫به کسایی که برای محافظت از این شهر مبارزه می‌کردن.
‫بدون هیچ استثنایی به دست بوفورین پاکسازی می‌شه.
‫بوفورین. ناجی‌های این محله...
‫ویند بریکر.
‫خیلی ممنون.
‫نجاتمون دادید.
‫پست‌ترین و منفورترین...
‫درسته تا دو سال پیش همین بود.
‫این واقعیت که هنوزم دعوا می‌کنن عوض نشده.
‫هوی ننه، اینا که صدتا نبودن.
‫اما الان، همه دوستشون دارن و مردم بهشون نیاز دارن.
‫چشمای پیرم دیگه سویی ندارن.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫اینکه انگار... همون قهرمان عدالته.
‫چه خفن چماقه رو خم کردی.
‫کاری نداره.
‫با این ریخت و قیافه دعوا می‌کنن...
‫اما ازشون نمی‌ترسن و طردشون نمی‌کنن، ‫اینا به کنار قبولشون هم دارن؟ هـــا؟
‫تو هم خیلی خفن بودی!
‫واقعاً اولش تنهایی از پسشون بر اومدی!
‫پسرجون، پات آسیب دید، نه؟ ‫باید هرچه زودتر بهش برسی.
‫نکن.
‫ساکورا.
‫گفتم که تنها بودی. اما...
‫حسم می‌گه به میل خودت این‌طوری نشدی. فکر کنم.
‫ولی مردم این شهر بهت تکیه می‌کنن.
‫مزخرف تحویل من نده!
‫من به کسی نیازی ندارم، و نمی‌خوام کسی دم‌پرم بشه!
‫پس چرا... چیزی که یاما-جی جا گذاشته بود رو براش آوردی؟
‫چرا... منو نجات دادی؟
‫هنوزم دست از بقیه نکشیدی.
‫و لازم هم نیست بکشی.
‫حداقلش... من می‌خوام باهات روبه‌رو شم.
‫پس نظرت چیه تو هم این‌طرفو نگاه کنی؟
‫اگه بکنی، مطمئنم...
‫اونی می‌شی که می‌خوای.
‫اوباشی که قصد دارن قهرمان‌بازی در بیارن؟
‫اگه قراره تو دعوا ببریم، ‫کاری نیست که از پسش بر نیام.
‫این چرت‌وپرتای بوفورین چیه؟ ‫ناجی‌‌های محله دیگه چه کوفتیه؟
‫خیلی خفنه کــــه!
‫واقعاً می‌تونم اینجا با بقیه باشم؟
‫این داستان قهرمانِ شهر شدنِ منفورترین...
‫و پست‌ترین پسریه که هیچ ارزشی جز مشت‌هاش نداشت.
‫من به این شهر، به دبیرستان فورین اومدم تا دعوا کنم.
‫اما اون مدرسه... با اسم بوفورین از شهر محافظت می‌کرد.
‫از این نقطه به بعد، هرکسی که دردسری ‫درست کنه و خرابی‌ای به بار بیاره...
‫هرکسی که توی قلبش نیت شر داشته ‫باشه، بدون هیچ استثنایی توسط بوفورین پاکسازی می‌شه.
‫مثل اینکه قراره توی دبیرستان فورین بهم خوش بگذره.
،از این نقطه به بعد، هرکسی که دردسری درست کند ‫خرابی به بار آورد و یا در قلبش نیت شر داشته باشد؛ ‫بدون هیچ استثنایی به دست بوفورین، پاکسازی خواهد شد.
خوش‌مزه
فورین
‫آقا پلیسه!
فورین
‫از این نقطه به بعد، هر کسی که دردسری درست کند، ‫خرابی به بار آورد و یا در قلبش نیت شر داشته باشد؛ ‫بدون هیچ استثنایی به دست بوفورین، پاکسازی خواهد شد.
بـــوفـــــــوریـن
قسمت اول ساکورا به فورین می‌رسد
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
تاچیبانا کوتوها
ELIXIR & SAYAKA :مترجمین