‫و به همین دلیل ابت ‫همیشه در قلب من می‌مونه.
‫خیلی خب، دیگه حرف‌هام رو تموم می‌‌‌‌کنم.
‫می‌دونی که چه‌قدر می‌تونم حرف بزنم، مگه نه، ایوا؟
‫خوب خبر دارم، دختر.
‫باربارا، از این همه لطف‌تون ممنونم.
‫مل، تمام کارهایی که برام کردی.
‫- نمی‌دونم چطوری... ‫- این کی هست اصلاً؟
‫اسم اون زن رو نمی‌دونم.
‫نه، من می‌دونم. می‌دونم. اسمش... اوه...
‫معلم ورزشه؟
‫با معلم‌های ورزش خیلی قاتی نمی‌‌شم.
‫صداهاشون هیچ‌وقت به قیافه‌هاشون نمی‌خوره.
‫باورم نمی‌شه این آخرین روزیه که پیش ما هستی.
‫تو بهترین معلم هنر داوطلبی بودی...
‫که این مدرسه تا امروز به خودش دیده.
‫و نگاه کن...
‫شورت مدل برمودا، چون...
‫مکان مورد علاقه‌ت واسه تعطیلات، برموداست!
‫خیلی لطف کردی.
‫ممنون!
‫کاری نکردم.
‫باربارا، اسمش چی بود؟
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫- جنین. ‫- بله؟
‫تو چت شده؟
‫داری خودت رو تشویق می‌کنی ‫که بیشتر از همیشه خودت باشی؟
‫نه.
‫امروز اولین روز کاریه دوستم، سحره.
‫خب، وقتی شنیدم واسه هنر ‫یه معلم داوطلب جدید لازم داریم...
‫به دوستم سحر زنگ زدم.
‫یه هنرمند موفق محلیه، ‫و خیلی هم باحاله.
‫این‌جا رو ببینین.
‫این‌جا دانشگاه‌مونه که با هم آشنا شدیم.
‫هیچ‌‌‌وقت لکۀ شراب روی دندون‌هاش نمی‌موند.
‫وای، خدا. پسر، شاید باورتون نشه...
‫ولی اون زمان دوست پیدا کردن، برام راحت نبود.
‫دروغ نگو.
‫آره، آره، می‌دونم.
‫ولی سحر من رو از لاکَم بیرون کشید...
‫و مطمئنم برای بچه‌ها هم...
‫همین کار رو می‌کنه، و خب...
‫- اگه فکر می‌کنین من باحالم... ‫- نیستی.
‫- جنین باحاله. ‫- آره، مرسی، جیکوب.
‫پازل درست می‌کنه، بافتنی می‌بافه.
‫خیلی توضیح نمی‌خواد، مرسی.
‫کفش طبی می‌پوشه و آلو می‌خوره.
‫مگه آلو چشه؟
‫- خب... ‫- خیلی میوۀ باحالی حساب نمی‌شه.
‫می‌دونین چه میوه‌ای باحاله؟
‫- کیوی. ‫- دقیقاً.
‫جنین!
‫وای، خدا، سحر!
‫بوس، بوس.
‫اوه، فرانسویه؟
‫صبح همه بخیر. من سحر هستم.
‫خب، تو قبلاً با جنین می‌پریدی؟
‫می‌خواستی براش یه خواهر بزرگ‌تر باشی...
‫یا از این برنامه‌ها بود که آرزوی آدم‌هایی که...
‫دارن از خجالت می‌میرن رو برآورده می‌کردین؟
‫این ایواست. بانمکه.
‫خب، خیلی هیجان‌زده‌ام که این‌‌‌جام.
‫واسه همکاری باهاتون لحظه‌شماری می‌کنم.
‫خب، بریم مدرسه رو بهت نشون بدم. بریم.
‫هر کسی نمی‌تونه سرهمی بپوشه و بهش بیاد.
‫حرفم اینه که «توییچ» از ‫تلویزیون هم بیشتر بیننده داره.
‫در واقع تعداد افرادی که ‫«توییچ» می‌بینن بیشتر از...
‫جیکوب، دارم سعی می‌کنم ‫روی تغذیۀ بچه‌ها نظارت کنم.
‫آره، نه، البته. ببخشید.
‫تو چی، دِ‌‌وین؟ ‫استریمرِ مورد علاقۀ تو کیه؟
‫سرم شلوغه، «کایلو». ‫[نام شخصیت کارتونی]
‫دوین همیشگی.
‫باورم نمی‌شه که این‌ها رو به خورد بچه‌ها می‌‌دن.
‫کاهش بودجه. ‫و هر سال هم بدتر می‌شه.
‫اصلاً تو این غذاها سبزیجات هم هست؟
‫آره. هر روز با هواپیما از بروکسل...
‫برامون کلم تازه میارن. ‫(اشاره به کلم بروکسل)
‫اینکه از دوین دلسرد بشی هیچ فایده‌ای نداره.
‫اون‌ها هم دقیقاً مثل ما هستن...
‫با امکاناتی که دارن ‫بهترین کاری که می‌تونن رو می‌کنن.
‫یه کلیپِ «حالا این» دیدم که ‫یه سری معلم در کنتاکی...
‫در مدرسه‌شون یه باغچۀ سبزیجات ‫درست کرده بودن.
‫شرط می‌بندم ما هم می‌تونیم ‫همین کار رو این‌جا بکنیم.
‫ما؟
‫♪ جیکوب و باربارا ♪
‫♪ رویایی‌ترین تیم دنیا ♪
‫جیکوب، این‌جا همچین چیزهایی جواب نمی‌ده.
‫ولی... ولی تو مدارس دیگه جواب داده.
‫و... و بخش مهمش ‫اینه که برای بچه‌ها مفیده...
‫و در ضمن ما هم می‌تونیم باغبونی کنیم...
‫که دیگه اصلاً چی از این بهتر؟
‫حالا این شد یه چیزی که منم باهاش موافقم.
‫وای خدا، ‌واقعاً این کار رو می‌کنیم؟
‫باورم نمی‌شه که می‌خوام این رو بگم...
‫ولی جیکوب، بیا این کار رو بکنیم.
‫می‌دونم که به کسی اختصاص داده نشدن.
‫ما خودمون می‌دونیم کی کجا پارک کنه...
‫و تو جایی که همه می‌دونیم واسه منه، پارک کردی.
‫متوجهی؟
‫اوه، ام... متوجه شد.
‫فهمید.
‫آره، کاملاً... من... واقعاً عذر می‌خوام.
‫دیگه تکرار نمی‌شه، من فقط...
‫هنوز دارم یاد می‌گیرم شرایط این‌جا چه‌جوریه.
‫مشکلی نیست. دیگه تموم شد و رفت.
‫به هر حال واسه این نیومدم باهات صحبت کنم.
‫خب، ولی حرفت رو با این موضوع شروع کردی.
‫شوخی می‌کنم.
‫پس، چیزی که اومدم درموردش صحبت کنم...
‫پروژۀ پیتر خرگوشۀ امساله که...
‫اوه، اوه، اوه، خیلی عالیه.
‫می‌دونی، هر سال، شاگردهای هر دومون ‫کتاب «پیتر خرگوشه» رو می‌خونن.
‫و بعدش با معلم هنرشون...
‫بچه‌‌ها نسخه‌های مخصوص خودشون ‫از پیتر رو با بشقاب‌های کاغذی می‌سازن.
‫پروژۀ بزرگ هنرِ کلاس دومه.
‫عالیه. و امسال...
‫- اوهوم؟ ‫- سورپرایز داریم.
‫وای، خدای من.
‫اینا نواَن؟!
‫خودت بگو.
‫باشه، ام... لکۀ شکلات ندارن.
‫کپک هم ندارن.
‫ببین چه‌قدر سفت و محکم‌ان.
‫وای!
‫این‌ها رو از کجا آوردی؟
‫خریدم‌شون.
‫با پول خودت؟ کسی برات جور نکرده؟
‫فقط خودم.
‫اوه، آره، 15 ساله که دارم ‫این پروژه رو انجام می‌دم.
‫از کارهایی که کردم این اولین کاری بود ‫که بچه‌ها واقعاً دوستش داشتن.
‫ام...
‫این واسه سال اولیه که انجامش دادم.
‫یونولیت‌ـه.
‫می‌دونم واسه محیط زیست ضرر دارن...
‫ولی خودتون امتحان کنین ‫ببینین می‌شه تو جکوزی از...
‫بشقاب‌های کاغذی استفاده کرد ‫یا خیس می‌شن می‌رن زیر آب؟
‫- حرف نداره. ‫- آره، عاشقش می‌شی.
‫می‌تونیم بعداً در‌‌مور‌‌د آماده‌سازیش صحبت کنیم.
‫عالیه! خیلی منتظرشم!
‫این پروژه خوراک خودته.
‫مطمئنیم که پیتر خرگوشه بهترین گزینه‌ست؟
‫- اوه؟ ‫- تو این فکر بودم که شاید...
‫داستان مناسبت‌تری هم باشه؟
‫خب، ملیسا رفته اون کتاب‌های نو رو خریده.
‫سحر؟
‫فهمیدم، و عاشق این فکرم هستم.
‫- اوه. ‫- داستان رو ارتقا می‌‌دیم.
‫اعماق داستان پیتر خرگوشه رو جست‌وجو می‌‌کنیم...
‫و استعاره‌های مخفی در داستان رو پیدا می‌‌کنیم.
‫اوه، آره. حتماً.
‫آره. منظورم اینه که بیشتر مردم فکر می‌کنن...
‫یه داستان معمولی در‌‌مور‌‌د ‫خرگوشیه که هویج می‌دزده.
‫ولی ما شبیه بیشتر مردم نیستیم. ‫ما معنی درونی رو می‌‌بینیم.
‫این یه داستان در‌‌مور‌‌د ‫زندگی خونگی و نظام سرمایه‌داریه.
‫دقیقاً. منم همیشه همین رو می‌‌گفتم.
‫فقط قبل اینکه با ملیسا ‫صحبت کنی، صبر کن منم بیام.
‫البته.
‫این داستان همیشۀ جنین و سحره.
‫منظورم اینه که دوستش بودن خیلی هیجان‌انگیزه.
‫همیشه کلی کارهای جالب می‌کنیم...
‫مثلاً یه بار خونۀ «تیرا وک» رفتیم پارتی... ‫[رپر آمریکایی]
‫که سحر رفت داخل.
‫راستش... من بیرون وایستادم.
‫و ام... به صداها گوش دادم ‫چون من رو راه ندادن.
‫صداش که خیلی باحال بود.
‫به همه خیلی خوش می‌گذشت.
‫جیکوب.
‫خب، ماها رو نگاه.
‫خب، شما سلیقۀ خوبین دارین، آقای هیل.
‫به همچنین شما.
‫خاستگاه کلاه‌های آفتابی داستان جالبیه...
‫چطوره یه‌کم آهنگ گوش کنیم؟
‫- حتماً. ‫- اوهوم.
‫«بوسا نووا»ست؟
‫آره، اگه بخوای ‌می‌تونم عوضش کنم.
‫نه، نه.
‫عاشقشم.
‫عالیه.
‫بفرمایین.
‫ممنون.
‫من، اوه... یه چند تا ‫گیاهِ از قبل جوونه‌زده خریدم...
‫تا کار سریع‌تر جلو بره.
‫فکرم این بود که یه جا واسه سبزیجات بذاریم...
‫و یه جا واسه میوه‌ها.
‫خب، می‌دونی، منم فکر کردم اگه...
‫یه قسمت مخصوص گل هم ‫داشته باشیم، خوب می‌شه.
‫زودتر فکرش رو کردم.
‫زنبق!
‫مثل فیلم مورد علاقه‌م، ‫«زنبق‌های مزرعه».
‫آه! می‌دونی چیه؟
‫دیگه مردی شبیه «سیدنی پوآتیه» پیدا نمی‌شه. ‫[بازیگر فیلم اشاره‌شده]
‫واقعاً... پیدا نمی‌شه.
‫اصلاً و ابداً پیدا نمی‌‌شه.
‫هی، این‌جا چه‌ خبره؟
‫من و جیکوب داریم یه باغچه درست می‌کنیم تا...
‫برای دانش‌آموزها، سبزیجات پرورش بدیم.
‫وای. چه کار خوبی.
‫اگه خواستی بهمون ملحق شی ‫دستکش اضافه داریم.
‫نه، ممنون، نمی‌خوام. ‫ولی ممنون که پیشنهاد دادی.
‫اصلاً استعداد پرورش دادن گل و گیاه ندارم.
‫در دهۀ 60، پدربزرگم ‫کار محوطه‌سازی رو شروع کرد.
‫شرکت «ادی لاون و مراقبت از گیاهان».
‫و در دهۀ 90، پدرم ادارۀ امور رو به عهده گرفت.
‫و بعدش من 20 سال اول زندگیم...
‫تمام روزهای تعطیلات تابستون رو صرفِ...
‫کاشتن، چمن‌زنی و شن‌کشی کردم.
‫از باغبونی حالم به‌هم می‌خوره.
‫نباید به اون خیلی آب بدی.
‫این‌طوری شنیدم.
‫آمایا، تو در گروه سیارۀ مشتری هستی.
‫انقدر حلقه‌های زحل رو احتکار نکن.
‫منظورت چیه تاریخش ‌گذشته؟ ‫تاریخ‌گذشته یعنی چی؟
‫یعنی من تاریخ‌گذشته و پیرم؟
‫- چی... چی تاریخ‌گذشته‌ست؟ ‫- نه، نه.
‫فقط این پروژه یه‌کم ‌ابتداییه.
‫معلومه که ابتداییه!
‫- این‌‌‌‌جا هم مدرسۀ ابتداییه دیگه! ‫- باشه، بد گفتم.
‫نباید می‌گفتم «ابتدایی». ببخشید.
‫هی‌، هی‌، هی. چه خبره؟
‫از نظر این خانم که فکر می‌کنه موزۀ هنر مدرن‌ـه، ‫رسم محبوبِ ما برای کلاس دومی‌ها...
‫زیادی «ابتداییه»، واسه همین می‌خواد...
‫به‌ جاش تو کتابخونه یه اثر هنری درست کنه.
‫پروژۀ تو رو کلاً نمی‌ذاریم کنار.
‫فقط... می‌دونی، ‫من و جنین داشتیم با هم حرف می‌‌زدیم.
‫هی، هی، هی، تو هم ‫در این موضوع دست داری؟
‫بیاین همگی یه نفس عمیق بکشیم...
‫و از خودمون بپرسیم...
‫ما می‌خوایم پروژه رو ارتقا بدیم.
‫‌می‌شه انقدر نگی «ما»؟
‫خب، بشقاب‌های خرگوشی رو درست می‌کنیم...
‫همون‌‌طور که همیشه کردیم...
‫و تموم شد و رفت.
‫جنین، به رفیقت بگو خوب حواسش رو جمع کنه...
‫چون نمی‌دونی با کی دراُفتادی.
‫خب، پس... از حرف‌هاش فهمیدم که...
‫‌باید حواست رو جمع کنی...
‫و نمی‌دونی با کی درافتادی.
‫خیلی متأسفم که بحث انقدر بالا گرفت...
‫ولی واسه همین می‌خواستم ‫که منتظر من بمونی...
‫تا دو تایی با ملیسا صحبت کنیم.
‫عذرخواهی لازم نیست. ‫حداقل شور و حرارت داره.
‫درسته، درسته.
‫ولی بازم متأسفم که پروژۀ هنریت کنسل شد.
‫اوه، پروژۀ هنری رو انجام می‌دیم.
‫از کی تا حالا می‌ذاریم یه «نه» جلوی ما رو بگیره؟
‫یه «نه» از ملیسا...
‫مساوی هزار تا «نه» گرفتن از دیگرانه.
‫ملیسا عاشق اثر هنری می‌‌شه.
‫فقط هنوز خودش خبر نداره...
‫چون مثل ما فکر نمی‌کنه.
‫- ما جور دیگه‌ای برنامه‌ریز شدیم. ‫- درسته، کاملاً.
‫فکر می‌کنم «برنامه‌ریزی» درسته، ولی...
‫اون جنین که پارسال برای ‫اعتراض به حداقل دستمزد...
‫کارگرهای بخش حمل‌ونقل عمومی ‫از روی گیت‌های ورودی می‌پرید، چی شد؟
‫راستش واسه رد شدن پول دادم...
‫چون نمی‌تونستم از روی گیت بپرم...
‫و حقوق کارگرها هم از همین پول میاد...
‫پس پریدن از گیت به‌عنوان اعتراض منطقی نبود.
‫بذار ازت یه سؤال بپرسم.
‫معلم شدی تا بتونی بخشی از سیستم باشی...
‫یا واسه اینکه می‌خواستی...
‫- اسمت چیه؟ ‫- بریا.
‫دانش‌آموزهایی مثل بریا ‫و دوست‌هاش رو تشویق کنی...
‫که نسل بعدی آزاد‌اندیش‌ها باشن؟
‫کارت رو خوب بلدی.
‫می‌دونی چه‌جوری ذوق‌زده‌م کنی.
‫ولی بازم نمی‌تونیم بدون امضاء ملیسا ‫از کتابخونه استفاده کنیم.
‫چون پروژۀ ملیساست.
‫وقتی دستیار استاد بهمون نمرۀ ناعادلانه می‌داد، ‫چی کار می‌کردیم؟
‫- گریه و قبول کردن نمره؟ ‫- با استاد لاس می‌زدیم.
‫نه، من... من... تو این کار رو کردی؟
‫تمام حرفم اینه که باید بریم ‫پیش یکی که بالاتر از ملیساست.
‫خیلی درست می‌گه.
‫بعضی‌وقت‌ها یادم می‌‌ره ‫چرا معلم شدم...
‫ولی سحر این رو از یه روشی یادم آورد...
‫که اصلاً نمی‌دونستم وجود داره.
‫دقیقاً مثل یه انفجار بود!
‫خیلی باحاله.
‫در واقع مادربزرگم بود که...
‫علاقه‌م به باغبونی رو تقویت کرد.
‫و همین‌طور بازیگوشیم رو.
‫رسماً از خنده مردم.
‫باربارا.
‫آخی!
‫آفرین، عزیزم!
‫وای!
‫این رفیق کوچولومون رو ببریم داخل.
‫بخشکی شانس.
‫جیکوب و باربارا اصلاً ‫نمی‌دونن دارن چی‌کار می‌کنن.
‫می‌خواست در غرب فیلادلفیا، ‫در خاک با «پ ‌هاشِ» زیر 6.3...
‫نارگیل بکاره.
‫آخه داداش!
‫دوین، رفیق خودم، اینو ببین.
‫شما اساتید چی می‌خواین؟ اون واسه چیه؟
‫واسه خوردن.
‫کدو سبزه.
‫خودم می‌دونم کدو چیه، مرد.
‫می‌خوای باهاش چی‌‌کار کنم؟
‫ما داریم تو باغچۀ جدیدمون ‫واسه بچه‌‌ها سبزیجات می‌کاریم.
‫ما این رو به‌‌دنیا آوردیم.
‫اوه، به‌دنیا آوردینش؟
‫بذار... می‌تونم؟ بذار ببینم.
‫اوه، ببینش، به‌‌دنیا آوردینش.
‫چه گوگولیه!
‫کوچولومون رو نگاه!
‫- سیدنی کوچولوی من! ‫- احترامت کجا رفته!
‫با یه کدوی مسخره چی‌کار باید بکنم؟
‫نصف یه بچه رو سیر کنم؟ بی‌‌خیال بابا!
‫معلومه که نه. فقط یه نمونه ‫از چیزایی بود که قراره پرورش بدیم.
‫وقتی که این گیاه‌ها رشد کنن...
‫تو کدو غرق می‌شیم.
‫اونوقت چی؟ واسه بچه‌ها می‌‌پزیم‌شون؟
‫وقتش رو نداریم. ‫همین‌جوریشم به‌زور به کارهامون می‌‌رسیم.
‫تو وقت آزاد خودتون می‌تونین خاله‌بازی کنین.
‫خب، واکنشی که انتظارش رو داشتم نبود.
‫دوین راست میگه.
‫- داریم خودمون رو گول می‌‌زنیم. ‫- باربارا!
‫باورم نمی‌‌شه که به خودم ‫اجازۀ خیال‌‌بافی دادم.
‫پروژه‌‌های این شکلی...
‫تو مدارس دولتی جواب نمی‌دن.
‫جنین‌بازی درآوردم.
‫هنوز فکر می‌کنم یه راهی هست که...
‫نخیر!
‫- نه! ‫- جواب بده.
‫باید یه راه‌‌حلی باشه، مگه نه؟
‫چون... خب...
‫اگه قرار باشه بدون دوست عزیزم، ‫باربارا به اون باغچه برم...
‫ببخشید.
‫سلام، ایوا.
‫نظرت درمورد این چیه؟
‫وای، خیلی باحاله.
‫از تو نپرسیدم، کوچولو. ‫از سحر ‌‌پرسیدم.
‫با جنین موافقم. ‫به‌‌نظرم خیلی باحاله.
‫واقعاً سلیقه‌ت خوبه.
‫خب، ایوا، ازت یه خواهش کوچولو داریم.
‫صدای منو نمی‌شنوه؟
‫می‌دونی، ایوا...
‫تو پرو که بودم «آیاهواسکا» مصرف کرده بودم...
‫و یکی از الهه‌‌های زمینی اومد پیشم...
‫و نوع انرژیش دقیقاً عین تو بود.
‫زیبا بود.
‫مگه آیاهواسکا آدم رو ‫به اسهال و استفراغ نمی‌‌اندازه؟
‫خیلی بامزه‌‌ای.
‫من و جنین تو این فکر بودیم ‫که اگه بشه از کتابخونه...
‫واسه یه اثر هنری استفاده کنیم.
‫- مثل یه نمایش هنری؟ ‫- تقریباً.
‫واسه بچه‌‌هاست.
‫یه‌‌جورایی نسخۀ ارتقایافتۀ پروژۀ ملیساست.
‫ارتقایافته؟ حتماً، من کاملاً موافقم.
‫- عالیه. ‫- عزیزم!
‫خب، روز خوبی داشته باشی، ایوا.
‫نمی‌‌خوام بهم بگی روزم چه‌جوری باشه.
‫چه گستاخ و بی‌‌ادب.
‫هی، ایوا...
‫امیدوارم روز درخشانی داشته باشی.
‫می‌دونی چیه، سحر؟ ‫فکر می‌کنم همین‌طورم می‌‌شه.
‫لباست یه‌‌کم خاکیه.
‫اوه... یه بچه روم عطسه کرد.
‫صبح همگی بخیر! باربارا، ببین!
‫کدو!
‫شسته شده، کبابی، آمادۀ خوردن.
‫امکان نداره اون کدو ‫واسه باغچۀ خودتون باشه.
‫- فرض می‌کنم. ‫- درست فرض کردی، گرگوری...
‫چون رفتم بازار کشاورز‌‌ها.
‫یه عالمه کدو خریدم...
‫و عملاً تما‌‌م شب بیدار بودم ‫و داشتم حاضرش می‌‌کردم.
‫‌می‌دونستین قهوۀ غلیظ شده رو ‫باید با آب رقیق کرد؟
‫من نمی‌‌دونستم.
‫انگشت‌های پاهام رو حس نمی‌‌کنم.
‫پس، کل شب بیدار موندی ‫و این‌‌ها رو درست کردی؟
‫آره. دوین گفت وقت درست کردنش رو ندارن، ‫واسه همین خودم درست کردم.
‫جیکوب.
‫واقعاً تحت‌تأثیر قرار گرفتم.
‫اوه!
‫یه کاری کردی که...
‫کسی نتونه رو دستت بلند بشه!
‫آره!
‫اینا دارن چی کار می‌‌کنن؟
‫تو ماشینم بازم هست.
‫ملیسا، من و بچه‌‌ها یه چیزی درست کردیم...
‫که فکر می‌‌کنم عاشقش می‌‌شی.
‫به نفعته بشقاب‌های خرگوشی باشن.
‫اوه، قطعاً بشقاب خرگوشی هم داره.
‫بشقاب خرگوشی هم داره دیگه، مگه نه؟
‫بشقاب خرگوشی داره.
‫و مهم‌تر از اون، شور و اشتیاق داره.
‫بریم هنر رو لمس کنیم.
‫وای!
‫بچه‌‌ها، کارتون خیلی عالیه!
‫- آفرین! ‫- وای، خدای من!
‫واقعاً خیلی قشنگ شدن.
‫وای، خدا.
‫واسه خرگوش‌هامون خیلی زحمت کشیدیم...
‫واسه همین گفتیم ‫حتماً باید براشون خونه بسازیم.
‫- وای، سحر! ‫- وای، خدایا.
‫معمولاً آثار هنریم رو برای دیگران توضیح نمی‌‌دم...
‫و مطمئنم که تو خودت تا الان درک کردی چیه.
‫آره، اصلاً از این واضح‌تر نمی‌‌شه.
‫سحر، باید اعتراف کنم که فوق‌‌العاده شده.
‫پایان‌‌نامه‌م راجع‌به ‫شکستن هنجارهای اجتماعی...
‫با خلق کردن و نابود کردن در آنِ واحد بود...
‫استفاده از چیزی که جلو‌مون رو گرفته ‫برای اینکه به جلو هل‌مون بده.
‫آره، راهش دقیقاً همینه که گفتی.
‫- سحر. ‫- هوم؟
‫این باغ از چی ساخته شده؟
‫بهترین بخشش همینه.
‫از کتاب‌‌های پیتر خرگوشه درست شده.
‫نیسی.
‫-آره، جواب می‌‌ده. ‫- واسه چه کاری؟
‫واسه اینکه وحشیانه بکوبمش تو مغز دوستت!
‫چرا این‌‌جوری واکنش نشون می‌‌دی؟
‫پروژه‌مون خیلی زیبا شده.
‫سحر، کتاب‌‌هایی که خریده رو خراب کردی.
‫- هوم. ‫- متوجه نیستین.
‫کلاً پروژه راجع‌‌به فراتر رفتن از حد و مرزها بود.
‫چطوره من با این کتاب ‫حد و مرز مغرت رو یه تکونی بدم؟!
‫نه!
‫خیلی خب.
‫سحر، این پروژه واسه این بود که بچه‌‌ها...
‫مهارت‌‌‌‌های‌ حرکتی ظریف خودشون رو ‫با روشی خلاقانه تمرین کنن.
‫تو زیاده‌روی کردی.
‫اصلاً همچین چیزی وجود نداره.
‫بعداً بازم می‌‌تونیم کتاب بخریم. ‫کار سختی که نیست.
‫راستش سخته.
‫پس از پول خودم برای مدرسه ‫یه کمک‌هزینۀ تحصیلی درست می‌کنم...
‫که مدرسه بتونه کتاب‌‌های مناسب‌‌تر ‫از پیتر خرگوشه بخره.
‫با پیتر خرگوشه چه مشکلی داری؟
‫خیلی وقته داره استفاده می‌‌شه.
‫دلیل داره که خیلی وقته استفاده می‌‌شه.
‫اصلاً توش یه خرگوش رنگی داره؟
‫بچه‌‌ها دوستش دارن، خب؟
‫فقط چون یه چیزی رو ‫آدم‌های زیادی دوست دارن...
‫دلیل نمی‌‌شه اون چیز بدی باشه.
‫سحر، ما به ملیسا یه عذرخواهی بدهکاریم.
‫وای. می‌دونستم.
‫- می‌دونستم یکی از اون‌هایی. ‫- از کیا؟
‫ترویج‌دهنده‌های معمولی بودن و پیرو بودن.
‫می‌دونی، فکر می‌‌کردم اینکه تو یه مدرسۀ...
‫کم‌‌بضاعت کار می‌کنی، خیلی باحاله...
‫ولی حالا می‌بینم اصلاً انگیزه ایجاد کردن ‫تو بچه‌ها برات اهمیتی نداره.
‫می‌دونی چیه؟ اصلاً دوست ندارم بگم...
‫ولی فکر می‌کنم از اون آدم‌‌های ‫با طرز تفکر سنتّی هستی.
‫می‌دونی چیه؟ می‌تونی گم شی بیرون.
‫در واقع، جنین، تصمیم گرفتم برم.
‫و راستی، بهت دروغ گفتم.
‫اون ژاکت تو تنت زار می‌‌زنه.
‫آره، خب...
‫اسم واقعی تو هم ساراست.
‫تو کُلاژی که با گواهی تولدت ‫درست کرده بودی دیدم.
‫- ولش کن. ‫- نمایش هنری شروع شده؟
‫از نمایش آثار هنری جا موندم؟
‫ملیسا، اصلاً خبر نداشتم ‫می‌‌خواد این کار رو بکنه.
‫من خیلی...
‫نه، اصلاً نباید عذرخواهی کنی. ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫فقط می‌‌خواست ادای «زوئی کراویتز» رو در بیاره، ‫کار درستی کردی انداختیش بیرون.
‫سحر رو بیرون کردی؟!
‫از دست تو، جنین! ‫نام کاربریش چی بود؟
‫اصلاً نمی‌‌دونم چرا ‫با همچین آدمی دوست شده بودی.
‫ببین، خب بدون سحر...
‫دانشگاه بهم خوش نمی‌‌گذشت.
‫کاری کرد که حس کنم ‫اگه خودم باشم هم یه جایی تو دنیا دارم.
‫کاری کرد که منفور بودن باحال باشه.
‫انسان واقعی بودن ‫مهم‌‌تر از باحال بودنه.
‫و تو یه انسان واقعی‌‌ای.
‫که تا قبل از سال آینده 75 تا ‫کتاب پیتر خرگوشه باید بهم بده.
‫خب، اگه این قسمت ویژه از سریال تموم شد...
‫جنین، می‌‌شه شمارۀ سحر رو برام بفرستی؟
‫می‌‌خوام آخر هفته برم بیرون.
‫دقیقاً چیزی که لازم دارم... ‫یه مرد که شلوار دست دوم می‌پوشه...
‫برام یه سینی خیارشور آورده.
‫دوین، جیکوب تمو‌‌م شب بیدار مونده تا...
‫این کدوها رو برای ناهار بچه‌‌ها آماده کنه.
‫می‌‌فهمیم که کار خیلی سختی داری.
‫- هوم. ‫- با شرایط پر از استرسی کار می‌‌کنی...
‫ولی بازم برای صدها ‫بچه در روز غذا آماده می‌‌کنی.
‫و منم معذرت می‌‌خوام که به غذات توهین کردم.
‫مطمئنم که... عالیه.
‫خیلی ممنونم و بله، غذام عالیه.
‫- باید یه ‌امتحانی بکنی. ‫- اوه، قبلاً خوردم.
‫نه، با این مایکروفر جدید ‫که گرفتیم امتحان نکردی.
‫داغه داغه. بفرما، امتحانش کن.
‫آره.
‫باشه؟ آره.
‫سیب‌‌زمینی‌‌قلقلی.
‫ناگت مرغه.
‫اوه.
‫خیلی خب، بفرما، آماده واسه سِرو شدن.
‫اوه، آره.
‫این نقض دستورالعمل‌‌های بهداشتیه.
‫نمی‌تونم غذاهایی رو که ‫خونه درست کردین سرو کنم.
‫بفرما، بازم ناگت بخور.
‫این‌ها رو از کجا آوردی؟
‫به نظرم الان چی جور کردم مهمه ‫نه اینکه چه‌‌جوری جور کردم.
‫مشخصه که خودم ‫پول خرید کتاب‌‌ها رو نداشتم...
‫پس باید خلاقیت به خرج می‌‌دادم.
‫پس، چیزی که مشاهده می‌‌کنین...
‫تفسیری از زندگی خونگی و سرمایه‌‌داریه.
‫همچنین جامعه‌گرایی و تبعیض جنسیتی.
‫اگه یه لحظه خوب بهش فکر کنین...
‫هویجه... یا شایدم نیست...
‫به چشم بیننده بستگی داره...
‫به چشم بینندۀ صاحب اون چشم.
‫با چند تا مجموعه‌‌دار آثار هنری تماس گرفتم...
‫که پول واسه توی جوب ریختن دارن.
‫اثر هنری رو فروختم و ‫پول فروشش به خرید کتاب‌‌ها رسید.
‫کارت باحال بود.
‫اوه، آخه کی این لباس‌ها رو با هم ست می‌‌کنه؟
‫بهش می‌گن «تضاد قدرت». ‫[ست کردن لباس‌هایی که با هم جور درنمی‌‌آیند.]
‫باشه.
‫خیلی خب، از دیدنش ‫خیلی ذوق می‌کنی. باز کن.
‫وای!
‫چه‌قدر خوشگل شده.
‫انگار سرزمین خیالی خودمون رو ساختیم.
‫می‌دونی که تو فیلم «آواتار»، وقتی که...
‫نمی‌‌دونم.
‫طوری نیست. گمونم واجب نیست...
‫همیشه تو همۀ زمینه‌‌ها هم‌‌سلیقه باشیم.
‫اوه، بیا بریم.
‫عالیه!
‫«کاری از بـهـادر» ‫«Bahador_Sub@»
‫داشتن تمام سبزیجات و گیاه‌ها رو نابود می‌‌کردن.
‫به‌نظرم یه دونه بذر هم سالم نمی‌‌موند.
‫نمی‌تونستم دست رو دست بذارم ‫و تماشاشون کنم.
‫بابام هم همیشه همین رو می‌گفت.
‫«یه مرد واقعی ریشۀ مشکل رو نادیده نمی‌گیره.
‫حالا اون بیل رو بردار بیار!»
‫از باغبونی خیلی متنفرم.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.